Die dag

Die dag – het was een schooldag, want Inge kwam thuis uit school en zeepte haar krijthanden in – die dag, toen het krijt zoals elke dag niet van haar handen ging, toen het zeepschuim op haar vingers in talloze blaasjes dik opbolde als een zweer en fijngewreven werd en langs zichzelf heen waste zonder de huid te raken; die dag, toen de keuken een afvalberg van borden en messen en kannen en potten en schalen en glazen was die uit zichzelf lawaai maakten en zuur roken; die dag, toen de kamer omgewoeld was van louter gebukte, gekrompen, versleten werkkleren; die dag, toen boeken en snippers papier verfrommeld en opengeslagen op de meubels lagen, toen Inge alleen maar verwarde, zware zinnen in haar hoofd had; die dag deed Inge iets wat ze altijd al had willen doen en tot dan toe niet gedaan had omdat ze niet wist wat het was.

[p.41, Barrevoetse februari, Herta Müller]

blogdatum: 15 maart 2014

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *