Hi-Po

Van­mor­gen kwam hij onverwachts bin­nen­gelopen. Voor­dat ik had gezien wie het was had hij al een paar collega’s de hand geschud en kwam toen ent­hou­si­ast op mij toegelopen. Een reiskof­fer­t­je trok hij achter zich aan. Jovi­aal begroette hij me alsof we de dik­ste vrien­den waren. Ik speelde het spel mee en stelde hem voor aan de rest van het gezelschap. Vanzelf­sprek­end wer­den er enkele anec­dotes uit San Fran­cis­co aange­haald over hoe we elka­ar daar had­den leren ken­nen. Die deden het alti­jd goed. Na nog wat over koet­jes en kalf­jes gespro­ken te hebben gaf hij aan dat hij weer verder moest. Druk druk druk. Met een laat­ste vileine grap over een of ander project (toe­val­lig een­t­je waar ik ook bij betrokken ben) nam hij afscheid. Even lat­er hoor­den we hoe hij volop aan het woord was in het kan­toor naast dat van ons.

Wie was dat eigen­lijk? vroeg mijn man­ag­er.

Goeie vraag, dacht ik bij mezelf. Er schoten wat flar­den van ver­gaderin­gen voor­bij waarin hij de aan­wezi­gen tot wan­hoop of raz­ernij had gedreven. Het was hem zelfs gelukt om enkele vrouwen huilend de ver­gader­ruimte uit te lat­en ren­nen. Niet dat dit alles ook maar voor enige belem­mer­ing in zijn ons­tu­imige car­rièrepad als zoge­naamde ‘high-poten­tial’ had gezorgd. Inte­gen­deel. Om het jaar wist hij ten koste van alles en iedereen een weer iets hogere posi­tie te bemachti­gen. Ik was allang gestopt met proberen bij te houden wat hij eigen­lijk deed. Belan­grijk. Dat was hij. En gevaar­lijk. Dat vooral.

Dat wil je niet weten, was het enige antwo­ord dat ik wist te verzin­nen.

~ ~ ~

UITGELICHT want SHARING is CARING

Een blo­gre­vival? — Karin Ramak­er op MET-K.COM

Gis­teren had ik een dis­cussie over bloggen ver­sus de nieuws­brief. Een com­mu­ni­tygevoel creëren is en bli­jft moeil­ijk, je steekt er zelf veel tijd en energie in en via een nieuws­brief heb je zelf wel een idee wat en wie je com­mu­ni­ty is maar de inter­ac­tie met de nieuws­brieflez­ers onder­ling bestaat niet. Hoe kun je dat veran­deren en ‘ver­schuiv­en’ naar je blog?

Nieuws­gierig gewor­den? Lees dan verder bij Karin.

~ ~ ~

2 Comments

Dat vind ik alti­jd maar beangsti­gend. ‘Onbek­ende’ mensen die zo jovi­aal op je afkomen alsof je al de dik­ste vrien­den bent. Hoezó? Het zal wel de één of andere tac­tiek zijn in het bedri­jf­sleven.

Geef een reactie