Leicester

Mor­gen ver­trek ik voor een week­je naar Lei­ces­ter. Niet wegens vakan­tie maar om samen met enke­le collega’s een sys­teem­test uit te voe­ren in het kader van een groot bedrijfs­soft­wa­re pro­ject. Het is alweer de vijf­de keer dat ik er bin­nen een peri­o­de van enke­le jaren naar toe ga. Onwil­le­keu­rig valt je oog dan wat vaker op nieuws­be­rich­ten die met Lei­ces­ter te maken heb­ben. Zo heb ik bij­voor­beeld de ont­dek­king van het graf van Richard III met meer dan nor­ma­le belang­stel­ling gevolgd. Daar­door weet ik nu dat hij last van wor­men heeft gehad.

Juli­an Bar­nes, van wie ik onlangs A his­to­ry of the world in 10 1/2 chap­ter las, komt ook uit Lei­ces­ter. Blijk­baar is hij een groot fan van de plaat­se­lij­ke voet­bal­club Lei­ces­ter City getui­ge een frag­ment in het laat­ste hoofd­stuk van A his­to­ry:

I ope­ned the news­pa­per which Bri­git­ta had thoughtful­ly pla­ced on the tray and almost spilt my tea. No, I did spill my tea — only you don’t wor­ry about things like that any more. It was front-page news. Well, it would have been, wouldn’t it? Lei­ces­ter City had won the FA Cup. No kid­ding, Lei­ces­ter City had bloody well won the FA Cup! You wouldn’t have belie­ved it, would you? Well, may­be you would, if you didn’t know any­thing about foot­ball. But I know a thing or two about foot­ball, and I’ve sup­por­ted Lei­ces­ter City all my life, and I wouldn’t have belie­ved it, that’s the point.

Voor de dui­de­lijk­heid, dit speelt zich af in een droom van de ik-per­soon (die ver­dacht veel weg heeft van de ‘ech­te’ Juli­an Bar­nes). In deze droom waant hij zich in een hemels oord waar alle wen­sen schij­nen uit te komen. Blijk­baar is het wel­haast onwaar­schijn­lijk voor de dro­mer-die-zich-in-de-hemel-waant dat Lei­ces­ter City de fina­le van de FA Cup weet te halen, laat staan te win­nen.

Nu volg ik al een hele tijd het voet­bal niet meer, maar zelfs toen ik het nog wel deed ten tij­de van het uit­ko­men van dit boek in 1989 was mijn belang­stel­ling toch meer gericht op de Neder­land­se com­pe­ti­tie dan op die van de ons omrin­gen­de lan­den. Ik neem dus gemaks­hal­ve aan dat de ik-per­soon-ofte­wel-Juli­an-Bar­nes gelijk heeft met de ver­on­der­stel­ling dat het een gods­won­der moet zijn wan­neer Lei­ces­ter City de FA Cup weet te win­nen.

Inmid­dels zijn we bij­na vijf­en­twin­tig jaar ver­der. Wel­ke ont­wik­ke­ling Lei­ces­ter City in die tijd heeft door­ge­maakt is mij onbe­kend. Voor deze blog­post is het alleen maar inte­res­sant dat ze juist nu de voor­pa­gi­na van de kran­ten opnieuw heb­ben gehaald. Niet door het win­nen van de FA Cup maar door een min­stens even bij­zon­de­re pres­ta­tie: de club keert weer terug in de Pre­mier Lea­gue. Na een afwe­zig­heid van tien jaar is hen dit gelukt.

Nog­maals, het hele voet­bal kan me geen ruk sche­len. Juist de zoge­naam­de toe­val­lig­he­den die hele­maal geen toe­val zijn omdat ik gewoon­weg iets­jes meer gefo­cu­sed ben op nieuws en weet­jes rond­om in dit geval Lei­ces­ter, zijn elke keer weer bij­zon­der leuk. Want de aan­lei­ding voor deze blog­post was in eer­ste instan­tie onder­staan­de foto waar mijn oog op viel en die van­zelf de vol­gen­de asso­ci­a­ties tot stand bracht. Altijd weer ver­ras­send.

~ ~ ~

Bin­nens­ka­mers
Geen Lei­ces­ter

5 reacties op “Leicester”

  1. Het lijkt mij, in het kader van blog­vol­le­dig­heid, belang­rijk dat je de komen­de week foto’s maakt van Lei­ces­ter. Zodat wij, jouw trou­we lezers, met eigen ogen kun­nen zien hoe het gaat met Lei­ces­ter.

  2. En dat is waar­om je blog­ger, schrij­ver , ver­tel­ler bent, en waar­om ik je graag lees.

    Omdat jij je asso­ci­a­ties koes­tert en er iets moois van maakt, waar­door ze gaan vlie­gen in plaats van ver­vlie­gen.

  3. Wha­ha­ha Carel !!!!
    Toe­val bestaat biet word er beweerd, feit is wel dat als je ergens in geïn­te­res­seerd bent je ineens aller­lei zaken opval­len

Reacties zijn gesloten.