Diezelfde avond groeide er een bos

Dinsdag #50booksdag. Dat bekt voor geen meter. En afgelopen zondag heb ik al een #50books blogpost geplaatst. Maar ik had mezelf ook voorgenomen om al mijn eigen #50books vragen te gaan beantwoorden. Al jaren ben ik blijven hangen bij vraag 6. En dat zal nog wel even zo blijven, want eerst ga ik op deze Dinsdag #50booksdag (went het al?) de ingezonden vragen naar aanleiding van vraag 50 bespreken:

Welke vraag zou je zelf als eerste stellen mocht je het stokje van #50books overnemen?

Nadat ik op 24 december j.l. de vraag van Niek heb beantwoord, ga ik nu verder met de vraag van Carel:

Welk boek of welke schrijver zou jij als eerste ter hand nemen als je kinderen een verhaal mocht vertellen?

Hier hoef ik niet lang over na te denken. Mijn ‘all-time favorite’ is zonder twijfel Max en de Maximonsters, door Maurice Sendak.

Illustratie uit Max en de Maximonsters – door Maurice Sendak

De openingszinnen zijn briljant:

Toen Max zijn wolfspakje aan had, en kattekwaad uithaalde
en nog meer kattekwaad
riep zijn moeder ‘Je bent een monster!’
en Max zei ‘Ik vreet je op!’
Toen moest hij zonder eten naar bed.

Diezelfde avond groeide er een bos in de kamer van Max…

Hier zit wat mij betreft alles in om kinderen vanaf het begin geboeid te laten luisteren. Max die kattekwaad uithaalt. Welk kind wil nu geen kattekwaad uithalen? Een moeder die haar kind tot de orde roept. Dat moet toch herkenbaar zijn voor elk kind? En dan de grote mond die Max opzet tegen zijn moeder. Waardoor hij straf krijgt. Hiermee pak je alle kinderen in. Zeker wanneer hij zonder eten naar zijn slaapkamer moet. Allerlei emoties zijn al voorbij gekomen, en het verhaal moet dan nog echt een aanvang nemen.

Want…

Diezelfde avond groeide er een bos in de kamer van Max!

De kinderen hangen nu aan je lippen. Een bos? In een slaapkamer?

Op dit moment kun je als voorlezer alle kanten uit. Je kunt er voor kiezen om het boek te blijven volgen, waarbij je volop in de gelegenheid bent om alles wat er gebeurt lekker flink aan te dikken en de kinderen te betrekken bij de avonturen van Max. Maar je kunt ook je fantasie elke avond weer opnieuw gebruiken om totaal andere avonturen te verzinnen waarin Max verzeild raakt. Dat is het geweldige van deze inleidende zinnen. Je kunt helemaal los gaan en Max in de meest bizarre situaties laten verzeilen.

Mits op ‘t eind Max altijd weer in zijn bootje stapt en terug zeilt, wel een jaar lang. Week in, week uit. Om uiteindelijk in zijn eigen kamer zijn avondeten te vinden. Nog steeds warm.

~ ~ ~

Over Maurice Sendak is een mooie documentaire gemaakt door Spike Jonze (tevens regisseur van de verfilming van ‘Where the wild things are’ zoals de oorspronkelijke titel luidt van Max en de Maximonsters). In Het uur van de wolf is hier in 2010 aandacht aan besteedt, maar helaas staat die aflevering niet meer online.

~ ~ ~

Mijn tweede bijdrage voor voor #50books vraag 50

~ ~ ~

2 gedachten over “Diezelfde avond groeide er een bos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *