reactie 0

Gideon — Russell Andrews

Van­daag heb ik geen zin om een ori­gi­ne­le aan­lei­ding te ver­zin­nen om een boek uit mijn boe­ken­kast te halen. Dan maar ver­der op alfa­be­ti­sche volg­or­de. Na Amis, Mar­tin komt Andrews, Rus­sell. Ten­min­ste, in mijn boe­ken­kast. En daar draait het hier om. En om de vraag welk eind­oor­deel over het boek Gide­on geveld gaat wor­den. Mag het blij­ven? Of mag het weg?

Strug­gling wri­ter Carl Gran­vil­le is hired to turn an old dia­ry, arti­cles and let­ters — in which all names and loca­ti­ons have been blan­ked out — into com­pel­ling fic­ti­on. For this, and for his silen­ce, he will be paid a quar­ter of a mil­li­on dol­lars. But Carl soon rea­li­zes that the book is more than just a poten­ti­al best­sel­ler. It is a reve­la­ti­on fo chil­ling evil and a deca­des-long cover-up by some­o­ne with far-rea­ching power. He begins to won­der how his book will be used, and just who is the true sto­ry­tel­ler.
Then — sud­den­ly, bru­tal­ly — two peo­p­le clo­se to Carl are mur­de­red, his apart­ment is ransack­ed, his com­pu­ter sto­len, and he himself is the chief sus­pect. With no ali­bi and no proof of his sha­dowy assign­ment, Carl beco­mes a man on the run. He knows too much — but not enough to save himself…

Gide­on
Rus­sell Andrews
Uit­ge­ver War­ner Books
ISBN 9780751528909

~ ~ ~

In de zomer van 2000 waren we op vakan­tie in Por­tu­gal. Op de laat­ste dag reden we ’s och­tends van ons vakan­tie­adres terug naar Faro. Daar heb­ben we nog een half dag­je door de stad geslen­terd voor­dat we onze huur­au­to inle­ver­den bij het vlieg­veld en incheck­ten voor de vlucht terug naar Neder­land. Toen begon de ellen­de. Een ver­tra­ging van vele, vele uren. Om de tijd te doden ben ik een boek gaan kopen omdat ik alleen maar een tijd­schrift in mijn hand­ba­ga­ge had. Het assor­ti­ment was bedroe­vend. In eer­ste instan­tie had ik Gide­on al een keer in mijn han­den gehad maar weer terug gezet in de hoop dat er bete­re (lees: meer lite­rai­re) boe­ken beschik­baar te zijn. Dat bleek niet zo te zijn en al snel stond ik opnieuw met Gide­on in mijn han­den. Dit­maal bij de kas­sa om af te reke­nen. De 580 pagina’s die Gide­on dik is, had ik alle­maal gele­zen voor­dat we voet op Neder­land­se grond zet­ten. Of dat van­we­ge de span­ning (‘When they asked him to be a ghost wri­ter, he didn’t rea­li­se they wan­ted him dead.’) was of dat het te maken had met de duur van de ver­tra­ging staat me niet meer zo goed bij. Wel dat ik het boek met ple­zier gele­zen heb.

Wat me met­een voor het boek innam toen ik het een­maal open­sloeg, is de ope­ning:

Once again he woke up screa­ming.
It was the dream, of cour­se. The same dream. The same overw­hel­ming, ines­ca­pa­ble dream.

Het hoeft geen geheim te zijn voor die­ge­ne die hier wel eens vaker komt lezen dat ik een fas­ci­na­tie voor dro­men (en nacht­mer­ries) heb. Ik lees en schrijf er graag over. Niet zozeer over de inter­pre­ta­tie. Wat ze kun­nen bete­ke­nen. Maar hoe je ze onder­gaat. Wat ze met je doen.

He was dren­ched in sweat, the sheets so damp bene­ath him he thought he’d wet the bed. But none of that was new. He was used to that. No, it was the end of the dream that left him weak and trem­bling. That’s what was dif­fe­rent.
This time he drea­med that he tal­ked.

Waar­om dit alle­maal zo ‘ter­ri­fying’ voor hem was kan ik me niet meer her­in­ne­ren. Uit­ein­de­lijk zal het wel een door­snee thril­ler zijn geweest. Zoiets als een mid­del­ma­ti­ge B-film. Goed genoeg om een ver­tra­ging draag­lijk te maken. Zelfs blijk­baar goed genoeg om me ook later nog eens tot aan­koop van een ande­re titel door Rus­sell Andrews over te halen. Maar niet lan­ger goed genoeg om een plek­je in mijn boe­ken­kast te behou­den. Lie­ver dan lite­rai­re thril­lers heb ik toch lite­ra­tuur met thril­ler­ach­ti­ge ele­men­ten in mijn ver­za­me­ling. Dus deze ‘fast-moving thril­ler in the Gris­ham gen­re’ kan op zoek naar een nieu­we eige­naar. Gega­dig­den kun­nen zich mel­den.

Eindoordeel: mag weg

~ ~ ~

Ga naar mijn boe­ken­kast om alle tot dus­ver­re bespro­ken boe­ken te vin­den en wie weet zit er een­tje tus­sen die weg mag en waar jij al tij­den naar op zoek bent. 

~ ~ ~

0

Schrijf een reactie