Minder, minder, minder

 

Op het blog van Leo Babau­ta las ik het vol­gende:

A life unclut­tered by most of the things peo­ple fill their lives with, and left with space for what real­ly mat­ters. A life that isn’t con­stant busy-ness and rush­ing, but con­tem­pla­tion and cre­ation, con­nec­tion with peo­ple I love and time for nature and activ­i­ty.

Vooral het eerste gedeelte spreekt me aan. Een min­der jachtig bestaan. Niet alti­jd maar bezig willen zijn van­wege het bezig moeten zijn. Niet alti­jd maar bezig willen zijn met zak­en waar­van je denkt dat je er mee bezig moet zijn. Hoe je de tijd die hier­door vrijkomt verder gaat invullen is dan puur per­soon­lijk.

Het is me uit het hart gegrepen en sluit goed aan bij het tra­ject wat ik enkele jaren gele­den ben inge­gaan na een voor mij inspir­erende work­shop door Mark McGre­gor. Ik heb er toen een aan­tal weken elke zondag over geblogd maar dat wil niet zeggen dat ik daar­na gestopt ben met deze zoek­tocht naar mezelf. Al die tijd ben ik zow­el op mijn werk als in mijn privé-lev­en bezig geweest om uit te zoeken waarom ik doe wat ik doe. En of ik nou zo gelukkig was met de wijze waarop ik mijn lev­en had ingericht.

Inmid­dels heb ik een aan­tal zak­en flink aangepakt. Ik heb vooral veel tijd gesto­ken in die onder­w­er­pen waar ik half­s­lachtig bezig was. Wel of niet min­der werken. Wel of niet meer aan­dacht voor mijn gezin. Wel of niet min­der tv kijken. Wel of niet meer sporten. Wel of niet min­der vlees eten. Ga zo maar door. Bij alles wat ik tegenkwam ben ik gaan uit­zoeken wat ik er nu zelf van vond tegen­over wat ik dacht dat anderen er van von­den (sociale druk hult zich in vele vor­men). Een zoek­tocht die nog lang niet klaar is. Miss­chien ook wel nooit een einde kent.

Maar wat ik van­daag in ieder geval wel kan con­clud­eren is dat het me allereerst veel meer rust heeft gegeven. Rust in mijn dagelijks bestaan en (daar­door?) rust in mijn hoofd. De afgelopen jaren heb ik een aan­tal rig­oreuze beslissin­gen genomen (die ik ver­vol­gens min­der rig­oreus heb doorgevo­erd) welke naar mijn stel­lige over­tuig­ing posi­tief hebben uit­gepakt:
onder andere duidelijke keuzes op kan­toor gemaakt voor wat betre­ft mijn ver­ant­wo­ordelijkhe­den en werkza­amhe­den; meer tijd ingeruimd voor een betere bal­ans tussen werk en privé; een aan­tal aflei­dende en tijd­con­sumerende activiteit­en zoals tv kijken en social media vol­gen tot het min­i­mum weten te beperken. En daar­naast probeer ik gezon­der te lev­en door meer te sporten en meer te let­ten op wat ik eet en mijn bio-ritme niet al te vaak te ver­storen.

Om zover te komen als waar ik van­daag sta, herken ik veel in de pun­ten die Leo Babau­ta in zijn blog­post opsomt. Ik ga ze hier niet alle vijfen­twintig her­halen, maar heb er vijf uit­ge­haald die voor mij de kern vor­m­den in mijn eigen ontwik­kel­ing:

  • You can’t have a sim­ple life if you’re unwill­ing to let go of what you’re used to.
  • If you’re fill­ing your life with dis­trac­tions, its prob­a­bly because you’re afraid of what life would be like with­out con­stant Inter­net, social media, news, TV, games, snacks.
  • It’s easy to fill up our lives because there are so many things that sound amaz­ing. We hear about what oth­ers are doing and instant­ly want to add that to our lives. But it’s hard­er to remem­ber that by adding so many things to our lives, we are sub­tract­ing space. And that space is impor­tant.
  • It’s tempt­ing to fill in every lit­tle minute of the day with pro­duc­tiv­i­ty or dis­trac­tions. Don’t. Leave some empti­ness.
    We put too much empha­sis on excite­ment. It’s tem­po­rary, and not impor­tant.
  • If you can’t learn to sit in a qui­et room alone with no dis­trac­tions, you won’t be able to sim­pli­fy.

Veel van wat we doen is onge­merkt onderdeel van ons sys­teem gewor­den. Wan­neer je een­maal besloten hebt dat je op een bepaald gebied wilt gaan veran­deren, dan gaat dit niet vanzelf. Daarom is het zo belan­grijk dat je inner­lijke moti­vatie aan­wezig is. Anders gaat het zek­er niet lukken. Maar met moti­vatie alleen kom je er niet. Ook doorzettingsver­mo­gen is nodig. Geef niet op bij de min­ste tegenslag. Hou je doel voor ogen en ga door. En bedenk dat vri­jgekomen tijd door bijvoor­beeld min­der tv kijken niet opge­vuld hoeft te wor­den met een andere activiteit.

Je mist meer dan dat je meemaakt, en daar is niets mis mee.’ Een uit­spraak die naar ik meen van Mar­tin Bril afkom­stig is en die ik kan onder­schri­jven. Leg je neer bij het feit dat het onmo­gelijk is om alles bij te houden wat er om je heen gebeurt. Je (online) wereld is te groot gewor­den. Accepteer dat het is geen kwaad kan om regel­matig niets om han­den te hebben. Dan kun je weer eens verder mijmeren over nieuwe stap­pen die je kunt zetten om je lev­en min­der jachtig en druk te lat­en zijn.

Miss­chien niet iets wat voor iedereen is weggelegd, maar mij doet het goed. Want nu heb ik ten­min­ste ruimte om op mijn gemak verder te lezen in Leeuwen­stri­jd, het vol­gende boek waarover wij gaan bloggen in #een­per­fectedagvoor­lit­er­atu­ur.

~ ~ ~

  • Mooi geschreven Peter en erg herken­baar. Ik “ken” Leo Babau­ta van het boek­je Zen todo, samen met Get­tings things done heeft dit mijn werk­end lev­en aanzien­lijk ver­be­terd (al heb ik momenteel geen werk) maar ook mijn thuis lev­en.

    Ik vind het alti­jd goed om een pas op de plaats te mak­en en na te denken over tijd con­sumerende din­gen en deze echt te benoe­men en kijken hoe je daar ver­be­ter­ing in kan aan­bren­gen (bij mij social media, ik wil min­der en min­der maar betrap mij er vaak op dat ik toch weer op Twit­ter en Face­book kijk en soms bli­jf ik hangen voor de tv ter­wi­jl ik niet echt ergens gecon­cen­treerd naar kijk, uit een soort gemakzucht?).

    Maar goed, een ander voorne­men is wel goed gelukt, qua boeken lezen en recenseren voor mijn blog heb ik eind mei de keuze gemaakt om kwaliteit vóór kwan­titeit te lat­en gaan (deze maand las ik slechts 3 boeken tov 12 in mei) en dat gaat goed, ik geni­et nog meer van wat ik lees, dus met min­deren van social media komt het ook vast goed. Mocht jij nog tips hebben dan hoor ik het graag Peter!

    Hoe heb jij het aangepakt qua min­der tv kijken? Kijk je nu bijvoor­beeld meer films of sla je actu­aliteit­en programma’s over?

    • Dank voor je uit­ge­brei­de reac­tie San­dra.
      Veel tips heb ik niet, anders dan wat ik hier­boven beschri­jf, namelijk bij jezelf nagaan wat je wil veran­deren. En vooral waarom je van mening bent dat een veran­der­ing nodig is. Bij mij ging het om die moti­vatie. Doorzettingsver­mo­gen schi­jn ik wel te hebben, maar het moet gericht zijn op de juiste zak­en wil het ook suc­ces oplev­eren.

      Bij tv kijken vond ik vooral de tijd die er ver­loren ging niet opwe­gen tegen wat ik ervoor terug kreeg. Ik ben toen allereerst de tijd gaan min­deren, en tegelijk­er­ti­jd probeerde ik naar programma’s te kijken die me inter­es­sant leken. Al heel snel blijkt veel niet inter­es­sant te zijn, en zek­er wan­neer je steeds min­der kijkt blijkt het veel makke­lijk­er te wor­den om een hoop over te slaan.
      Als je dan ook nog eens de vri­jgekomen tijd nut­tiger invult (althans met iets wat jou meer bevredig­ing geeft) gaat de behoefte om tv te kijken ook automa­tisch min­der wor­den.
      Nog­maals, zo werkt het bij mij. Het is hoogst­waarschi­jn­lijk voor iedereeen weer net iets anders.

      • Dankjew­el voor je reply.

        Ah, dit -> “En vooral waarom je van mening bent dat een veran­der­ing nodig is.” <– is een goede voor mij nu ik dit in jouw reac­tie lees, benoe­men wat anders moet/kan maar vooral waarom het nodig is (die hou­vast heb ik dan weer nodig).
        Voor mijzelf zal het wellicht ook helpen als ik nadenk over wat ik dan met de tijd die ik over­houd kan doen.

        Inspir­erend artikel!

  • Hee, da’s toe­val­lig, zat dat artikel net te lezen. En toen dacht ik, ik moet even naar petepel.nl, bijlezen. En zie hier.
    Het spreekt mij ook aan. Ik denk dat ik som­mige din­gen al toepas, hoewel ik er soms dubbele gevoe­lens bij heb. De afgelopen twee jaar bijvoor­beeld heel veel focus op thuis en mijn gezin in plaats van druk­te en uit­stap­jes. Maar het gevoel dat dat een gemis is geweest, miss­chien. Omdat ik het anderen wel heb zien doen, veel op stap, din­gen ont­dekken, actief, er op uit.
    Ik weet niet. Miss­chien is het makke­lijk­er als je er een bewuste keuze van maakt?

    • Ik weet het ook niet. Zelf denk ik dat het niet erg is als je veel doet. Als het maar niet te veel is. En als je het ook maar niet doet omdat iedereen het doet. Omdat het zo hoort.
      Wan­neer je je lev­en indeelt met zak­en die redelijk­er­wi­js passen in een dag en je vol­doende bevredig­ing en energie geven om er de vol­gende dag weer tege­naan te kun­nen gaan, dan is het ook goed. En miss­chien dat door deze manier van dagin­del­ing en aan­dacht voor waar je je tijd aan wilt best­e­den, vanzelf wel de con­tem­platie en reflec­tie gaat komen waar Leo alti­jd zoveel nadruk oplegt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets