Plunjebaal

Tus­sen alle troep die ik van­daag naar de stort ging bren­gen zat ook mijn plun­je­baal uit mijn mili­tai­re dienst­tijd. Sinds 1985 sjouw ik die zak over­al ach­ter me aan. Een enke­le keer heb ik ‘m open­ge­maakt op zoek naar iets bruik­baars. Voor­na­me­lijk rond car­na­val. De laat­ste keer zal ergens in 1999 zijn geweest toen we naar de woning ver­huis­den waar we nu nog steeds woon­ach­tig zijn.

Bij het oprui­men van de zol­der in de kerst­va­kan­tie had ik de zak weer eens in mijn han­den. Ik vroeg me af hoe lang ik ‘m eigen­lijk moest bewa­ren. De site van het Minis­te­rie van Defen­sie gaf uit­komst:

Ben ik ver­plicht mijn plun­je­baal in te leve­ren?
Arti­ke­len uit uw per­soons­ge­bon­den uit­rus­ting of per­soon­lij­ke gevechts­uit­rus­ting (PSU/PGU) die u bij het ver­la­ten van de dienst niet hoef­de in te leve­ren, zijn uw eigen­dom. Deze hoeft u daar­om niet meer in te leve­ren. Dus als u nog een plun­je­baal in uw bezit heeft, kunt u deze hou­den.

Bewaar­plicht plun­je­baal ver­val­len
Sinds het Minis­te­rie van Defen­sie nieu­we uni­for­men in gebruik heeft geno­men is de bewaar­plicht voor de oude plun­je­baal, de PSU (egaal groen), komen te ver­val­len. U kunt deze hou­den of weg­gooi­en.

Weg­gooi­en plun­je­baal (oude PSU/PGU)
Als u (arti­ke­len uit) uw plun­je­baal wilt weg­gooi­en, kunt u deze aan­bie­den aan de grof­vuil ophaal­dienst van uw gemeen­te. Als u recent de dienst heeft ver­la­ten, kunt u deze arti­ke­len, met uit­zon­de­ring van de zoge­naam­de lijf­goe­de­ren (onder­goed, T-shirts, sok­ken) ook aan­bie­den op een Defen­sie-loca­tie bij u in de buurt. Dit kan bij de Aan­ge­we­zen Func­ti­o­na­ris (AF) of het Kle­ding Ser­vi­ce Punt (KSP) op de betref­fen­de loca­tie.

Omdat ik niet bekend ben met een Defen­sie-loca­tie bij mij in de buurt besloot ik dus dat de plaat­se­lij­ke stort­plaats de vol­gen­de hal­te voor mijn plun­je­baal zou zijn. Zon­der naden­ken gooi­de ik ‘m tus­sen de ande­re spul­len ach­ter in de auto.

Bij de stort­plaats aan­ge­ko­men begon ik alles net­jes in de daar­voor bestem­de con­tai­ners te depo­ne­ren. Bij de rest­vuil­con­tai­ner raak­te ik in gesprek met een van de mede­wer­kers. Hij zag mijn plun­je­baal en vroeg of er mis­schien een puk­kel in zat. Daar was hij naar op zoek. Ik moest hem het ant­woord schul­dig blij­ven. Het zou goed kun­nen maar aan­ge­zien ik de zak alweer zo’n vijf­tien jaar niet meer van bin­nen had gezien wist ik het niet zeker.

Op het slot­je dat de plun­je­baal dicht­hield zat een sleu­tel­tje. Ik ver­tel­de hem dat hij z’n gang kon gaan en zelf ging ik ver­der met mijn afval in de con­tai­ner te gooi­en. Het slot bleek niet meer open te gaan. De mede­wer­ker keek me vra­gend aan. Of hij ‘m mocht open­snij­den? Waar­om niet, was mijn ant­woord. Onder­tus­sen was ik ook wel benieuwd gewor­den wat er in de zak zat. Vreemd dat ik thuis niet de moei­te had geno­men om ‘m te ope­nen en de inhoud nog een laat­ste maal te bekij­ken voor­dat ik alles weg zou doen.

Met een flin­ke haal sneed de mede­wer­ker de zak open. Als­of hij een dier op de slacht­bank had lig­gen. Samen beke­ken we de inge­wan­den die naar bui­ten puil­den. Won­der­baar­lijk goed gecon­ser­veerd kwa­men aller­lei spul­len tevoor­schijn en daar­mee ook in alle hevig­heid veel al lang ver­ge­ten her­in­ne­rin­gen aan mijn dienst­tijd. In gedach­ten ver­zon­ken bleef ik staan ter­wijl de mede­wer­ker het ene na het ande­re arti­kel opzij leg­de. Een puk­kel zat er ook tus­sen. Intens tevre­den met zijn buit gaf hij mij een hand en druk­te me op het hart toch zeker wel mijn legi­ti­ma­tie­plaat­je, sport­me­dail­le en zak­mes mee te nemen. Die moest ik niet weg­gooi­en. Anders zou ik geen aan­den­ken meer heb­ben aan ‘die peri­o­de die je vormt’. Zo zei hij het. Zelf was hij niet in dienst geweest. Afge­keurd.

Thuis­ge­ko­men ben ik eerst een kop kof­fie gaan zet­ten en heb daar­na wat foto’s gezocht die ik nog bewaard had uit mijn dienst­tijd. Al snel wist ik dat ik die tijd niet over zou wil­len doen. Voor­al omdat die peri­o­de me gevormd had.

Leger­ba­sis Oir­schot — 1984

~ ~ ~

De kraai — Kader Abdo­lah
en alles staat stil…

15 reacties op “Plunjebaal”

  1. Ik heb ook nog in dienst geze­ten, 75–1. Ook ik kreeg een plun­je­baal mee. Die heb ik tot 1990 mee­ver­huisd. In 1990 ver­huis­den we weer eens. Ik heb toen het Minis­te­rie van Defen­sie geschre­ven, dat er sinds mijn dienst­tijd zoveel was ver­an­derd (Rea­gan schud­de de hand van Gor­bat­schov, ineen­stor­ting van het Oost­blok) dat ik voor mij­zelf geen zin­vol­le rol meer zag weg­ge­legd in de ver­de­di­ging van het vader­land. Onge­veer in die bewoor­din­gen. Ik kreeg bin­nen een week bericht dat ik mijn baal kon opstu­ren met Van Gend en Loos. Inmid­dels bestaat dat ook al niet meer. Lang gele­den, alle­maal. Ergens heb ik nog mijn plaat­je en mili­tair pas­poort lig­gen. Ergens.

    1. Mooi dat ze de moei­te namen om te rea­ge­ren. En bij Van Gend en Loos heb ik nog een jaar­tje of wat in de nacht­ploeg gewerkt nadat ik uit dienst kwam. Inder­daad. Lang gele­den, alle­maal…

    1. Ik kon het uit­ein­de­lijk niet over m’n hart krij­gen om die paar klei­ne din­gen weg te gooi­en toen we een­maal die plun­je­baal had­den open­ge­sne­den. Het neemt ook geen ruim­te in. In tegen­stel­ling tot die plun­je­baal zelf.

  2. ik mocht hem niet mee­ne­men, de plun­je­baal “we ver­de­di­gen het land ver­der wel zon­der jou!” Ik kan niet zeg­gen dat ik daar rou­wig om was.

  3. Ik zie die foto en denk hee die ken ik. Zaten jul­lie in Amers­foort en Nun­speet lich­ting 79–4?
    Ik zat op de amx13 als onder­of­fi­cier dienst­plich­tig

  4. Erg jam­mer dat je die plun­je­baal hebt weg­ge­gooid, ik had hem goed kun­nen gebrui­ken voor mijn ver­za­me­ling

    1. Ik heb nog een plun­je­baal lig­gen, ik woon in Sliedrecht.
      Heb jij daar mis­schien belang­stel­ling voor begrijp ik?

  5. Je schreef dat je deze tijd niet over wil­de doen omdat het je gevormd heeft.Jammer vind ik dit, ik zelf ga per 1 jan de dienst na 36 jaar ver­la­ten en mijn erva­ring is dat de mees­ten toch een leu­ke tijd heb­ben gehad als ze terug keken, en hele­maal mooi vond ik als ze adres­sen uit­wis­sel­den en kame­ra­den waren voor het leven.Ook ben ik van mening dat jul­lie je man­ne­tje staan in het leven, je heb leren inca­se­ren en leren door­gaan waar ande­ren stop­pen ( uit­zon­de­rin­gen daar­ge­la­ten ).
    Jul­lie had­den geen keu­ze en moesten maar ik heb ook veel van jul­lie geleerd en ben blij dat ik met dienst­plich­ti­gen heb mogen werken.Het ga jul­lie goed.

    1. Keu­rig ver­woord, ik ben het er hele­maal mee eens. Ik heb veel van mijn tijd geleerd. (Rij­op­lei­din­gen Ble­rick) Jam­mer dat de plicht opge­schort is. Dit zou voor veel jon­ge­ren goed zijn.
      Ik zou het zo weer over­doen.

  6. Renate Dankbaar

    Tij­dens het “goog­e­len” op plun­je­baal en bewaar­plicht, kom ik op deze site terecht met de vraag “Wie heeft er nog een legerou­tfit voor mijn 12-jari­ge zoon?” Veel te groot is alleen maar leuk. Nodig deze week voor zijn groep 8 eind­mu­si­cal! Omge­ving Hil­ver­sum zou mooi zijn, maar ik kan hem door het hele land opha­len. Alvast onze dank!

Reacties zijn gesloten.