Een pleidooi voor het analoge logboek

Met de intre­de van het digi­ta­le tijd­perk is er in een hoog tem­po veel ver­an­derd. Ook voor mij. Maar waar ik nog steeds niet van ben afge­stapt is het aan­te­ke­nin­gen maken in een log­boek op A4-for­maat. Per­soon­lijk vind ik het fij­ner om tij­dens een ver­ga­de­ring op het werk met een pen of pot­lood in de hand aan­dach­tig te luis­te­ren naar wat er gezegd wordt en tege­lij­ker­tijd in kor­te zin­nen of sche­ma­ti­sche krab­bels een en ander vast te leg­gen, dan dat ik dit doe op een lap­top of tablet. Wat me natuur­lijk niet belet om op een later tijd­stip som­mi­ge van deze aan­te­ke­nin­gen digi­taal ver­der uit te wer­ken.

Regel­ma­tig krijg ik grap­pig bedoel­de opmer­kin­gen naar mijn hoofd geslin­gerd dat het toch niet meer van deze tijd is wan­neer ik weer eens met mijn log­boek kom aan­zet­ten. Meest­al vol­sta ik dan door een van de vele arti­ke­len door te stu­ren die aan­to­nen dat het beter is om aan­te­ke­nin­gen met de hand te maken dan recht­streeks op de lap­top.1

In de loop der jaren heb ik een voor mij­zelf uiterst over­zich­te­lij­ke en effi­cien­te manier gevon­den om deze aan­te­ke­nin­gen en daar­uit voort­vloei­en­de acties, als­ook ande­re to-do lijst­jes en toe­kom­sti­ge afspra­ken te inte­gre­ren in een en het­zelf­de log­boek. Ech­ter hele­maal tevre­den ben ik nog steeds niet. Er zijn momen­ten dat ik ach­ter raak met het bij­hou­den van mijn log­boek en dan kan het gebeu­ren dat ik een vorm van ‘lock-up’ dreig te gera­ken. Een situ­a­tie dat ik eerst de voor­gaan­de dagen moet ver­wer­ken voor­dat ik met het nieu­we ver­der kan.

Dit week­end heb ik mis­schien de oplos­sing gevon­den op de site van Bul­let Jour­nal:

For the list-makers, the note-takers, the Post-It note pilots, the track-kee­pers, and the dab­bling dood­lers. Bul­let jour­nal is for tho­se who feel the­re are few plat­forms as powerful as the blank paper page. It’s an ana­log sys­tem for the digi­tal age that will help you orga­ni­ze the pre­sent, record the past, and plan for the futu­re.

De komen­de week ga ik me er wat meer in ver­die­pen om te zien of het de moei­te waard is deze metho­de te inte­gre­ren in mijn hui­di­ge sys­te­ma­tiek. Wat ik er tot nu toe van gezien heb maakt me in ieder geval erg enthou­si­ast.

~ ~ ~


  1. Zie bij­voor­beeld hier voor het arti­kel Why you should take notes by hand — not on a lap­top op Vox.com 

2 Comments

  1. Bij ons op kan­toor is met de hand in een schrift schrij­ven nog heel nor­maal. Ik schrijf heel veel, om din­gen te ont­hou­den als een col­le­ga tegen me praat en om gedach­ten te orde­nen. Je kunt er mak­ke­lijk teke­nin­ge­tjes en schema’s in maken.Een schrift mee­ne­men als je naar een col­le­ga loopt ziet er toch vrien­de­lij­ker uit dan dat je onder­tus­sen op je tablet gaat zit­ten typen, vind ik. En een lap­top­scherm schermt je af van de ande­ren waar­mee je ver­ga­dert. Kort­om, ik ben ook voor het schrift 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *