Het heilige moeten

radio

De radio stond aan. Een bel­spel­le­tje was door­ge­dron­gen tot mijn favo­rie­te (nu niet meer) zen­der en ze had­den een bel­ler! Er lag een prach­ti­ge prijs in het ver­schiet wan­neer het goe­de ant­woord op de vol­gen­de vraag gege­ven werd. Een vraag die zo onbe­nul­lig was dat je het ant­woord alleen schul­dig zou moe­ten blij­ven wan­neer je pas eer­der die­zelf­de dag gebo­ren zou zijn en de eer­ste levens­uren in een cou­veu­se door­ge­bracht had. De bel­ster (want het was een vrouw) moest het ant­woord des­on­danks schul­dig blij­ven. Zo zei ze het ook: ik moet het ant­woord schul­dig blij­ven. Mooi taal­ge­bruik, ten­slot­te was het niet voor niets tot sinds kort mijn favo­rie­te radio­sta­ti­on.

Hier­na had ik hoog­uit een blijk van mede­le­ven ver­wacht en dan over tot de orde van de avond: muziek. Niet dus. Er moest nog nabe­schouwd wor­den. Hoe het toch kwam dat ze zo in gebre­ke was geble­ven. Sim­pel. Het was de ver­moeid­heid van vele uren tv kij­ken in com­bi­na­tie met slaap­ge­brek. Ze moest van zich­zelf name­lijk alle wed­strij­den van het WK voet­bal zien. Dat moest. Ter­wijl ze nor­maal gespro­ken nooit naar het voet­bal­len keek. Maar dit was anders. Hoe anders dan? wil­de de pre­sen­ta­tor weten. Nou gewoon, anders.

Elke avond kroop ze op de bank met een gro­te zak chips en een fles fris­drank. Om dan alle wed­strij­den die op het pro­gram­ma ston­den van de eer­ste tot en met de laat­ste minuut te kij­ken. Waar­bij ze bloed­fa­na­tiek com­men­taar lever­de op alles wat zich op het veld afspeel­de. Niet dat ik er veel ver­stand van heb, zei ze. Maar die bal moet er gewoon in. Daar is het ten­slot­te om te doen.

Kijkt je man ook mee? Ze was even van haar a pro­pos. Mijn man? Toen begon ze te lachen. Nee, die geeft hele­maal niets om voet­bal of wel­ke sport dan ook. Net als ik eigen­lijk. Maar ja, dit is wel het WK. Dan moet je wel kij­ken. Vind ik. Hij is nu trou­wens in de tuin bezig. Een beet­je aan het schof­fe­len. Tot­dat het rust is. In de rust drin­ken we samen een kop­je kof­fie. Gezel­lig. Daar­na gaat hij weer weg. Terug de tuin in, of naar z’n hob­by­schuur. Je moet wat, niet­waar?

Maar van­avond kruip ik vroeg onder de wol. Het is even­tjes wel­le­tjes geweest. Ik kan geen voet­bal meer zien. Dus geen Bel­gië tegen de VS? Nee, die moe­ten het maar zon­der mij zien te red­den. Mor­gen moet ik er op tijd uit en ik wil niet weer hal­ver­we­ge de dag in slaap val­len ach­ter m’n bureau. Het moet niet gek­ker wor­den, haha­ha.

~ ~ ~

En ik moet op zoek naar een nieu­we favo­rie­te radio­zen­der.

~ ~ ~

Gebruik­te afbeel­ding door mari­a­te­re­sa tole­do via pho­to­p­in cc

~ ~ ~

Ein­de bij­tel­ling dreigt
Burn­hout

7 reacties op “Het heilige moeten”

  1. Haha­ha. Ik kijk dus ook never­nooit­nie en mijn collega’s en klan­ten pro­be­ren me zo ver te krij­gen dat ik nu dan toch ga kij­ken. Gis­te­ren nog 3x gehoord: “Ik ben ook geen fan, maar nu kijk ik wel. Want ja, dit is wel het WK. Dan moet je wel kij­ken.” Exact dezelf­de for­mu­le­ring dus. Kud­de­vee?

    1. Ik begrijp dat ook niet. Hoe­zo, ‘dan moet je wel kij­ken’? Van wie? Waar­om? Wil­len we er graag bij­ho­ren of zijn we bang ons te onder­schei­den?

      1. Ik heb nu bij­na een week Spo­ti­fy en luis­ter graag naar leu­ke afspeel­lijs­ten, ide­aal, geen recla­me en bel­spel­len )ik heb gelijk een Pre­mi­um account geno­men’ en er staan dui­zen­den mooie afspeel­lijs­ten op, top.

        Qua radio ben ik nog­al ver­knocht aan Radio 10 (Radio 10 Gold, zoals een vrien­din zegt “een bejaar­den zen­der”), ik ben opge­groeid in de jaren 70 en ze draai­en veel muziek uit die tijd, niet teveel gekletst.
        Ver­der luis­ter ik graag naar Clas­sic FM en radio 4.

    1. Spo­ti­fy heb ik een hele tijd gele­den uit­ge­pro­beerd, maar veel arties­ten waar ik graag naar luis­ter ston­den er toen (nog) niet op. Mis­schien moet ik het weer eens opnieuw pro­be­ren. Het­zelf­de ‘pro­bleem’ heb ik bij zen­ders als Radio 10. Zelf ben ik uit ’63 maar dat wil niet zeg­gen dat ik de hele tijd muziek uit m’n jeugd­ja­ren wil horen. Ik hoor ook heel graag nieu­we muziek. Ik begrijp van die zen­ders nooit dat ze altijd maar weer dezelf­de muziek draai­en. Als­of er ver­der geen goeie muziek meer wordt gemaakt. Ook Clas­sic FM en radio 4 doen dat. Heb je ze een tijd opstaan, dan gaat al snel opval­len dat er veel muziek regel­ma­tig terug­komt.
      Nee, ik koop nog steeds mijn muziek op cd of down­load het via offi­cie­le site en zet het dan op mijn ipod die ik aan de ver­ster­ker hang. Of ik stream ze van­af mijn lap­top via de luid­spre­kers.

Reacties zijn gesloten.