Ontlezing in vermomming

Op MustReads.nl las ik een artikel over een nieuwe trend: binge-read­ing, oftewel het in hoog tem­po achter elka­ar con­sumeren van boeken (net zoals dit al de gewoonte is met alco­hol en tv-series). Een trend die te mak­en heeft met het groeiende ongeduld bij lez­ers om te weten te komen wat de antwo­or­den zijn op vra­gen die pas ingelost wor­den bij een vol­gend te ver­schi­j­nen deel van een serie of trilo­gie. Uit­gev­ers komen tege­moet aan deze wens van de con­sument door sneller de nieuwe delen op de markt te bren­gen.

Ik vind dat een slechte zaak. Wat is er mis met enig ongeduld? Mijn ervar­ing is dat ik bij een afged­won­gen pauze tussen twee delen van een serie in, het voor­gaande deel (of de delen) nog eens op mijn gemak overnieuw ga lezen. Op zoek naar aan­wi­jzin­gen. Of om te geni­eten van het vele dat ik de eerste keer over het hoofd had gezien omdat ook ik soms geneigd ben (te) snel naar het einde te jakkeren om te lezen hoe een bepaalde plotli­jn afloopt. En dan skip je af en toe een alin­ea die niet span­nend of rel­e­vant voor het ver­haal lijkt te zijn. Waar­door je achter­af nogal eens wat moois gemist blijkt te hebben.

Dat dit fenomeen van stukken over­slaan bij het binge-read­ing wel heel ver kan gaan las ik in een ander artikel op The Huff­in­g­ton Post. De auteur vertelt hoe hij voor een bepaald onder­zoek bin­nen een peri­ode van acht maan­den zo’n 300 boeken had gelezen. Drie! Hon­derd! In acht maan­den! Dat zijn rond de 37 boeken per maand! Oftewel meer dan 1 boek per dag! En dan ben ik trots dat ik aan het eind van een jaar kan zeggen dat ik er 30 gelezen heb. Der. Tig.

Wan­neer ik verder lees blijkt het gelukkig alle­maal nogal mee te vallen met die boven­menselijke presta­tie van 300 boeken in acht maan­den:

What does it mean to binge on a book? It means you feed your­self with­out regard for the crumbs you might leave on the table. If you ask a House of Cards fan what hap­pened in Sea­son 2, Episode 4, they’ll have no idea because they gorged too quick­ly. Binge-read­ing is the same thing, but with books. Prac­ti­cal­ly, it can mean every­thing from skim­ming open­ing and clos­ing para­graphs to com­plete­ly skip­ping the stuff you don’t like. […] So when I binge-read, I skip that part of the book. Occa­sion­al­ly, binge­ing means putting down the book com­plete­ly and mov­ing right onto the next.
[Stop Binge-Watch­ing and start Bing-Read­ing, Phil Edwards]

Heb je het aan­dachtig gelezen? Ook die laat­ste zin? Of was je stiekem bezig met binge-blo­gread­ing en ben je onder­tussen al bij de laat­ste zin van deze blog­post? Kom dan terug. Dan zal ik de zin nog een keer  voor je her­halen:

Occa­sion­al­ly, binge­ing means putting down the book com­plete­ly and mov­ing right onto the next.

Is je engels goed genoeg of moet ik het ook nog eens in het ned­er­lands ver­tal­en? Kleine moeite hoor:

In som­mige gevallen kan het voorkomen dat ‘binge­ing’ voor een boek betekent dat je het ongelezen weglegt en meteen door­gaat naar het vol­gende.

Driehon­derd boeken weg­leggen in acht maan­den. Dat is iets meer dan 1 boek per dag niet lezen. Makkie. Zoals m’n jong­ste klein­zoon alti­jd placht te zeggen.

De ontlez­ing open­baart zich in vreemde vor­men.

~ ~ ~

  • Ik kan me dat dus niet voorstellen. Net zoals wan­neer ik een serie kijk (en dat gebeurt maar héél af en toe) dan kijk ik de hele aflev­er­ing, met aan­dacht. Wan­neer ik een boek lees wil ik een boek lezen omdat het me een interessant/leuk/spannend boek lijkt en dan ga ik niet pas­sages over­slaan omdat ik maar zo snel, zo veel mogelijk gelezen wil hebben. Ergens heb ik dan ook het gevoel alsof dat “niet telt” omdat ik dan niet het hele boek heb gelezen. Hmm, ik weet niet zo goed hoe ik het moet uit­drukken maar ik vind het een beet­je een vreemde trend. Ik bli­jf wel gewoon lekker de boeken hele­maal lezen, van kaft tot kaft. En wan­neer ik dan ene boek op de helft weg­leg dan telt deze niet mee..

    • Voor mij is dat het­zelfde. TV-series kijken doe ik in een slakken­tem­po en ik lig daarom dus licht­jaren achter. Maar geni­et er wel volop van.
      Ook lezen gaat bij mij langza­am. Daar waar ik in mijn blog­post schri­jf dat ik soms naar het einde ‘jakker’ is dat erg relatief.
      En ik begri­jp wat je zegt over die niet geheel gelezen boeken. Die tellen niet als gelezen. Want je weet nooit wat je gemist hebt. Dat bli­jft kna­gen. En je kunt daar maar op één manier achter komen…

  • Er zijn best pas­sages die ik snellezend ‘scan’ wan­neer ik ze saai vind. Hoe meer ik dat doe, hoe slechter ik het boek vind. Tja, moet ’t maar inter­es­san­ter geschreven zijn. 😉
    Toch komt het zelden voor dat ik niet door­ga tot het eind van een boek, als ik er een­maal aan begin. Of ik nu iedere let­ter aan­dachtig lees, of niet.
    En zie ik mooie pas­sages, dan her­lees ik ze soms, om ze nog­maals goed in me op te nemen. Dat dan weer wél, ter com­pen­satie. Gnif­fel.

    En nee, ik ‘binge’ niet. Ráár fenomeen. Driehon­derd boeken in acht maan­den, achter­lijk…

    • Ja, dat niet hele­maal uitlezen dat kan ik in de meeste gevallen ook niet. Hoe ‘slecht’ een boek ook geschreven is naar mijn smaak. Meestal leg ik het even weg en begin aan een ander. Maar uitein­delijk pak ik het toch weer op en leest het uit ‘tot het bit­tere einde’.
      En je hebt hele­maal gelijk wat dat ‘bin­gen’ betre­ft. Alsof het een wed­stri­jd is om zoveel mogelijk zo snel mogelijk weg te werken. En dan heb ik het over alle vor­men van ‘bin­gen’.

    • Dat heb ik dus ook. Bij al dat ‘binge’-gedrag in het alge­meen trouwens. Door zoveel mogelijk zo snel mogelijk zien te ver­stouwen sla je de hele ervar­ing over waar het juist om te doen is, op zoek naar het eind-effect. Maar dat zal alti­jd min­der zijn dan wan­neer je ‘de gewone weg’ aflegt. Althans, dat is hoe ik er naar kijk.

  • Ik lees redelijk snel vol­gens anderen. Maar wel aan­dachtig. Zo kijk ik ook naar films en series. Je moet er van kun­nen geni­eten en na kun­nen vertellen.
    En juist door rustig te lezen komen prachtige zin­nen beter bij je bin­nen en kan je de inhoud van het boek beter begri­jpen. Anders heeft het geen zin om te lezen, lijkt mij.

    • Dat laat­ste denk ik ook. Pas wan­neer je er de tijd voor neemt, haal je er uit wat er alle­maal in zit. Zaak is dan om goed te kiezen wat je gaat lezen omdat leesti­jd beperkt is en er nog steeds heel veel boeken uitkomen.

  • Hum raar fenomeen. Ik heb hier momenteel een boek liggen waar ik al een dri­etal keer in begonnen ben en waar ik telkens weer wat in verder ger­aak. Of ik het uitein­delijk hele­maal ga uit­gelezen kri­j­gen is maar de vraag maar geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om een boek als gelezen te beschouwen zon­der dat ik het ook effec­tief hele­maal gelezen heb.

    • Bij mij in de kast staan ook nog ontel­baar veel boeken waar ik ooit in begonnen ben maar het toch niet uit wist te lezen. Maar dat gaat in de toekomst zek­er gebeuren. Want er moet veel gebeuren wil ik een boek echt niet tot het einde uitlezen.

  • binge read­ing is een “waste”, daar­voor is lezen en opgaan in een boek niet bedoeld.
    het over­slaan van pas­sages herken ik wel, omdat ze (voor mij) niets toevoe­gen aan het ver­haal en het daar­door onn­odig lang­dr­a­dig wordt, wel jam­mer maar dat zegt denk ik meer over de schri­jver dan over mij!

    • Ik vind het ook zonde om een boek te gehaast uit te lezen alleen maar om aan een vol­gend exem­plaar te kun­nen begin­nen. Liev­er lees ik een paar boeken erg aan­dachtig. Mits ze de moeite waard zijn natu­urlijk 😉

  • Pfff, niks voor mij! Okee, ik heb een hele stapel boeken die ik nog ‘moet’ lezen, maar ik doe dat lekker in mijn eigen tem­po. Sterk­er nog, soms heb ik een boek uit en dan begin ik er meteen weer opnieuw in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets