Samenloop van omstandigheden

Wie van jullie gebruikt er iTunes om muziek af te spelen? En wie gebruikt dan wel eens de ‘random’ functie? Ik wel. En laat ik het mild uitdrukken, maar ik haat die functie in het kwadraat. In totaal heb ik tegen de zestig duizend miljoen (volgens mijn jongste kleinzoon) muziekfiles op mijn laptop staan, edoch de randomizer van iTunes is in staat om er via een niet te doorgronden algoritme altijd dezelfde honderd (ik ben nog steeds in een milde stemming) nummers uit te pikken. Alsof de andere zestig duizend miljoen minus honderd niet de moeite waard zijn.

Vrijdagochtend werkte ik thuis omdat ik later op de dag een lunchafspraak had met de onovertroffen @LSHarteveld om een van haar manuscripten te bespreken die ik alvast mocht lezen. Op de achtergrond had ik wat overbekende muziek aanstaan die mij gebracht werd door het vermaledijde iTunes. Ik probeerde te voorspellen wat het volgende nummer zou zijn wat uit de zestig duizend miljoen mogelijkheden getrokken zou worden toen ik de ochtendpostbode aan zag komen wandelen.

Hoe de tegenwoordige postbezorging precies is verdeeld tussen PostNL en andere bezorgers dat weet ik niet, wel dat op de vrijdagochtend altijd een niet-geuniformeerde vrouw De Groene Amsterdammer door de brievenbus doet glijden. Ergens in de namiddag komt dan nog een keer de ‘officiële’ postbezorging door een werknemer van PostNL die wij ervan verdenken dat hij onder werktijd stevig drinkt. Maar dat terzijde.

De Groene Amsterdammer legde ik op een klein stapeltje nog te lezen De Groene Amsterdammers terwijl ik verbaasd luisterde naar een nummer dat ik wel kende (tenslotte had ik de cd zelf gekocht) maar wat mij nog nooit door iTunes was voorgeschoteld. Ik besloot iTunes niet af te sluiten toen ik voor mijn lunchafspraak vertrok. Ergens heb ik mezelf wijsgemaakt dat er in het random mechanisme van iTunes een ‘gaatje’ zit waar je doorheen kunt glippen indien je maar vaak genoeg iTunes opnieuw opstart wanneer je het gevoel hebt dat er weer dezelfde set van nummers afgespeeld gaat worden. Ik dacht dat het nu zover was. Het had niet veel gescheeld of ik was er voor thuisgebleven.

In de trein had ik de tijd om door mijn twitter tijdlijn te scrollen. Iets wat ik de laatste tijd niet meer zo vaak doe, met uitzondering van een klein lijstje speciaal geselecteerde tweeps die ik juist wel op de tweet volg. Al snel wist ik ook alweer waarom ik het gros van de personen die ik volg niet in mijn privé lijst heb opgenomen. Toch was er nog voldoende te genieten om de treinreis inclusief vertraging nuttig door te brengen. Er was één tweet die ik opsloeg onder mijn favorieten omdat er verwezen werd naar een artikel in De Groene Amsterdammer van vandaag wat misschien interessant was voor mijn Inge.

We zijn nu inmiddels ruim vierentwintig uur verder.

Een groot gedeelte van de dag heeft iTunes muziek gespeeld die het anders nooit de moeite waard vond. Het voelt als een openbaring. Wat een mooie muziek heb ik. Een paar keer neem ik me voor om bepaalde nummers via twitter te promoten. Maar waarom? zo vraag ik me af. Dan valt m’n oog op de tweet die ik bewaard had. Van de stapel ongelezen De Groene Amsterdammers haal ik het exemplaar van gister. Ik blader naar de bewuste pagina:

eigenschuld

Terwijl ik de woorden ‘Eigen schuld’ tot me neem hoor ik tegelijkertijd ‘maar het is niet mijn schuld’ door de luidsprekers klinken.

Van zulke momenten kan ik intens genieten.

~ ~ ~

Schuldbekentenis

Onze onschuld is vermoord maar het is niet mijn schuld
De orde is verstoord maar het is niet mijn schuld
Het is niet mijn schuld dat de boel op springen staat
Het is niet mijn schuld als het nergens over gaat

Dit is een openbare aanklacht maar ik kan er niets aan doen
Een grote schreeuw om aandacht maar ik kan er niets aan doen
Ik kan er niets aan doen maar het moest maar eens gezegd
Ik kan er niets aan doen maar ik beroep me op mijn recht

Auto’s branden na in Vreewijk maar het is niet mijn schuld
Ze verdreven God uit Frankrijk maar het is niet mijn schuld
Het is niet mijn schuld als de vlam overslaat
Het is niet mijn schuld als je vreemdelingen haat

De meeste stemmen gelden maar ik kan er niets aan doen
Ik dacht dat alle stemmen telden maar ik kan er niets aan doen
Ik kan er niets aan doen als er stemmen weer opgaan
Ik kan er niets aan doen als het de stemming weer doet omslaan

En het is niet mijn schuld dat het mijn schuld niet is
Ik kan er niets aan doen als er niets aan te doen is

Een visionair is omgebracht maar het is niet mijn schuld
Ongeloof is aan de macht maar het is niet mijn schuld
Het is niet mijn schuld dat de angst regeert
Het is niet mijn schuld dat je naaste je de rug toekeert

De beelden zijn shockerend maar ik kan er niets aan doen
Dit is mens en dier onterend maar ik kan er niets aan doen
Ik kan er niets aan doen dat je door een peepshow dwaalt
Ik kan er niets aan doen dat het kijkgeld is betaald

Er is waakzaamheid geboden maar het is niet mijn schuld
Samenscholing is verboden maar het is niet mijn schuld
Het is niet mijn schuld dat kameraadschap verloedert
Het is niet mijn schuld dat agressie verbroedert

En het is niet mijn schuld dat het mijn schuld niet is
Ik kan er niets aan doen als er niets aan te doen is

Soms dan voel ik iets van spijt maar daar kan ik niets aan doen
Biechten is niet van de tijd maar daar kan ik niets aan doen
Ik kan er niets aan doen dat ik niet veroordeeld ben
Ik kan er niets aan doen dat ik vrijuit schuld beken

Tekst en muziek: BJ Baartmans 

~  ~  ~

Een gedachte over “Samenloop van omstandigheden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *