Ontlezing in vermomming

Op MustReads.nl las ik een arti­kel over een nieu­we trend: bin­ge-rea­ding, ofte­wel het in hoog tem­po ach­ter elkaar con­su­me­ren van boe­ken (net zoals dit al de gewoon­te is met alco­hol en tv-series). Een trend die te maken heeft met het groei­en­de onge­duld bij lezers om te weten te komen wat de ant­woor­den zijn op vra­gen die pas inge­lost wor­den bij een vol­gend te ver­schij­nen deel van een serie of tri­lo­gie. Uit­ge­vers komen tege­moet aan deze wens van de con­su­ment door snel­ler de nieu­we delen op de markt te bren­gen.

Ik vind dat een slech­te zaak. Wat is er mis met enig onge­duld? Mijn erva­ring is dat ik bij een afge­dwon­gen pau­ze tus­sen twee delen van een serie in, het voor­gaan­de deel (of de delen) nog eens op mijn gemak over­nieuw ga lezen. Op zoek naar aan­wij­zin­gen. Of om te genie­ten van het vele dat ik de eer­ste keer over het hoofd had gezien omdat ook ik soms geneigd ben (te) snel naar het ein­de te jak­ke­ren om te lezen hoe een bepaal­de plot­lijn afloopt. En dan skip je af en toe een ali­nea die niet span­nend of rele­vant voor het ver­haal lijkt te zijn. Waar­door je ach­ter­af nog­al eens wat moois gemist blijkt te heb­ben.

Dat dit feno­meen van stuk­ken over­slaan bij het bin­ge-rea­ding wel heel ver kan gaan las ik in een ander arti­kel op The Huf­fing­ton Post. De auteur ver­telt hoe hij voor een bepaald onder­zoek bin­nen een peri­o­de van acht maan­den zo’n 300 boe­ken had gele­zen. Drie! Hon­derd! In acht maan­den! Dat zijn rond de 37 boe­ken per maand! Ofte­wel meer dan 1 boek per dag! En dan ben ik trots dat ik aan het eind van een jaar kan zeg­gen dat ik er 30 gele­zen heb. Der. Tig.

Wan­neer ik ver­der lees blijkt het geluk­kig alle­maal nog­al mee te val­len met die boven­men­se­lij­ke pres­ta­tie van 300 boe­ken in acht maan­den:

What does it mean to bin­ge on a book? It means you feed yourself wit­hout regard for the crumbs you might lea­ve on the table. If you ask a Hou­se of Cards fan what hap­pe­ned in Sea­son 2, Epi­so­de 4, they’ll have no idea becau­se they gor­ged too quick­ly. Bin­ge-rea­ding is the same thing, but with books. Prac­ti­cally, it can mean eve­ry­thing from skim­ming ope­ning and clo­sing para­g­raphs to com­ple­te­ly skip­ping the stuff you don’t like. […] So when I bin­ge-read, I skip that part of the book. Occa­si­o­nal­ly, bin­geing means put­ting down the book com­ple­te­ly and moving right onto the next.
[Stop Bin­ge-Wat­ching and start Bing-Rea­ding, Phil Edwards]

Heb je het aan­dach­tig gele­zen? Ook die laat­ste zin? Of was je stie­kem bezig met bin­ge-blo­grea­ding en ben je onder­tus­sen al bij de laat­ste zin van deze blog­post? Kom dan terug. Dan zal ik de zin nog een keer  voor je her­ha­len:

Occa­si­o­nal­ly, bin­geing means put­ting down the book com­ple­te­ly and moving right onto the next.

Is je engels goed genoeg of moet ik het ook nog eens in het neder­lands ver­ta­len? Klei­ne moei­te hoor:

In som­mi­ge geval­len kan het voor­ko­men dat ‘bin­geing’ voor een boek bete­kent dat je het onge­le­zen weg­legt en met­een door­gaat naar het vol­gen­de.

Drie­hon­derd boe­ken weg­leg­gen in acht maan­den. Dat is iets meer dan 1 boek per dag niet lezen. Mak­kie. Zoals m’n jong­ste klein­zoon altijd placht te zeg­gen.

De ont­le­zing open­baart zich in vreem­de vor­men.

~ ~ ~

16 Replies to “Ontlezing in vermomming”

  1. Ik kan me dat dus niet voor­stel­len. Net zoals wan­neer ik een serie kijk (en dat gebeurt maar héél af en toe) dan kijk ik de hele afle­ve­ring, met aan­dacht. Wan­neer ik een boek lees wil ik een boek lezen omdat het me een interessant/leuk/spannend boek lijkt en dan ga ik niet pas­sa­ges over­slaan omdat ik maar zo snel, zo veel moge­lijk gele­zen wil heb­ben. Ergens heb ik dan ook het gevoel als­of dat “niet telt” omdat ik dan niet het hele boek heb gele­zen. Hmm, ik weet niet zo goed hoe ik het moet uit­druk­ken maar ik vind het een beet­je een vreem­de trend. Ik blijf wel gewoon lek­ker de boe­ken hele­maal lezen, van kaft tot kaft. En wan­neer ik dan ene boek op de helft weg­leg dan telt deze niet mee..

    1. Voor mij is dat het­zelf­de. TV-series kij­ken doe ik in een slak­ken­tem­po en ik lig daar­om dus licht­ja­ren ach­ter. Maar geniet er wel vol­op van.
      Ook lezen gaat bij mij lang­zaam. Daar waar ik in mijn blog­post schrijf dat ik soms naar het ein­de ‘jak­ker’ is dat erg rela­tief.
      En ik begrijp wat je zegt over die niet geheel gele­zen boe­ken. Die tel­len niet als gele­zen. Want je weet nooit wat je gemist hebt. Dat blijft kna­gen. En je kunt daar maar op één manier ach­ter komen…

  2. Er zijn best pas­sa­ges die ik snel­le­zend ‘scan’ wan­neer ik ze saai vind. Hoe meer ik dat doe, hoe slech­ter ik het boek vind. Tja, moet ’t maar inte­res­san­ter geschre­ven zijn. 😉
    Toch komt het zel­den voor dat ik niet door­ga tot het eind van een boek, als ik er een­maal aan begin. Of ik nu iede­re let­ter aan­dach­tig lees, of niet.
    En zie ik mooie pas­sa­ges, dan her­lees ik ze soms, om ze nog­maals goed in me op te nemen. Dat dan weer wél, ter com­pen­sa­tie. Gnif­fel.

    En nee, ik ‘bin­ge’ niet. Ráár feno­meen. Drie­hon­derd boe­ken in acht maan­den, ach­ter­lijk…

    1. Ja, dat niet hele­maal uit­le­zen dat kan ik in de mees­te geval­len ook niet. Hoe ‘slecht’ een boek ook geschre­ven is naar mijn smaak. Meest­al leg ik het even weg en begin aan een ander. Maar uit­ein­de­lijk pak ik het toch weer op en leest het uit ‘tot het bit­te­re ein­de’.
      En je hebt hele­maal gelijk wat dat ‘bin­gen’ betreft. Als­of het een wed­strijd is om zoveel moge­lijk zo snel moge­lijk weg te wer­ken. En dan heb ik het over alle vor­men van ‘bin­gen’.

  3. die cur­sus snel­le­zen die ik ooit volg­de heb ik nog nooit in een boek toe­ge­past

    1. Snel­le­zen vind ik echt iets voor op het werk, maar niet pas­sen bij lite­ra­tuur.

  4. Mijn bekruipt het gevoel waar­om je über­haupt nog zou lezen, als je er niet van kan genie­ten?

    1. Dat heb ik dus ook. Bij al dat ‘binge’-gedrag in het alge­meen trou­wens. Door zoveel moge­lijk zo snel moge­lijk zien te ver­stou­wen sla je de hele erva­ring over waar het juist om te doen is, op zoek naar het eind-effect. Maar dat zal altijd min­der zijn dan wan­neer je ‘de gewo­ne weg’ aflegt. Althans, dat is hoe ik er naar kijk.

  5. Ik lees rede­lijk snel vol­gens ande­ren. Maar wel aan­dach­tig. Zo kijk ik ook naar films en series. Je moet er van kun­nen genie­ten en na kun­nen ver­tel­len.
    En juist door rus­tig te lezen komen prach­ti­ge zin­nen beter bij je bin­nen en kan je de inhoud van het boek beter begrij­pen. Anders heeft het geen zin om te lezen, lijkt mij.

    1. Dat laat­ste denk ik ook. Pas wan­neer je er de tijd voor neemt, haal je er uit wat er alle­maal in zit. Zaak is dan om goed te kie­zen wat je gaat lezen omdat lees­tijd beperkt is en er nog steeds heel veel boe­ken uit­ko­men.

  6. Hum raar feno­meen. Ik heb hier momen­teel een boek lig­gen waar ik al een drie­tal keer in begon­nen ben en waar ik tel­kens weer wat in ver­der geraak. Of ik het uit­ein­de­lijk hele­maal ga uit­ge­le­zen krij­gen is maar de vraag maar geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om een boek als gele­zen te beschou­wen zon­der dat ik het ook effec­tief hele­maal gele­zen heb.

    1. Bij mij in de kast staan ook nog ontel­baar veel boe­ken waar ik ooit in begon­nen ben maar het toch niet uit wist te lezen. Maar dat gaat in de toe­komst zeker gebeu­ren. Want er moet veel gebeu­ren wil ik een boek echt niet tot het ein­de uit­le­zen.

  7. bin­ge rea­ding is een “was­te”, daar­voor is lezen en opgaan in een boek niet bedoeld.
    het over­slaan van pas­sa­ges her­ken ik wel, omdat ze (voor mij) niets toe­voe­gen aan het ver­haal en het daar­door onno­dig lang­dra­dig wordt, wel jam­mer maar dat zegt denk ik meer over de schrij­ver dan over mij!

    1. Ik vind het ook zon­de om een boek te gehaast uit te lezen alleen maar om aan een vol­gend exem­plaar te kun­nen begin­nen. Lie­ver lees ik een paar boe­ken erg aan­dach­tig. Mits ze de moei­te waard zijn natuur­lijk 😉

  8. Pfff, niks voor mij! Okee, ik heb een hele sta­pel boe­ken die ik nog ‘moet’ lezen, maar ik doe dat lek­ker in mijn eigen tem­po. Ster­ker nog, soms heb ik een boek uit en dan begin ik er met­een weer opnieuw in.

    1. Nee, bin­ge-rea­ding is ook niet iets wat mij ligt. Het lijkt mij dat je er min­der van geniet, en dat is nu juist een van mijn beweeg­re­de­nen om te lezen.

Comments are closed.