De radio stond aan. Een belspelletje was doorgedrongen tot mijn favoriete (nu niet meer) zender en ze hadden een beller! Er lag een prachtige prijs in het verschiet wanneer het goede antwoord op de volgende vraag gegeven werd. Een vraag die zo onbenullig was dat je het antwoord alleen schuldig zou moeten blijven wanneer je pas eerder diezelfde dag geboren zou zijn en de eerste levensuren in een couveuse doorgebracht had. De belster (want het was een vrouw) moest het antwoord desondanks schuldig blijven. Zo zei ze het ook: ik moet het antwoord schuldig blijven. Mooi taalgebruik, tenslotte was het niet voor niets tot sinds kort mijn favoriete radiostation.
Hierna had ik hooguit een blijk van medeleven verwacht en dan over tot de orde van de avond: muziek. Niet dus. Er moest nog nabeschouwd worden. Hoe het toch kwam dat ze zo in gebreke was gebleven. Simpel. Het was de vermoeidheid van vele uren tv kijken in combinatie met slaapgebrek. Ze moest van zichzelf namelijk alle wedstrijden van het WK voetbal zien. Dat moest. Terwijl ze normaal gesproken nooit naar het voetballen keek. Maar dit was anders. Hoe anders dan? wilde de presentator weten. Nou gewoon, anders.
Elke avond kroop ze op de bank met een grote zak chips en een fles frisdrank. Om dan alle wedstrijden die op het programma stonden van de eerste tot en met de laatste minuut te kijken. Waarbij ze bloedfanatiek commentaar leverde op alles wat zich op het veld afspeelde. Niet dat ik er veel verstand van heb, zei ze. Maar die bal moet er gewoon in. Daar is het tenslotte om te doen.
Kijkt je man ook mee? Ze was even van haar a propos. Mijn man? Toen begon ze te lachen. Nee, die geeft helemaal niets om voetbal of welke sport dan ook. Net als ik eigenlijk. Maar ja, dit is wel het WK. Dan moet je wel kijken. Vind ik. Hij is nu trouwens in de tuin bezig. Een beetje aan het schoffelen. Totdat het rust is. In de rust drinken we samen een kopje koffie. Gezellig. Daarna gaat hij weer weg. Terug de tuin in, of naar z’n hobbyschuur. Je moet wat, nietwaar?
Maar vanavond kruip ik vroeg onder de wol. Het is eventjes welletjes geweest. Ik kan geen voetbal meer zien. Dus geen België tegen de VS? Nee, die moeten het maar zonder mij zien te redden. Morgen moet ik er op tijd uit en ik wil niet weer halverwege de dag in slaap vallen achter m’n bureau. Het moet niet gekker worden, hahaha.
~ ~ ~
En ik moet op zoek naar een nieuwe favoriete radiozender.
Geef een reactie