De kraai – Kader Abdolah

Tijdens het opruimen deze week heb ik meteen een ruwe schatting gemaakt van de boeken op mijn studeerkamer. Het zijn er in ieder geval meer dan duizend, waarvan op z’n minst zevenhonderd romans. En dat begint een probleem te worden want ik kan de nieuwe boeken die nog steeds blijven binnenkomen niet goed meer kwijt. Daarom heb ik besloten om eens grondig door mijn verzameling te gaan en te zien of ik daadwerkelijk elk exemplaar dat ik in mijn bezit heb ook echt tot in lengte der tijden wil bewaren.

Mijn idee is om heel simpel één voor één elk boek uit de kast te halen en me af te vragen wat het boek voor me betekent. Heb ik het al gelezen? Wat vond ik ervan? Denk ik het ooit opnieuw te gaan lezen? Of indien ik het nog niet gelezen heb, waar ligt dat dan aan? Zijn er speciale herinneringen verbonden aan het boek? En ga zo maar door.

Wanneer ik elke week één boek door mijn handen laat gaan, dan ben ik de komende twintig jaar wel zoet. Mits ik in de tussentijd geen nieuwe aanschaf. We zullen zien hoe me dit gaat bevallen en hoe lang ik het ga volhouden. Het is in ieder geval een mooie manier om mijn verzameling in kaart te brengen. Daarom lijkt het me ook wel handig om er een aparte pagina voor aan te maken.

Mocht ik een boek tegenkomen waarvan ik besluit het niet langer meer te willen bewaren, dan zal ik dit natuurlijk vermelden en hoop ik onder andere via deze weg belangstellenden te vinden. En anders breng ik ze op een gegeven moment naar de bibliotheek, Polare (voorheen De Slegte) of de kringloop.

Vandaag begin ik voor het gemak linksbovenaan in mijn kast. Bij de A. Daar tref ik De kraai aan. Geschreven door Kader Abdolah.

De-kraai

Lezer!
Ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht, no. 37. Het was nooit mijn streven om koffie te verkopen, maar het leven heeft het zo bepaald.

De kraai
Kader Abdolah
Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek
ISBN 9789059651234

~ ~ ~

De kraai is het Boekenweekgeschenk uit het jaar 2011. Het is tevens het enige boek(je) dat ik van Kader Abdolah in bezit heb. Ergens in november heb ik het gelezen getuige de blogpost Oneerbaar voorstel die ik toen schreef en waarin ik refereer naar het boek. Ik kan me er weinig tot niets meer van herinneren en ook de blogpost geeft weinig houvast.

Als ik door het boekje blader om her en der wat te lezen gaat er geen enkel lampje branden. Het zegt me helemaal niets. Slechts heel af en toe meen ik iets te herkennen maar als ik dan verder lees blijk ik me toch vergist te hebben.

Alleen wanneer ik op pagina 33 een gedicht van Gerrit Achterberg zie staan en de ik-persoon bekent dat hij ‘sterft van jaloezie’ bij het lezen van Smart, meen ik opnieuw met hem mee te voelen net als toen ik het in 2011 las. Maar zeker weten doe ik het niet.

Smart, ik ontzeg
de zon haar licht,
den ziende zijn gezicht
en dit heelal het evenwicht,
den dood het recht,
op elk gericht,
dat mij van haar onthecht.

Wat me weer wel helder voor ogen staat is dat ik tijdens het lezen een soort geschenkbon als boekenlegger heb gebruikt. Met de voorgedrukte code was het mogelijk om De kraai als e-book te downloaden. Dat heb ik niet gedaan en ga ik ook niet meer proberen. Wat me nu pas opvalt is dat er in kleine lettertjes gedrukt staat dat het e-book NIET geldig is in de trein als betaalmiddel om gratis te reizen op zondag 20 maart. Dat kan alleen met de papieren versie. Een zoveelste reden om vooralsnog niet over te gaan op het digitale lezen. Verder staan nog op de achterkant van de bon met grote witte letters ‘De vrouwen van Kader Abdolah’ vermeld. Maar dat is misschien iets voor een andere keer.

Of ik dit boekje nog eens opnieuw ga lezen is me niet duidelijk geworden. De eerste lezing blijkt niet veel indruk op me gemaakt te hebben. De enige reden dat ik De kraai vooralsnog in mijn verzameling laat staan is omdat het een Boekenweekgeschenk is. Ik heb die nooit obsessief ‘gespaard’ maar ben nu toch wel benieuwd hoeveel ik er inmiddels in mijn bezit heb. En hoeveel ervan ik heb gelezen.

Eindoordeel: mag blijven

~ ~ ~

Ga naar mijn boekenkast om alle tot dusverre besproken boeken te vinden en wie weet zit er eentje tussen die weg mag en waar jij al tijden naar op zoek bent. 

~ ~ ~

12 gedachten over “De kraai – Kader Abdolah

    1. Hahaha, mooi gevonden.
      Ergens vind ik het wel fijn wanneer er een structuur of systeem is waar ik houvast bij kan vinden.
      Het is niet dat systemen heilig voor me zijn. Wel handig. Als uitgangspunt. En voor het snelle overzicht.
      Misschien zie ik het als een soort basis, een voorwaarde om van daaruit te durven experimenteren. Omdat ik weet dat er een vangnet is.

    1. Tja, wanneer het er nogal veel zijn dan helpt enig systeem toch wel met het snel terugvinden.
      En ik ben ook slecht in het wegdoen van boeken. Al het andere, geen enkel probleem. Maar boeken…
      Toch zal ik iets moeten verzinnen, want binnen niet al te lange tijd past het niet meer.

  1. Wait what? ‘het zijn er in ieder geval meer dan duizend.’ Ik wilde dat ik zoveel boeken had! Ik dacht dat ik er aardig wat had, met m’n 200, haha 😛

    1. In de afgelopen jaren heb ik afwisselend periodes gehad waarin ik veel of weinig boeken heb gekocht. Dat had voornamelijk met de beschikbare financiën te maken natuurlijk. Of meer dan 1000 veel of weinig is, is erg relatief. Ik ben blij met mijn verzameling maar vind ‘m een beetje onevenwichtig. Wil er wat meer structuur in en het wat beter op elkaar afstemmen. Er zitten zeker boeken tussen die ik nooit (meer) ga (her)lezen en die mogen iemand anders blij gaan maken.
      Mocht je op zoek zijn naar boeken, dan mag je gerust wat titels doorgeven. Misschien heb ik ze en staan ze op de nominatie om weggedaan te worden. Heb ik meteen een mooie bestemming gevonden 🙂

  2. Mijn persoonlijk motto dit jaar is “Je kunt meer weggooien dan je denkt”. Als ik dan jouw stukje lees dan zou mijn conclusie zijn dat het boekje wel weg kan. Het heeft niet voor niets geen indruk achtergelaten dus weinig reden om het ruimte in je kast in te laten nemen. Erg grappig om dan jouw conclusie te lezen.

    1. Mooi motto. Daar hebben wij de afgelopen twee weken al invulling aan gegeven toen we onder andere de complete zolder uitgemest hebben.
      Met mijn boeken ligt dat wat gevoeliger. Zoals je hebt gelezen gaat me dat vooralsnog wat moeilijker af. Maar ik ga mijn best doen de verzameling wat uit te dunnen.

  3. Wat een boeken, zoveel heb ik er niet. Kan ook niet aangezien me daarvoor de plaats ontbreekt. Lang leve de e-books… al hou ik er nog meer van om een boek daadwerkelijk vast te hebben en blad per blad door mijn vingers te laten gaan. Gelezen heb ik er wel al veeeel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *