Die dag

Die dag — het was een schooldag, want Inge kwam thuis uit school en zeepte haar kri­jthanden in — die dag, toen het kri­jt zoals elke dag niet van haar han­den ging, toen het zeep­schuim op haar vingers in tal­loze blaas­jes dik opbolde als een zweer en fijngewreven werd en langs zichzelf heen waste zon­der de huid te rak­en; die dag, toen de keuken een afval­berg van bor­den en messen en kan­nen en pot­ten en schalen en glazen was die uit zichzelf lawaai maak­ten en zuur roken; die dag, toen de kamer omge­woeld was van louter gebuk­te, gekrompen, ver­sleten werkkleren; die dag, toen boeken en snip­pers papi­er ver­from­meld en openges­la­gen op de meubels lagen, toen Inge alleen maar ver­warde, zware zin­nen in haar hoofd had; die dag deed Inge iets wat ze alti­jd al had willen doen en tot dan toe niet gedaan had omdat ze niet wist wat het was.

[p.41, Bar­revoetse feb­ru­ari, Her­ta Müller]

blog­da­tum: 15 maart 2014

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets