Waarom hier niets staat

Ooit, toen ik wat serieuzer met bloggen begon heb ik mezelf voorgenomen niet of nauwelijks over mijn werk te schrijven. Daar sta ik nog steeds achter. En de consequentie is dat jullie daarom op deze plaats niet kunnen lezen waar ik de laatste maanden zo druk mee ben geweest. Alsof iemand zit te wachten hoe het ons met een onderbezet team in Ede gelukt is de verschillende software implementaties in Roemenië en Hongarije succesvol af te ronden.

Ook de ondersteuning die ik lever aan de website van mijn Inge is iets waar ik verder niet al te vaak bij wil stilstaan. Dat ik vele dagen kwijt ben geweest om de site te herstellen nadat de provider hem uit de lucht had gehaald wegens een heftige virusinfectie is een onderwerp waarover genoeg op andere plaatsen te lezen is. Mits je er in geïnteresseerd mocht zijn. Net zoals dat opgaat met betrekking tot de inspanningen van de laatste weken om een compleet nieuwe opleidingsagenda met inschrijfformulieren op haar website te lanceren.

Het zijn zaken die me veel tijd kosten en evenzoveel voldoening opleveren wanneer het goed uitpakt. Maar erover bloggen? Nee, dan blog ik liever over de boeken die ik lees. Alleen lukte het me niet om veel meer te lezen dan de titels die we voor onze bloggersleesclub op de agenda hadden staan. ‘Gelukkig’ hebben we nu een maandje leespauze vanwege de zomerperiode en kan ik alle vrijgevallen tijd en aandacht aan mijn Tsundoku wijden.

Deze middag ben ik begonnen in The Raw Shark Text, geschreven door Steven Hall. Ik heb het vorig jaar aangeschaft naar aanleiding van vraag 16 uit de #50books reeks, waar deze titel het antwoord van Ruud Ketelaar was op de vraag ‘Welk boek kreeg je bijna niet uitgelezen omdat het je de stuipen op het lijf joeg?’ Inmiddels ben ik gevorderd tot op een kwart van de in totaal 400 bladzijdes, hoewel dat te betwisten valt volgens een aantekening van de auteur in een soort van nawoord:

For every chapter bound into this book, there is an un-chapter, a negative, existing somewhere beyond its covers. Some are several pages in length, some just a couple of lines. Some are much longer than any chapter in the novel. Some are online, hiding. Some are out there in the real world, waiting to be found. By now, some are lost forever. But all of them are as much a part of The Raw Shark Texts as the thirty-six chapters included here.

Graag zou ik hier uitleggen waarom ik de keuze van Ruud helemaal kan onderschrijven. Maar helaas heb ik eerder deze week beloofd dat ik eigenlijk aan Tonio van A.F.Th. van der Heijden zou beginnen. Dus om te voorkomen dat Jessica Menheere en Hendrik-Jan de Wit erachter komen dat ik hun goedbedoelde advies niet opvolg lijkt het me beter dat ik voorlopig hier nog maar niets plaats. Hoe graag ik ook wil.

~ ~ ~

Geef een reactie