Minder, minder, minder

 

Op het blog van Leo Babau­ta las ik het vol­gen­de:

A life unclut­te­red by most of the things peo­p­le fill their lives with, and left with spa­ce for what real­ly mat­ters. A life that isn’t con­stant busy-ness and rus­hing, but con­tem­pla­ti­on and cre­a­ti­on, con­nec­ti­on with peo­p­le I love and time for natu­re and acti­vi­ty.

Voor­al het eer­ste gedeel­te spreekt me aan. Een min­der jach­tig bestaan. Niet altijd maar bezig wil­len zijn van­we­ge het bezig moe­ten zijn. Niet altijd maar bezig wil­len zijn met zaken waar­van je denkt dat je er mee bezig moet zijn. Hoe je de tijd die hier­door vrij­komt ver­der gaat invul­len is dan puur per­soon­lijk.

Het is me uit het hart gegre­pen en sluit goed aan bij het tra­ject wat ik enke­le jaren gele­den ben inge­gaan na een voor mij inspi­re­ren­de work­shop door Mark McG­re­gor. Ik heb er toen een aan­tal weken elke zon­dag over geblogd maar dat wil niet zeg­gen dat ik daar­na gestopt ben met deze zoek­tocht naar mezelf. Al die tijd ben ik zowel op mijn werk als in mijn pri­vé-leven bezig geweest om uit te zoe­ken waar­om ik doe wat ik doe. En of ik nou zo geluk­kig was met de wij­ze waar­op ik mijn leven had inge­richt.

Inmid­dels heb ik een aan­tal zaken flink aan­ge­pakt. Ik heb voor­al veel tijd gesto­ken in die onder­wer­pen waar ik half­slach­tig bezig was. Wel of niet min­der wer­ken. Wel of niet meer aan­dacht voor mijn gezin. Wel of niet min­der tv kij­ken. Wel of niet meer spor­ten. Wel of niet min­der vlees eten. Ga zo maar door. Bij alles wat ik tegen­kwam ben ik gaan uit­zoe­ken wat ik er nu zelf van vond tegen­over wat ik dacht dat ande­ren er van von­den (soci­a­le druk hult zich in vele vor­men). Een zoek­tocht die nog lang niet klaar is. Mis­schien ook wel nooit een ein­de kent.

Maar wat ik van­daag in ieder geval wel kan con­clu­de­ren is dat het me aller­eerst veel meer rust heeft gege­ven. Rust in mijn dage­lijks bestaan en (daar­door?) rust in mijn hoofd. De afge­lo­pen jaren heb ik een aan­tal rigoreu­ze beslis­sin­gen geno­men (die ik ver­vol­gens min­der rigoreus heb door­ge­voerd) wel­ke naar mijn stel­li­ge over­tui­ging posi­tief heb­ben uit­ge­pakt:
onder ande­re dui­de­lij­ke keu­zes op kan­toor gemaakt voor wat betreft mijn ver­ant­woor­de­lijk­he­den en werk­zaam­he­den; meer tijd inge­ruimd voor een bete­re balans tus­sen werk en pri­vé; een aan­tal aflei­den­de en tijd­con­su­me­ren­de acti­vi­tei­ten zoals tv kij­ken en soci­al media vol­gen tot het mini­mum weten te beper­ken. En daar­naast pro­beer ik gezon­der te leven door meer te spor­ten en meer te let­ten op wat ik eet en mijn bio-rit­me niet al te vaak te ver­sto­ren.

Om zover te komen als waar ik van­daag sta, her­ken ik veel in de pun­ten die Leo Babau­ta in zijn blog­post opsomt. Ik ga ze hier niet alle vijf­en­twin­tig her­ha­len, maar heb er vijf uit­ge­haald die voor mij de kern vorm­den in mijn eigen ont­wik­ke­ling:

  • You can’t have a sim­ple life if you’re unwil­ling to let go of what you’re used to.
  • If you’re fil­ling your life with dis­trac­ti­ons, its pro­ba­bly becau­se you’re afraid of what life would be like wit­hout con­stant Inter­net, soci­al media, news, TV, games, snacks.
  • It’s easy to fill up our lives becau­se the­re are so many things that sound ama­zing. We hear about what others are doing and instant­ly want to add that to our lives. But it’s har­der to remem­ber that by adding so many things to our lives, we are sub­trac­ting spa­ce. And that spa­ce is impor­tant.
  • It’s temp­ting to fill in eve­ry litt­le minu­te of the day with pro­duc­ti­vi­ty or dis­trac­ti­ons. Don’t. Lea­ve some emp­ti­ness.
    We put too much emp­ha­sis on exci­te­ment. It’s tem­po­ra­ry, and not impor­tant.
  • If you can’t learn to sit in a qui­et room alo­ne with no dis­trac­ti­ons, you won’t be able to sim­pli­fy.

Veel van wat we doen is onge­merkt onder­deel van ons sys­teem gewor­den. Wan­neer je een­maal beslo­ten hebt dat je op een bepaald gebied wilt gaan ver­an­de­ren, dan gaat dit niet van­zelf. Daar­om is het zo belang­rijk dat je inner­lij­ke moti­va­tie aan­we­zig is. Anders gaat het zeker niet luk­ken. Maar met moti­va­tie alleen kom je er niet. Ook door­zet­tings­ver­mo­gen is nodig. Geef niet op bij de min­ste tegen­slag. Hou je doel voor ogen en ga door. En bedenk dat vrij­ge­ko­men tijd door bij­voor­beeld min­der tv kij­ken niet opge­vuld hoeft te wor­den met een ande­re acti­vi­teit.

Je mist meer dan dat je mee­maakt, en daar is niets mis mee.’ Een uit­spraak die naar ik meen van Mar­tin Bril afkom­stig is en die ik kan onder­schrij­ven. Leg je neer bij het feit dat het onmo­ge­lijk is om alles bij te hou­den wat er om je heen gebeurt. Je (onli­ne) wereld is te groot gewor­den. Accep­teer dat het is geen kwaad kan om regel­ma­tig niets om han­den te heb­ben. Dan kun je weer eens ver­der mij­me­ren over nieu­we stap­pen die je kunt zet­ten om je leven min­der jach­tig en druk te laten zijn.

Mis­schien niet iets wat voor ieder­een is weg­ge­legd, maar mij doet het goed. Want nu heb ik ten­min­ste ruim­te om op mijn gemak ver­der te lezen in Leeu­wen­strijd, het vol­gen­de boek waar­over wij gaan blog­gen in #een­per­fec­te­dag­voor­li­te­ra­tuur.

~ ~ ~

5 Replies to “Minder, minder, minder”

  1. Sandra (schrijft en leest) 27 juli 2014 at 17:20

    Mooi geschre­ven Peter en erg her­ken­baar. Ik “ken” Leo Babau­ta van het boek­je Zen todo, samen met Get­tings things done heeft dit mijn wer­kend leven aan­zien­lijk ver­be­terd (al heb ik momen­teel geen werk) maar ook mijn thuis leven.

    Ik vind het altijd goed om een pas op de plaats te maken en na te den­ken over tijd con­su­me­ren­de din­gen en deze echt te benoe­men en kij­ken hoe je daar ver­be­te­ring in kan aan­bren­gen (bij mij soci­al media, ik wil min­der en min­der maar betrap mij er vaak op dat ik toch weer op Twit­ter en Facebook kijk en soms blijf ik han­gen voor de tv ter­wijl ik niet echt ergens gecon­cen­treerd naar kijk, uit een soort gemak­zucht?).

    Maar goed, een ander voor­ne­men is wel goed gelukt, qua boe­ken lezen en recen­se­ren voor mijn blog heb ik eind mei de keu­ze gemaakt om kwa­li­teit vóór kwan­ti­teit te laten gaan (deze maand las ik slechts 3 boe­ken tov 12 in mei) en dat gaat goed, ik geniet nog meer van wat ik lees, dus met min­de­ren van soci­al media komt het ook vast goed. Mocht jij nog tips heb­ben dan hoor ik het graag Peter!

    Hoe heb jij het aan­ge­pakt qua min­der tv kij­ken? Kijk je nu bij­voor­beeld meer films of sla je actu­a­li­tei­ten programma’s over?

    1. Dank voor je uit­ge­brei­de reac­tie San­dra.
      Veel tips heb ik niet, anders dan wat ik hier­bo­ven beschrijf, name­lijk bij jezelf nagaan wat je wil ver­an­de­ren. En voor­al waar­om je van mening bent dat een ver­an­de­ring nodig is. Bij mij ging het om die moti­va­tie. Door­zet­tings­ver­mo­gen schijn ik wel te heb­ben, maar het moet gericht zijn op de juis­te zaken wil het ook suc­ces ople­ve­ren.

      Bij tv kij­ken vond ik voor­al de tijd die er ver­lo­ren ging niet opwe­gen tegen wat ik ervoor terug kreeg. Ik ben toen aller­eerst de tijd gaan min­de­ren, en tege­lij­ker­tijd pro­beer­de ik naar programma’s te kij­ken die me inte­res­sant leken. Al heel snel blijkt veel niet inte­res­sant te zijn, en zeker wan­neer je steeds min­der kijkt blijkt het veel mak­ke­lij­ker te wor­den om een hoop over te slaan.
      Als je dan ook nog eens de vrij­ge­ko­men tijd nut­ti­ger invult (althans met iets wat jou meer bevre­di­ging geeft) gaat de behoef­te om tv te kij­ken ook auto­ma­tisch min­der wor­den.
      Nog­maals, zo werkt het bij mij. Het is hoogst­waar­schijn­lijk voor iede­reeen weer net iets anders.

      1. sandra schrijft en leest 27 juli 2014 at 19:05

        Dank­je­wel voor je reply.

        Ah, dit -> “En voor­al waar­om je van mening bent dat een ver­an­de­ring nodig is.” <– is een goe­de voor mij nu ik dit in jouw reac­tie lees, benoe­men wat anders moet/kan maar voor­al waar­om het nodig is (die hou­vast heb ik dan weer nodig).
        Voor mij­zelf zal het wel­licht ook hel­pen als ik nadenk over wat ik dan met de tijd die ik over­houd kan doen.

        Inspi­re­rend arti­kel!

  2. Hee, da’s toe­val­lig, zat dat arti­kel net te lezen. En toen dacht ik, ik moet even naar petepel.nl, bij­le­zen. En zie hier.
    Het spreekt mij ook aan. Ik denk dat ik som­mi­ge din­gen al toe­pas, hoe­wel ik er soms dub­be­le gevoe­lens bij heb. De afge­lo­pen twee jaar bij­voor­beeld heel veel focus op thuis en mijn gezin in plaats van druk­te en uit­stap­jes. Maar het gevoel dat dat een gemis is geweest, mis­schien. Omdat ik het ande­ren wel heb zien doen, veel op stap, din­gen ont­dek­ken, actief, er op uit.
    Ik weet niet. Mis­schien is het mak­ke­lij­ker als je er een bewus­te keu­ze van maakt?

    1. Ik weet het ook niet. Zelf denk ik dat het niet erg is als je veel doet. Als het maar niet te veel is. En als je het ook maar niet doet omdat ieder­een het doet. Omdat het zo hoort.
      Wan­neer je je leven indeelt met zaken die rede­lij­ker­wijs pas­sen in een dag en je vol­doen­de bevre­di­ging en ener­gie geven om er de vol­gen­de dag weer tegen­aan te kun­nen gaan, dan is het ook goed. En mis­schien dat door deze manier van dag­in­de­ling en aan­dacht voor waar je je tijd aan wilt beste­den, van­zelf wel de con­tem­pla­tie en reflec­tie gaat komen waar Leo altijd zoveel nadruk oplegt.

Comments are closed.