Reset naar fabrieksinstellingen

Ooit. Heel lang gele­den. Was er een tijd dat ik blogde zon­der dat er iemand was die hier­van notie nam. Ik schreef een ver­haalt­je. Of deelde een over­peinz­ing. Zeer onregel­matig. Zodanig dat ik zelf nog wel eens ver­gat dat ik een web­site had. Waar ik de inloggegevens had gelat­en. En dan begon ik weer opnieuw. Nie­mand die er mee zat. Want er was nie­mand.

Those were the days.

Van­daag de dag (ter­wi­jl ik regel­matig roep dat het anders is) blog ik niet meer voor mezelf. Jul­lie zijn er. Echter dat beperkt me soms in mijn oor­spronke­lijke cre­ativiteit. Merk ik. Dus ga ik de komende tijd proberen wat min­der aan jul­lie te denken. Het afscheid van Twit­ter is onderdeel van die strate­gie. Zie het als een soort ‘reset­ten’ wat ik probeer te bereiken. Een poging mezelf opnieuw uit te vin­den als blog­ger.

Vat het niet per­soon­lijk op. Het ligt niet aan jul­lie maar aan mij. Ik ben gewoon te vaak niet meer tevre­den met de blog­posts die ik hier pub­liceer. Dat moet anders. Vind ik. En wan­neer dat lukt dan prof­iteren jul­lie daar natu­urlijk ook van. Maar dat laat­ste heb ik niet gezegd.

~ ~ ~

  • De man die zichzelf steeds opnieuw uitvin­dt. Mooi vind ik dat.
    Ik ben zelf ook opnieuw begonnen.
    Mijn ‘oude’ blog is het blog waar ik mooie ver­halen op wil schri­jven. Ver­halen waar­voor ik moeite wil doen, die na de eerste schri­jf gepoli­jst wor­den. Een lijst­je kri­j­gen om op te hangen. Eeuwighei­dswaarde hebben. Nou ja, alle ambities in een blog gepropt dus.
    En toen miste ik de losse flod­ders, en dus begin ik weer opnieuw, op mijn gratis account. Elke dag. Of niet. Soms via twit­ter delen. Soms niet. Meer voor mezelf, en soms niet.
    Het bevalt me goed, tot nu toe.

    • Tij­dens het schri­jven van een blog veran­der ik de titel zowat bij elke nieuwe zin. Daar­na kan het gelukkig niet meer omdat ik het in mijn url ver­w­erkt heb, en de ver­wi­jzigin­gen werken dan niet meer goed zodat ik er vanaf bli­jf. Maar het lief­st zou ik de titel ook nog na posten aan willen passen.

  • Daar trap ik mooi niet in. Jij bent hel­e­gaar niet in een fab­riek gemaakt. Je bent op oud-ambachtelijke wijze gecreëerd, met alle voor- en nade­len die daar bij horen.

    • Ja, dit the­ma doet het bij mij ook goed. Tot nu toe heb ik ein­delijk het idee dat de func­tion­aliteit die ik zoek er ein­delijk alle­maal in zit. Alleen moet ik nog zoeken hoe ik de font van een citaat wat klein­er kri­jg. Voor de rest ben ik erg mee in mijn nop­jes.
      Dat opnieuw uitvin­den klinkt miss­chien was groots, eigen­lijk wil ik vooral terug naar het onged­won­gen schri­jven. Op de een of andere manier vind ik mijn blog­posts van een (hele) tijd gele­den beter dan het laat­ste jaar. Net alsof ik teveel aan het ‘pleasen’ ben.
      We zien wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets