Leicester

Mor­gen vertrek ik voor een week­je naar Leices­ter. Niet wegens vakantie maar om samen met enkele collega’s een sys­teemtest uit te voeren in het kad­er van een groot bedri­jf­s­soft­ware project. Het is alweer de vijfde keer dat ik er bin­nen een peri­ode van enkele jaren naar toe ga. Onwillekeurig valt je oog dan wat vak­er op nieuws­bericht­en die met Leices­ter te mak­en hebben. Zo heb ik bijvoor­beeld de ont­dekking van het graf van Richard III met meer dan nor­male belang­stelling gevol­gd. Daar­door weet ik nu dat hij last van wor­men heeft gehad.

Julian Barnes, van wie ik onlangs A his­to­ry of the world in 10 1/2 chap­ter las, komt ook uit Leices­ter. Blijk­baar is hij een groot fan van de plaat­selijke voet­bal­club Leices­ter City getu­ige een frag­ment in het laat­ste hoofd­stuk van A his­to­ry:

I opened the news­pa­per which Brigit­ta had thought­ful­ly placed on the tray and almost spilt my tea. No, I did spill my tea — only you don’t wor­ry about things like that any more. It was front-page news. Well, it would have been, wouldn’t it? Leices­ter City had won the FA Cup. No kid­ding, Leices­ter City had bloody well won the FA Cup! You wouldn’t have believed it, would you? Well, maybe you would, if you didn’t know any­thing about foot­ball. But I know a thing or two about foot­ball, and I’ve sup­port­ed Leices­ter City all my life, and I wouldn’t have believed it, that’s the point.

Voor de duidelijkheid, dit speelt zich af in een droom van de ik-per­soon (die ver­dacht veel weg heeft van de ‘echte’ Julian Barnes). In deze droom waant hij zich in een hemels oord waar alle wensen schi­j­nen uit te komen. Blijk­baar is het wel­haast onwaarschi­jn­lijk voor de dromer-die-zich-in-de-hemel-waant dat Leices­ter City de finale van de FA Cup weet te halen, laat staan te win­nen.

Nu volg ik al een hele tijd het voet­bal niet meer, maar zelfs toen ik het nog wel deed ten tijde van het uitkomen van dit boek in 1989 was mijn belang­stelling toch meer gericht op de Ned­er­landse com­peti­tie dan op die van de ons omrin­gende lan­den. Ik neem dus gemak­shalve aan dat de ik-per­soon-oftewel-Julian-Barnes gelijk heeft met de veron­der­stelling dat het een godswon­der moet zijn wan­neer Leices­ter City de FA Cup weet te win­nen.

Inmid­dels zijn we bij­na vijfen­twintig jaar verder. Welke ontwik­kel­ing Leices­ter City in die tijd heeft doorge­maakt is mij onbek­end. Voor deze blog­post is het alleen maar inter­es­sant dat ze juist nu de voor­pag­i­na van de kran­ten opnieuw hebben gehaald. Niet door het win­nen van de FA Cup maar door een min­stens even bij­zon­dere presta­tie: de club keert weer terug in de Pre­mier League. Na een afwezigheid van tien jaar is hen dit gelukt.

Nog­maals, het hele voet­bal kan me geen ruk sche­len. Juist de zoge­naamde toe­val­lighe­den die hele­maal geen toe­val zijn omdat ik gewoon­weg iet­sjes meer gefo­cused ben op nieuws en weet­jes ron­dom in dit geval Leices­ter, zijn elke keer weer bij­zon­der leuk. Want de aan­lei­d­ing voor deze blog­post was in eerste instantie onder­staande foto waar mijn oog op viel en die vanzelf de vol­gende asso­ci­aties tot stand bracht. Alti­jd weer ver­rassend.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets