Is alles echt al eens eerder gedaan?

In sei­zoen 4 van de tv-serie Lost (ja, ik ben nog niet veel opge­scho­ten sinds de kerst­pe­ri­o­de) zit een afle­ve­ring waar Des­mond heen en weer geslin­gerd wordt tus­sen 1996 en 2004. Ik zal hier niet teveel in detail tre­den over het wie, hoe en waar­om, want aan­ge­zien ik de eni­ge ben die Lost nog niet tot het ein­de heeft gezien is het voor jul­lie toch alle­maal een her­ha­lings­oe­fe­ning. Wel­nu, die Des­mond dus loopt het gevaar door te draai­en of mis­schien zelfs wel te ster­ven door de spron­gen in tijd die hij niet zelf in de hand heeft. Het eni­ge wat hem kan red­den is een zoge­naam­de con­stan­te als een vorm van hou­vast in al die cha­os. Iets wat veel voor hem bete­kent in zowel 1996 als in 2004. Mag het ook een iemand zijn? vraagt Des­mond.

Op het punt­je van mijn stoel volg­de ik hoe Des­mond pre­cies op tijd in 1996 de beno­dig­de infor­ma­tie wist te bemach­ti­gen om in 2004 con­tact te leg­gen met Pen­ne­lo­pe (Pen­ny) die in hem was blij­ven gelo­ven en acht jaar later pre­cies op tijd de tele­foon opnam. Ik kon enke­le tra­nen niet lan­ger onder­druk­ken. Een paar omdat ik best wel ont­roerd was door deze ont­wik­ke­ling in het ver­haal. Maar voor­al omdat ik een dik­ke streep kon halen door één van de idee­ën die ik de afge­lo­pen dagen aan het uit­wer­ken was voor mijn eer­ste roman.

Niet dat ik voor de vol­le 100% dezelf­de invul­ling had. Doch het kwam er in essen­tie ake­lig dicht bij in de buurt. En dan doet het er niet meer toe dat ik mijn oor­spron­ke­lij­ke aan­te­ke­nin­gen al ruim vóór 2007 (de relea­se datum van de bewus­te afle­ve­ring) had gemaakt. Dan had ik het op dat moment maar ver­der moe­ten uit­wer­ken en wereld­kun­dig maken. Doch niet getreurd. Ik heb nog steeds vol­doen­de ruw mate­ri­aal beschik­baar waar ik ver­der mee aan de slag kan. De vraag is nu alleen of ik juist min­der of meer moet gaan lezen en tv/films kij­ken om te zien of alles wat ik geschre­ven heb (of nog ga schrij­ven) niet reeds eer­der (en hoogst­waar­schijn­lijk beter) gedaan is.

~ ~ ~

4 Replies to “Is alles echt al eens eerder gedaan?”

  1. Ik zie niet zo goed in waar­om je een dik­ke streep door je eigen idee moest halen. Want zoals je al ver­moedt is alles al eens eer­der gedaan, gezegd, geschre­ven, ver­filmd, maar dan net even anders, in een ande­re vorm, van­uit een ande­re invals­hoek, in een ande­re con­text, enzo­voorts etce­te­ra.
    En ik zou net zoveel lezen en kij­ken als je zelf wil en leuk vindt, maar voor­al niet om iets te con­tro­le­ren of te chec­ken.

    Beantwoorden

    1. Ik weet ook wel dat ik niet zo dra­ma­tisch moet doen, maar soms zit je zo in de flow van een bepaald idee en dan is het frus­tre­rend te ont­dek­ken dat iemand anders er ook al mee bezig is geweest. Ik ben er al weer over­heen 😉

      Beantwoorden

  2. Oh ja, ik ken dit. Ik ver­tel­de mijn vriend bij­voor­beeld ooit eens een idee waar ik mee speel­de, waar­op hij onmid­del­lijk zei: “Dit doet me heel erg den­ken aan een kort­ver­haal van Oscar Wil­de!” De essen­tie van mijn idee en zijn ver­haal waar ik nog nooit over gehoord had was inder­daad het­zelf­de.
    Maar nu is mijn vraag: lite­ra­tuur gaat toch vaak over essen­ti­ë­le en uni­ver­se­le zaken? Het kan toch bij­na niet anders dan dat iemand daar al over geschre­ven heeft? Mis­schien kan het ook wel ver­rij­kend zijn dat iemand dat al gedaan heeft en kun je bij­voor­beeld een inter­tek­stu­eel spel opbou­wen. Met Lost ligt dat natuur­lijk min­der voor de hand, maar met boe­ken kan dat natuur­lijk wel.

    Beantwoorden

    1. Je hebt natuur­lijk gelijk. Het is onver­mij­de­lijk dat je schrijft over zaken die al eer­der aan bod zijn geko­men. De manier waar­op je erover schrijft kan onder­schei­dend en ver­nieu­wend zijn, en daar­bij kun je heel goed ver­wij­zen, inha­ken en voort­bou­wen op eer­de­re tek­sten.
      Mijn eer­ste reac­tie waar­uit deze blog­post is gebo­ren, was meer gericht op een bepaal­de plot­wen­ding die ik in gedach­ten had. Die zag ik bij­na let­ter­lijk terug­ko­men zoals ik ‘m in mijn hoofd in gedach­ten had.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *