Ik tweet het weer

Het was som­mi­gen ont­gaan. Dus daar­om op deze plaats nog­maals aan­dacht voor het feit dat ik sinds afge­lo­pen zater­dag alweer terug op twit­ter ben:

Nog geen twee weken heb ik het vol­ge­hou­den. De der­tig dagen opzeg­ter­mijn is me fataal gewor­den. Tij­dens het rea­ge­ren ergens onder een blog­post kon mijn com­men­taar alleen geplaatst wor­den indien ik me zou iden­ti­fi­ce­ren mid­dels een soci­al media account. De laat­ste keer dat ik de site had bezocht was dit blijk­baar via mijn twit­ter account gedaan. En door­dat de soft­wa­re van­daag de dag steeds slim­mer wordt, en ik een spoor van coo­kies ach­ter schijn te laten, werd ik met­een her­kend zon­der dat ik het in de gaten had. Toen er aldus een ‘OK-knop’ ver­scheen had ik al geklikt zon­der echt te laten door­drin­gen waar pre­cies beves­ti­ging voor werd gevraagd.

Dat besef kwam iets later. Maar toen was mijn account alweer actief.

Tja, wat heb ik in die twee twit­ter­lo­ze weken geleerd of erva­ren? Voor­na­me­lijk dat ik het de mees­te tijd hele­maal niet in de gaten had dat ik op al mijn hard­wa­re de twit­ter apps ver­wij­derd had. Het was rust­ge­vend. Pre­cies waar­om ik er van­af wil­de. Tege­lij­ker­tijd mis­te ik de moge­lijk­heid tot delen wan­neer ik een goe­de blog­post las of een ander delens­waar­dig bericht voor­bij zag komen. Ook de zon­dag­och­tend zon­der #pop­me­di­ta­tie en maan­dag­avond zon­der #blog­praat voel­den vreemd aan.

Dus?

Sim­pel. Ik ga een heel klein lijst­je aan­leg­gen van tweeps die ik wat actie­ver wil vol­gen en de rest zal ik inci­den­teel bekij­ken wan­neer ik zin heb om me in de wil­de stroom van de gro­te tijd­lijn te wer­pen. Ver­der zal ik op de zon­dag­och­tend en de maan­dag­avond mezelf wat pro­mi­nen­ter laten zien om muziek uit de #pop­me­di­ta­tie te delen en mee te doen aan #blog­praat. En natuur­lijk zal ik zo af en toe iets delen wan­neer ik daar reden toe zie. Alle­maal met mate. Zoals dat gema­tig­de steeds beter bij me past.

Kort­om, ik ben d’r weer…

~ ~ ~

Die dag
Tonio — A. F. Th. van der Heij­den

14 reacties op “Ik tweet het weer”

  1. was je snel ver­ge­ten? werd je gemist, of draai­de de twit­ter wereld gewoon door zon­der jou?
    dat zou me wel benieu­wen!

    1. Ten eer­ste draait de twit­ter wereld altijd door. Ook zon­der mij.
      Of ik gemist werd daar kan ik zelf moei­lijk over oor­de­len, maar vol­gens mij was men mij na amper twee weken nog niet ver­ge­ten. Het wel­kom op twit­ter was in ieder geval hart­ver­war­mend.

      1. Het is grap­pig, maar ik denk ook altijd dat Twit­ter zo vluch­tig is dat men­sen je snel ver­ge­ten. Maar er blíjft een klein groep­je dat na een tijd­je stil­te altijd even komt vra­gen hoe het nou met je is. Al zijn dat ook de men­sen met wie je waar­schijn­lijk sowie­so wel in con­tact zou blij­ven, ook­al zou je je Twit­ter-account voor­goed wis­sen. Die komen altijd terug naar je blog. Mooi vind ik dat. Twit­ter is de bron, de blogs zijn het ver­volg­con­tact.

        Maar dan nog: fijn dat je weer terug bent ;-).

  2. Wel­kom terug op twit­ter, al twit­ter ik zo vluch­tig dat twee weken niet aan­we­zig op twit­ter mij niet opval­len… Geluk­kig kom ik gere­geld op je blog en lees heer­lijk je posts. Ben ik beter bij dan op twit­ter.

    1. Dank je. Per onge­luk mijn twit­ter account in de 30 dagen opzeg­ter­mijn geac­ti­veerd. Nu ben ik voor­na­me­lijk een week­end twit­te­raar. En wan­neer het uit­komt met mijn werk, op maan­dag­avond een blog­praat twit­te­raar.

Reacties zijn gesloten.