Waarom hier niets staat

Ooit, toen ik wat serieuzer met bloggen begon heb ik mezelf voorgenomen niet of nauwelijks over mijn werk te schri­jven. Daar sta ik nog steeds achter. En de con­se­quen­tie is dat jul­lie daarom op deze plaats niet kun­nen lezen waar ik de laat­ste maan­den zo druk mee ben geweest. Alsof iemand zit te wacht­en hoe het ons met een onder­bezet team in Ede gelukt is de ver­schil­lende soft­ware imple­men­taties in Roe­menië en Hon­gar­i­je suc­cesvol af te ron­den.

Ook de onder­s­te­un­ing die ik lever aan de web­site van mijn Inge is iets waar ik verder niet al te vaak bij wil stil­staan. Dat ik vele dagen kwi­jt ben geweest om de site te her­stellen nadat de provider hem uit de lucht had gehaald wegens een heftige virus­in­fec­tie is een onder­w­erp waarover genoeg op andere plaat­sen te lezen is. Mits je er in geïn­ter­esseerd mocht zijn. Net zoals dat opgaat met betrekking tot de inspan­nin­gen van de laat­ste weken om een com­pleet nieuwe oplei­d­ingsagen­da met inschri­jf­for­mulieren op haar web­site te lanceren.

Het zijn zak­en die me veel tijd kosten en even­zoveel vol­doen­ing oplev­eren wan­neer het goed uit­pakt. Maar erover bloggen? Nee, dan blog ik liev­er over de boeken die ik lees. Alleen luk­te het me niet om veel meer te lezen dan de titels die we voor onze blog­ger­sleesclub op de agen­da had­den staan. ‘Gelukkig’ hebben we nu een maand­je leespauze van­wege de zomer­pe­ri­ode en kan ik alle vri­jgevallen tijd en aan­dacht aan mijn Tsun­doku wij­den.

Deze mid­dag ben ik begonnen in The Raw Shark Text, geschreven door Steven Hall. Ik heb het vorig jaar aangeschaft naar aan­lei­d­ing van vraag 16 uit de #50books reeks, waar deze titel het antwo­ord van Ruud Kete­laar was op de vraag ‘Welk boek kreeg je bij­na niet uit­gelezen omdat het je de stu­ipen op het lijf joeg?’ Inmid­dels ben ik gevorderd tot op een kwart van de in totaal 400 bladz­i­jdes, hoewel dat te betwisten valt vol­gens een aan­teken­ing van de auteur in een soort van nawo­ord:

For every chap­ter bound into this book, there is an un-chap­ter, a neg­a­tive, exist­ing some­where beyond its cov­ers. Some are sev­er­al pages in length, some just a cou­ple of lines. Some are much longer than any chap­ter in the nov­el. Some are online, hid­ing. Some are out there in the real world, wait­ing to be found. By now, some are lost for­ev­er. But all of them are as much a part of The Raw Shark Texts as the thir­ty-six chap­ters includ­ed here.

Graag zou ik hier uit­leggen waarom ik de keuze van Ruud hele­maal kan onder­schri­jven. Maar helaas heb ik eerder deze week beloofd dat ik eigen­lijk aan Tonio van A.F.Th. van der Hei­j­den zou begin­nen. Dus om te voorkomen dat Jes­si­ca Men­heere en Hen­drik-Jan de Wit erachter komen dat ik hun goedbe­doelde advies niet opvolg lijkt het me beter dat ik voor­lop­ig hier nog maar niets plaats. Hoe graag ik ook wil.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets