Lionel Asbo — Martin Amis

Bij elk boek waarin je begint te lezen heb je bepaalde verwachtin­gen. Ik ten­min­ste wel. Het komt maar heel zelden voor dat ik me niet van te voren heb verdiept in auteur en/of (onder­w­erp van) het boek waar ik de komende dagen kost­bare tijd in ga investeren. Dat wil niet zeggen dat het soms toch anders uit­pakt dan ik verwacht had. Zo ook bij Lionel Asbo — State of Eng­land.

Lionel Asbo — a very vio­lent but not very suc­cess­ful young crim­i­nal — is going about his morn­ing duties in a Lon­don prison when he learns that he has just won 139,999,999.50 on the Nation­al Lot­tery. This is not nec­es­sar­i­ly good news for his ward and nephew, the orphaned Des Pep­per­dine, who still has rea­son to fear his uncle’s implaca­ble vengeance.

Lionel Asbo — State of Eng­land
Mar­tin Amis
Uit­gev­er­ij Jonathan Cape — Lon­don
ISBN 9780224096218

~ ~ ~

Vraag me niet waarom ik er op gehoopt had, maar heel eerlijk gezegd viel het geweld­dadi­ge karak­ter van het ver­haal me tegen. In die zin, dat ik het geweld­dadi­ger had verwacht. Miss­chien was het de kaft met de type­r­ende hooli­gan promi­nent in beeld. Waar­bij de sub­tiel aange­brachte bloed­spet­ters (toch?) en de min­der sub­tiel aan­wezige bull-ter­riërs me nog eens extra reden gaven te verwacht­en dat hier hoogst­waarschi­jn­lijk met de botte bijl inter­menselijk relatie­m­an­age­ment bedreven ging wor­den. Verder had ik vroeger werk van Mar­tin Amis gelezen waar ik af en toe een keer moest slikken en mezelf herin­neren dat het maar fic­tie was (het is maar fic­tie!) voor­dat ik weer door kon lezen. En als laat­ste had ik al enkele recen­sies voor­bij zien komen waaruit duidelijk werd dat het er in de omgev­ing van Lionel Asbo niet bepaald zachtzin­nig aan toeg­ing. Niet in de laat­ste plaats door het han­de­len van Lionel Asbo zelf.

Dit alles, gecom­bi­neerd met het hemelter­gende gegeven dat juist deze aso­ciale Asbo een fabelachtige hoofd­pri­js in de loter­ij wint ter­wi­jl zijn neef­je Des Pep­per­dine (de goedzak in het ver­haal) met lege han­den bli­jft en zelfs nog meer afhanke­lijk wordt van zijn uiterst wis­pel­turige en agressieve oom, leek me in de han­den van Mar­tin Amis een heden­daagse zeden­schets om van te smullen. Laat maar eens zien waar Enge­land staat.

Maar het werd het ‘m niet hele­maal. Ter­wi­jl alle ingrediën­ten leken te klop­pen. Lionel is inder­daad uiter­mate onvoor­spel­baar geweld­dadig. De sit­u­atie van Des Pep­per­dine wordt met de dag nijpen­der omdat het geheim wat hij met zich mee­draagt ieder moment ont­dekt zou kun­nen wor­den door Lionel. Met alle gevol­gen van­di­en. En dus is er span­ning volop.

Maar toch. Maar toch.

Had ik er teveel van verwacht? Had ik er iets anders van verwacht? Moet ik eens stop­pen met die verwachtin­gen?

Ik weet het niet. Doch één ding weet ik wel. Ik heb het boek met plezi­er gelezen. En vol­gens mij zit er meer in dan ik bij eerste lez­ing heb gezien (omdat ik miss­chien met de ‘ver­keerde ogen’ heb gelezen). Het ver­haal gaat dus in de herkans­ing.

Eindoordeel: mag blijven

~ ~ ~

Ga naar mijn boekenkast om alle tot dusverre bespro­ken boeken te vin­den en wie weet zit er een­t­je tussen die weg mag en waar jij al tij­den naar op zoek bent.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets