Cluj-Napoca

Weer terug van een week­je pro­ject­werk in Cluj-Napo­ca, Roe­me­nië. Aan­ge­ko­men op zon­dag­avond en daar­na voor­na­me­lijk op en neer gepen­deld tus­sen hotel en kan­toor. ‘s Avonds de gebrui­ke­lij­ke uit­stap­jes naar de loka­le res­tau­rants en kroe­gen. Helaas vaak te wei­nig tijd, te don­ker of te regen­ach­tig om fat­soen­lij­ke foto’s te maken (van­uit veel­al de taxi). Geluk­kig lijkt het er op dat ik ergens eind maart of begin april opnieuw de kans krijg om af te rei­zen naar Cluj. Dan ga ik pro­be­ren wat lan­ger te blij­ven om veel meer te gaan bezich­ti­gen. Want ondanks het grij­ze regen­ach­ti­ge weer op de mees­te dagen is er heel veel te zien in Cluj, maar zeker ook in wij­de omge­ving. Daar­om twee foto’s als con­trast (veel meer heb ik er niet geno­men). Haak ik bij deze tevens nog een beet­je in op de #plog­gen hype van afge­lo­pen week die ik nu pas mee­krijg.

De eer­ste van het stan­daard­beeld wat velen (inclu­sief ikzelf) van ons mee­dra­gen wan­neer we den­ken aan Roe­me­nië: grau­we depri­me­ren­de woon­bun­kers uit het com­mu­nis­ti­sche tijd­perk.

En een twee­de foto met daar­op het stand­beeld van de Hon­gaar­se koning Mat­thi­as Cor­vi­nus als voor­beeld van de rij­ke his­to­rie die Cluj heeft en waar het voor een gro­te peri­o­de onder­deel was van het Hon­gaar­se rijk.

Meer volgt hope­lijk later dit voor­jaar.

~ ~ ~

Woor­den
Mul­tile­zen

3 reacties op “Cluj-Napoca”

  1. Ik ben ook in Cluj geweest, alleen moch­ten wij alleen de Hon­gaar­se naam gebrui­ken (Kolos­z­var). Ik was met een groep stu­den­ten van Hon­gaar­se afkomst die op zoek waren naar hun roots in Trans­syl­vanie. Het was een erg indruk­wek­ken­de en ook stie­kem een beklem­men­de reis. Heel Hon­gaars, heel melan­cho­liek. Met veel shoc­ke­rends, moet ik zeg­gen, niet alleen uit het heden maar ook uit het ver­le­den. Cluj is me niet zo bij­ge­ble­ven, geloof ik (een oud the­a­ter met prach­ti­ge glasin­lood? een kerk?). Behal­ve dat ik dacht dat het een van die ste­den was waar Ceau­ce­s­cu in een keer de hal­ve Hon­gaar­se bevol­king dwong te ver­hui­zen en ze omruil­de voor Roe­me­nen? Het is een bij­zon­de­re regio met een bij­zon­de­re his­to­rie en heel veel legendes…benieuwd of je daar iets van mee krijgt!

    1. Tot nu toe krijg ik er maar heel wei­nig van mee. Net als de vori­ge keer in janu­a­ri is het ook deze week de hele dag naar kan­toor voor work­shops en daar­na ‘s avonds nog even naar een res­tau­rant. Meest­al is het dan al te don­ker om nog wat van de (stads)omgeving mee te krij­gen. De veel­al jon­ge collega’s waar­mee we gaan eten weten meest­al niet al te veel te ver­tel­len over de his­to­rie van Roe­me­nië. Mis­schien dat ik komen­de week meer geluk heb, maar het pro­gram­ma is niet veel ver­schil­lend van afge­lo­pen week. Ik zal toch echt een keer er een week­end aan moe­ten plak­ken. Of een kor­te vakan­tie moe­ten boe­ken.

Reacties zijn gesloten.