Is alles echt al eens eerder gedaan?

In seizoen 4 van de tv-serie Lost (ja, ik ben nog niet veel opgeschoten sinds de ker­st­pe­ri­ode) zit een aflev­er­ing waar Desmond heen en weer ges­lingerd wordt tussen 1996 en 2004. Ik zal hier niet teveel in detail tre­den over het wie, hoe en waarom, want aangezien ik de enige ben die Lost nog niet tot het einde heeft gezien is het voor jul­lie toch alle­maal een her­hal­ing­soe­fen­ing. Wel­nu, die Desmond dus loopt het gevaar door te draaien of miss­chien zelfs wel te ster­ven door de spron­gen in tijd die hij niet zelf in de hand heeft. Het enige wat hem kan red­den is een zoge­naamde con­stante als een vorm van hou­vast in al die chaos. Iets wat veel voor hem betekent in zow­el 1996 als in 2004. Mag het ook een iemand zijn? vraagt Desmond.

Op het pun­t­je van mijn stoel vol­gde ik hoe Desmond pre­cies op tijd in 1996 de ben­odigde infor­matie wist te bemachti­gen om in 2004 con­tact te leggen met Pen­ne­lope (Pen­ny) die in hem was bli­jven geloven en acht jaar lat­er pre­cies op tijd de tele­foon opnam. Ik kon enkele tra­nen niet langer onder­drukken. Een paar omdat ik best wel ontroerd was door deze ontwik­kel­ing in het ver­haal. Maar vooral omdat ik een dikke streep kon halen door één van de ideeën die ik de afgelopen dagen aan het uitwerken was voor mijn eerste roman.

Niet dat ik voor de volle 100% dezelfde invulling had. Doch het kwam er in essen­tie ake­lig dicht bij in de buurt. En dan doet het er niet meer toe dat ik mijn oor­spronke­lijke aan­tekenin­gen al ruim vóór 2007 (de release datum van de bewuste aflev­er­ing) had gemaakt. Dan had ik het op dat moment maar verder moeten uitwerken en wereld­kundig mak­en. Doch niet getreurd. Ik heb nog steeds vol­doende ruw mate­ri­aal beschik­baar waar ik verder mee aan de slag kan. De vraag is nu alleen of ik juist min­der of meer moet gaan lezen en tv/films kijken om te zien of alles wat ik geschreven heb (of nog ga schri­jven) niet reeds eerder (en hoogst­waarschi­jn­lijk beter) gedaan is.

~ ~ ~

  • Ik zie niet zo goed in waarom je een dikke streep door je eigen idee moest halen. Want zoals je al ver­moedt is alles al eens eerder gedaan, gezegd, geschreven, ver­filmd, maar dan net even anders, in een andere vorm, vanu­it een andere inval­shoek, in een andere con­text, enzovoorts etcetera.
    En ik zou net zoveel lezen en kijken als je zelf wil en leuk vin­dt, maar vooral niet om iets te con­trol­eren of te check­en.

    • Ik weet ook wel dat ik niet zo drama­tisch moet doen, maar soms zit je zo in de flow van een bepaald idee en dan is het frus­tr­erend te ont­dekken dat iemand anders er ook al mee bezig is geweest. Ik ben er al weer over­heen 😉

  • Oh ja, ik ken dit. Ik vertelde mijn vriend bijvoor­beeld ooit eens een idee waar ik mee speelde, waarop hij onmid­del­lijk zei: “Dit doet me heel erg denken aan een kortver­haal van Oscar Wilde!” De essen­tie van mijn idee en zijn ver­haal waar ik nog nooit over geho­ord had was inder­daad het­zelfde.
    Maar nu is mijn vraag: lit­er­atu­ur gaat toch vaak over essen­tiële en uni­verse­le zak­en? Het kan toch bij­na niet anders dan dat iemand daar al over geschreven heeft? Miss­chien kan het ook wel ver­rijk­end zijn dat iemand dat al gedaan heeft en kun je bijvoor­beeld een intertek­stueel spel opbouwen. Met Lost ligt dat natu­urlijk min­der voor de hand, maar met boeken kan dat natu­urlijk wel.

    • Je hebt natu­urlijk gelijk. Het is onver­mi­jdelijk dat je schri­jft over zak­en die al eerder aan bod zijn gekomen. De manier waarop je erover schri­jft kan onder­schei­dend en vernieuwend zijn, en daar­bij kun je heel goed ver­wi­jzen, inhak­en en voort­bouwen op eerdere tek­sten.
      Mijn eerste reac­tie waaruit deze blog­post is geboren, was meer gericht op een bepaalde plotwend­ing die ik in gedacht­en had. Die zag ik bij­na let­ter­lijk terugkomen zoals ik ‘m in mijn hoofd in gedacht­en had.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets