Zegt de ene socialbot tegen de andere…

Afgelopen weekend las ik een artikel over nep-accounts op Twitter. Onderzoekers van de Federal University of Minas Gerais in Brazilië hebben onderzocht en bewezen hoe makkelijk het is om zogenaamde ‘socialbots’ in Twitter los te laten, die vervolgens ‘een eigen leven’ gaan lijden. Deze socialbots stellen op basis van voorgeprogrammeerde karakteristieken zelf hun tweets op, reageren op andere tweets, gaan tweeps volgen en vergaren zelf ook een schare volgers. Het afweermechanisme van Twitter dat ontwikkelt is om deze socialbots op te speuren, wist er slechts enkele te ontdekken. Het gros bleef echter ‘onder de radar’. 

Wat mijn fantasie vooral prikkelde, buiten het feit dat veel mensen van vlees en bloed niet in de gaten hadden dat ze met een socialbot aan het ‘praten’ waren en het potentiële gevaar dat deze socialbots ingezet kunnen worden om de publieke opinie te manipuleren (lees dat artikel!), is dat ze ook met elkaar zouden kunnen communiceren. Dat zou het leven een stuk overzichtelijker maken. Terwijl de socialbots op twitter, facebook en google+ elkaar met rake oneliners bestoken, blijft er voor ons eindelijk voldoende tijd over om eens op ons gemak die artikelen en boeken te lezen waar we nu niet aan toe schijnen te komen wegens tijdgebrek maar waar we wèl driftig over meepraten.

Dit is tenminste de strekking van een vertaald artikel op nrc.nl, geschreven door Karl Taro Greenfeld en eerder verschenen in de New York Times. Doordat we onszelf geen tijd meer gunnen om iets gericht te lezen, maar denken dat we alles moeten lezen en daardoor dus niets lezen, zijn we afhankelijk geworden van andermans/-vrouws mening die we snel scannen en tot ons nemen op de social media. Maar indachtig het hierboven aangehaalde artikel (al gelezen ondertussen?) kan het zomaar zijn dat we niets anders doen dan de uitingen van socialbots overnemen en doorgeven:

Wie bepaalt wat we weten, welke opvattingen we meekrijgen en welke ideeën we hergebruiken als onze eigen ondervindingen?
Dat moeten dan algoritmen zijn, aangezien Google, Facebook, Twitter en de overige sociale media binnen het postindustriële stelsel deze ingewikkelde wiskundige modellen gebruiken om precies bij te houden wat we lezen, bekijken en kopen.
We hebben onze mening uitbesteed aan een stroom gegevens die ons tijdens een etentje uit de wind houdt, maar als jij en ik interessant zitten te doen over de film The Grand Budapest Hotel en we die geen van beiden gezien hebben, zijn we eigenlijk sociale media-feeds aan het vergelijken.

In feite interpreteer ik beide artikelen als een pleidooi voor onthaasting. Roep wat minder ‘druk, druk, druk’, en accepteer dat je niet over van alles en iedereen een mening hoeft te hebben. Investeer daarentegen in de zaken die echt je interesse hebben en ontdek dat je er daardoor ook veel meer van kunt genieten.

Ik geef hierbij het goede voorbeeld en ga weer verder met lezen in Het liefdesleven van Nathaniel P., zodat ik op 15 juni a.s. mijn eigen mening over dit boek kan geven.

~ ~ ~

4 gedachten over “Zegt de ene socialbot tegen de andere…

  1. gelijk heb je, ontwikkel zelf je mening en laat je informeren op twitter, facebook maar ook krant , nieuwsrubriek etc. Maar gebruik vooral je kritisch maar nuchter boerenverstand.Een mening is pas een mening als je hem zelf gevormd hebt op basis van beschikbare echte informatie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *