Is alles echt al eens eerder gedaan?

In seizoen 4 van de tv-serie Lost (ja, ik ben nog niet veel opgeschoten sinds de kerstperiode) zit een aflevering waar Desmond heen en weer geslingerd wordt tussen 1996 en 2004. Ik zal hier niet teveel in detail treden over het wie, hoe en waarom, want aangezien ik de enige ben die Lost nog niet tot het einde heeft gezien is het voor jullie toch allemaal een herhalingsoefening. Welnu, die Desmond dus loopt het gevaar door te draaien of misschien zelfs wel te sterven door de sprongen in tijd die hij niet zelf in de hand heeft. Het enige wat hem kan redden is een zogenaamde constante als een vorm van houvast in al die chaos. Iets wat veel voor hem betekent in zowel 1996 als in 2004. Mag het ook een iemand zijn? vraagt Desmond.

Op het puntje van mijn stoel volgde ik hoe Desmond precies op tijd in 1996 de benodigde informatie wist te bemachtigen om in 2004 contact te leggen met Pennelope (Penny) die in hem was blijven geloven en acht jaar later precies op tijd de telefoon opnam. Ik kon enkele tranen niet langer onderdrukken. Een paar omdat ik best wel ontroerd was door deze ontwikkeling in het verhaal. Maar vooral omdat ik een dikke streep kon halen door één van de ideeën die ik de afgelopen dagen aan het uitwerken was voor mijn eerste roman.

Niet dat ik voor de volle 100% dezelfde invulling had. Doch het kwam er in essentie akelig dicht bij in de buurt. En dan doet het er niet meer toe dat ik mijn oorspronkelijke aantekeningen al ruim vóór 2007 (de release datum van de bewuste aflevering) had gemaakt. Dan had ik het op dat moment maar verder moeten uitwerken en wereldkundig maken. Doch niet getreurd. Ik heb nog steeds voldoende ruw materiaal beschikbaar waar ik verder mee aan de slag kan. De vraag is nu alleen of ik juist minder of meer moet gaan lezen en tv/films kijken om te zien of alles wat ik geschreven heb (of nog ga schrijven) niet reeds eerder (en hoogstwaarschijnlijk beter) gedaan is.

~ ~ ~

4 gedachten over “Is alles echt al eens eerder gedaan?

  1. Ik zie niet zo goed in waarom je een dikke streep door je eigen idee moest halen. Want zoals je al vermoedt is alles al eens eerder gedaan, gezegd, geschreven, verfilmd, maar dan net even anders, in een andere vorm, vanuit een andere invalshoek, in een andere context, enzovoorts etcetera.
    En ik zou net zoveel lezen en kijken als je zelf wil en leuk vindt, maar vooral niet om iets te controleren of te checken.

    1. Ik weet ook wel dat ik niet zo dramatisch moet doen, maar soms zit je zo in de flow van een bepaald idee en dan is het frustrerend te ontdekken dat iemand anders er ook al mee bezig is geweest. Ik ben er al weer overheen 😉

  2. Oh ja, ik ken dit. Ik vertelde mijn vriend bijvoorbeeld ooit eens een idee waar ik mee speelde, waarop hij onmiddellijk zei: “Dit doet me heel erg denken aan een kortverhaal van Oscar Wilde!” De essentie van mijn idee en zijn verhaal waar ik nog nooit over gehoord had was inderdaad hetzelfde.
    Maar nu is mijn vraag: literatuur gaat toch vaak over essentiële en universele zaken? Het kan toch bijna niet anders dan dat iemand daar al over geschreven heeft? Misschien kan het ook wel verrijkend zijn dat iemand dat al gedaan heeft en kun je bijvoorbeeld een intertekstueel spel opbouwen. Met Lost ligt dat natuurlijk minder voor de hand, maar met boeken kan dat natuurlijk wel.

    1. Je hebt natuurlijk gelijk. Het is onvermijdelijk dat je schrijft over zaken die al eerder aan bod zijn gekomen. De manier waarop je erover schrijft kan onderscheidend en vernieuwend zijn, en daarbij kun je heel goed verwijzen, inhaken en voortbouwen op eerdere teksten.
      Mijn eerste reactie waaruit deze blogpost is geboren, was meer gericht op een bepaalde plotwending die ik in gedachten had. Die zag ik bijna letterlijk terugkomen zoals ik ‘m in mijn hoofd in gedachten had.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *