Misschien wel

Op de laat­ste dag van mijn vakantie bezorgt de post­bode het eerste boek om te lezen na de ver­plichte zomer­pauze voor Een per­fecte dag voor lit­er­atu­ur. Het is Miss­chien wel niet, geschreven door Jan­nah Loon­t­jens1. De datum waarop we erover gaan bloggen is 15 sep­tem­ber. Dit zijn de vol­gende drie boeken die we daar­na gaan lezen en reviewen:

  • Hol­lands Siber­ië – Mar­iët Meester2 — blog­da­tum 30 sep­tem­ber
  • Hier bli­jf ik (korte ver­halen) – San­neke van Has­sel — blog­da­tum 15 okto­ber
  • De evo­lu­tie van een huwelijk – Rebek­ka W.R. Brem­mer — blog­da­tum 30 okto­ber

Even kwam ik in de ver­lei­d­ing om meteen aan het boek van Loon­t­jens te begin­nen. De vorige keren is het me goed bevallen om de boeken tijdig gelezen te hebben zodat ze kun­nen bezinken en mijn onder­be­wuste alvast wat kan brain­stor­men over een orig­inele insteek van de recen­sie. Ik wist me echter te bed­win­gen. Eerst wil ik nog wat verder lezen in de boeken die ik voor mezelf heb ges­e­lecteerd om in de vakantie te lezen. Tenslotte is het nog steeds vakantie. En verder werd mij ook vrien­delijk doch dwin­gend ver­zocht wan­neer ik nu ein­delijk eens een begin zou mak­en met het schuren en in de grond­verf zetten van de fietss­chu­ur. Iets wat ik al maan­den had uit­gesteld om (ja schat­je, echt waar) dat op mijn gemak in de vakantie te gaan doen.

Tij­dens het schuren bedacht ik me dat ik voor de blog­ger­sleesclub gemid­deld twee boeken per maand lees en daarover ook een besprek­ing schri­jf. Voor de andere boeken die ik gelezen heb dit jaar3 doe ik dat eigen­lijk niet, of spo­radisch, of slechts gedeel­telijk. Dat is jam­mer want daar­door miste ik de kans hier­boven om een link naar de besprek­ing van Mijn lev­en is mooier dan lit­er­atu­ur te plaat­sen4.

Ik bedacht me ook dat mijn onder­be­wuste alvast wat brain­storm­sessies had door­lopen met betrekking tot dit onder­w­erp en één van de manieren waarop ik invulling aan dit hiaat wil geven is door de start van de Read-a-long serie. Maar wat die andere manieren dan zijn of waarom ik daar über­haupt gewag van maak is mij ook een raad­sel. Mijn onder­be­wuste houdt veel voor me ver­bor­gen, zo blijkt.

Any­ways, de vakantie is over enkele uurt­jes voor­bij en een welver­di­end week­end kan begin­nen. Een week­end waarin ik miss­chien toch wel aan Miss­chien wel niet ga begin­nen. Miss­chien ook niet.

Miss­chien wel niet beschri­jft vier dagen uit het lev­en van Mascha. Ze woont in Ams­ter­dam, heeft net als haar vriend een goede baan en samen hebben ze twee kinderen. Ze lei­dt een lev­en dat exem­plar­isch lijkt voor deze tijd, waarin een grote keuzevri­jheid, What­sApp en Face­book het lev­en ver­aan­ge­na­men, maar ook ingewikkeld mak­en.
Deze dagen uit Mascha’s lev­en schet­sen een heden­daags beeld waarin velen zich zullen herken­nen. Ze beleeft los­bandi­ge avon­den met haar vrien­den, doet haar best een goede moed­er te zijn, houdt haar relatie onder de loep en heeft een geheime Face­book-affaire. Dagelijks voert ze stri­jd met het nemen van ver­ant­wo­ordelijkhe­den.

Miss­chien wel niet
Jan­nah Loon­t­jens
Uit­gev­er­ij ambo | anthos
ISBN 9789026326523

~ ~ ~

UITGELICHT want SHARING is CARING

Pauw & Vrouwen — Michelle van Dijk

Er is al veel geschreven over de opmerk­ing van Jeroen Pauw dat vrouwen niet zoveel beteke­nen in onze samen­lev­ing, maar als Michelle van Dijk er over gaat bloggen, dan wil ik dat niet mis­sen.

~ ~ ~


  1. Eerder las ik van haar het essay Mijn lev­en is mooier dan lit­er­atu­ur, en ik dacht een linkje naar mijn blog­post daarover te ver­melden. Maar wat blijkt? Ik heb er nooit over geblogd ter­wi­jl ik toch zou zweren dat wel gedaan te hebben. 

  2. Op 11 sep­tem­ber is de boekp­re­sen­tatie in Veen­huizen. De locatie is het Nation­aal Gevan­genis­mu­se­um. Erg orig­i­neel. Of ik er naar toe ga is weer een ander ver­haal. Best wel een flinke afs­tand vanu­it Arn­hem. 

  3. Zes tot nu toe, en als je wilt weten welke dat zijn, neem dan hier een kijk­je. 

  4. Om deze inter­textuele ver­wi­jz­ing beter te kun­nen waarderen is het wel nodig dat je de voet­noten ook leest. Hoewel dit dan miss­chien weer niet de meest hand­i­ge plaats is om je daar op te wijzen als je de voet­noten toch nooit leest… 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets