Tunderman met de Thunderclap

Elke keer opnieuw bli­jf ik het fascinerend vin­den hoe volkomen van elka­ar losstaande zak­en door een per­soon­lijke con­text samen­hang ver­to­nen die voor ieder ander ver­bor­gen bli­jft.

Zo par­keerde er gis­ter een vracht­wa­gen pal voor het kan­toor waar ik werkza­am ben. Niets bij­zon­der zou je denken. Dacht ik ook in eerste instantie toen ik alleen nog maar een groot logo op de zijkant zag. Tot­dat ik opstond om een print­je te pakken en plots gecon­fron­teerd werd met de bedri­jf­s­naam in mega­let­ters.

Ik maak­te een foto:

Want ik moest onmid­del­lijk denken aan de Thun­der­clap actie waaraan ik diezelfde dag had meegedaan door een tweet te (lat­en) posten die de aan­dacht ves­tigt op de schrik­barende toe­name van het aan­tal min­der­jarige pros­tituees tij­dens het WK Voet­bal in Brazil­ië via de slo­gan ‘Don’t look away!’

Het leek alsof mijn tweet door de don­der­god met de hamer op volle kracht de virtuele realiteit werd inges­la­gen om max­i­maal effect te bereiken. Ik hoop dat het ver­schil maakt.

~ ~ ~

Geef een reactie