Geen commentaar

Eigen­lijk bezoek ik nooit de web­si­te van Copy­blog­ger. Vaak genoeg zie ik het blog ergens aan­ge­haald wor­den of een arti­kel via een RT in mijn twit­ter tijd­lijn voor­bij komen. Ech­ter nadat ik er een paar keer had rond­ge­ke­ken kwam ik al snel tot de con­clu­sie dat ik niet hele­maal in hun doel­groep viel. Waar­bij gezegd moet wor­den dat die con­clu­sies bij mij soms nog­al arbi­trair wil­le­keu­rig tot stand komen. Hoe de wind waait, zul­len we maar zeg­gen.

Deze avond waai­de de wind zoda­nig dat ik toch weer eens op het blog terecht kwam, en wel hier­om: Why we’re remo­ving com­ments on Copy­blog­ger. Ofte­wel, ik werd aan­ge­trok­ken door de prik­ke­len­de titel die mij mis­schien wat onder­bou­wing kon geven om even­tu­eel iets ver­ge­lijk­baars te doen. Met de nadruk op ‘even­tu­eel’.

Nieuws­gie­rig begon ik te lezen:

If you’ve been run­ning your own blog for awhi­le, you pro­ba­bly noti­ced that com­ments star­ted to beco­me less fre­quent when Facebook and Twit­ter real­ly star­ted to come into their own.

Het is een bekend feno­meen. Bij #blog­praat zie ik het ook regel­ma­tig voor­bij komen. De vraag is dan stee­vast hoe je er voor kunt zor­gen dat je de reac­ties die ver­spreid over het inter­net betrek­king heb­ben op je blog­post als­nog op je site kunt krij­gen. Maar waar­om? Accep­teer dat de dis­cus­sie niet nood­za­ke­lijk onder je blog­post hoeft plaats te vin­den. Zie het juist als een ver­rij­king omdat op deze manier de kans bestaat dat een gro­te­re groep men­sen bekend raakt met jouw blog­post en komt lezen. Aldus Sonia Simo­ne.

En ze gaat nog een stap­je ver­der:

Some­thing I’ve often noti­ced over the years is that many of our rea­ders put a lot of thought and care into their com­ments here on Copy­blog­ger.
[…]
And here’s the thing: This might not be the right pla­ce for that.
If you’re going to put the work in to arti­cu­la­te your thoughts, to make an intel­li­gent argu­ment, and to bring some­thing fresh to the con­ver­sa­ti­on … you should be put­ting that work into your site, not ours.

De bood­schap is dui­de­lijk. Schrijf zelf een nieu­we blog­post op je eigen site in plaats van een uit­ge­breid com­men­taar. En link de twee aan elkaar. Iets waar ik wel wat in zie. Althans voor de rea­geer­ders die een meer lan­ge­re reac­tie in gedach­ten had­den (en een eigen blogsite heb­ben).

Even een kort ter­zij­de: Wat ik me nu trou­wens wel afvraag is het vol­gen­de: wan­neer je de moge­lijk­heid tot rea­ge­ren uit­zet en iemand schrijft een nieu­we blog­post met een link naar die van mij, zie ik dan wel de ping­back? Of wordt dat ook beschouwd als een reac­tie, en dus uit­ge­slo­ten? Wie het weet mag het hier­on­der zeg­gen (zolang ik de moge­lijk­heid tot rea­ge­ren ten­min­ste nog niet geblok­keerd heb).

Een laat­ste reden die genoemd wordt om het rea­ge­ren uit te slui­ten is de over­wel­di­gen­de hoe­veel­heid spam die op ons af komt. Hoe ver­ge­vor­derd de tech­niek ook mag zijn door het meren­deel van deze niet-gewens­te reac­ties af te van­gen, de spam­mers blij­ven altijd in het voor­deel en weten gere­geld nieu­we manie­ren te vin­den om de blog­ger las­tig te val­len. Ik had er onlangs zelf weer eens mijn han­den vol aan. Zon­de van de ver­lo­ren tijd die beter aan blog­gen besteed had kun­nen wor­den.

Reca­pi­tu­le­rend. Zou het iets voor mij zijn?

Ik weet het niet. Zoveel reac­ties krijg ik niet (spam bui­ten beschou­wing gela­ten). Ook geen nega­tie­ve trou­wens (iets waar in het Copy­blog­ger arti­kel niet bij wordt stil­ge­staan, of zou­den ze dat onder spam scha­ren?). En ver­der heb ik ook niet het idee dat ‘de dis­cus­sie’ zich ver­plaatst heeft naar ande­re plek­ken op het inter­net.

Als ik het al zou doen, dan zou het eer­der uit gemak­zucht zijn. Omdat ik me altijd ver­plicht voel om ook weer te rea­ge­ren op de reac­ties. En mis­schien is het ook wel een ser­vi­ce naar de lezer. Hoeft die zich niet in te span­nen om een reac­tie te ver­zin­nen ter­wijl er gewoon­weg niet zo heel veel te rea­ge­ren valt.

Wat den­ken jul­lie? Ver­dient het voor­beeld van Copy­blog­ger navol­ging? Laat het me weten door niet te rea­ge­ren.

~ ~ ~

“Nou, dan gaan we dat rege­len.”
Boe­ken­fat­soen

6 reacties op “Geen commentaar”

  1. ik durf bij­na niet te rea­ge­ren.
    Wat mij betreft, altijd graag reac­ties in wel­ke vorm dan ook, waar dan ook, vind ik gewoon leuk

  2. Om ergens anders com­men­ta­ren te ver­oor­za­ken, moet je waar­schijn­lijk al héél goed schrij­ven. Ik zou het bij mijn eigen blog alles­zins nooit doen. Dan gaat de inter­ac­tie dood en die inter­ac­tie is net zo mooi aan het medi­um.
    Ik zie trou­wens niet in waar­om het ene het ande­re hoeft uit te slui­ten. Mag dis­cus­sie dan niet op meer­de­re plaat­sen gevoerd wor­den?

    1. Het eni­ge waar ik zelf wel eens aan zit te den­ken is om onder fic­tie­ve ver­ha­len de reac­tie­mo­ge­lijk­heid uit te zet­ten. Omdat een fic­tief ver­haal niet echt tot inter­ac­tie oproept maar gewoon gele­zen wil wor­den. Bij m’n ande­re blog­posts zal ik niet snel beslui­ten om de dia­loog te blok­ke­ren.

      1. Ja, ik kan dat begrij­pen, alhoe­wel ik denk dat feed­back onder ver­ha­len erg nut­tig kan zijn. Maar het is natuur­lijk ook afhan­ke­lijk van je ver­wach­tin­gen tov jouw lezers 🙂

        1. Bij de ver­ha­len waar ik nog naar de juis­te vorm aan het zoe­ken ben, zou het natuur­lijk anders zijn. Dan is alle feed­back mee­ge­no­men. Bij afge­ron­de ver­ha­len wil je mis­schien ook wel feed­back, maar ik weet niet of dat altijd ‘pas­send’ is onder het ver­haal zelf. Dan is een ande­re plek wel­licht beter. Soms vind ik het erg mooi over­ko­men wan­neer een ver­haal zon­der ver­de­re poes­pas en aflei­den­de com­men­ta­ren in alle glo­rie kan schit­te­ren.

Reacties zijn gesloten.