Hi-Po

Van­mor­gen kwam hij onver­wachts bin­nen­ge­lo­pen. Voor­dat ik had gezien wie het was had hij al een paar collega’s de hand geschud en kwam toen enthou­si­ast op mij toe­ge­lo­pen. Een reis­kof­fer­tje trok hij ach­ter zich aan. Jovi­aal begroet­te hij me als­of we de dik­s­te vrien­den waren. Ik speel­de het spel mee en stel­de hem voor aan de rest van het gezel­schap. Van­zelf­spre­kend wer­den er enke­le anec­do­tes uit San Fran­cis­co aan­ge­haald over hoe we elkaar daar had­den leren ken­nen. Die deden het altijd goed. Na nog wat over koe­tjes en kalf­jes gespro­ken te heb­ben gaf hij aan dat hij weer ver­der moest. Druk druk druk. Met een laat­ste vilei­ne grap over een of ander pro­ject (toe­val­lig een­tje waar ik ook bij betrok­ken ben) nam hij afscheid. Even later hoor­den we hoe hij vol­op aan het woord was in het kan­toor naast dat van ons.

Wie was dat eigen­lijk? vroeg mijn mana­ger.

Goeie vraag, dacht ik bij mezelf. Er scho­ten wat flar­den van ver­ga­de­rin­gen voor­bij waar­in hij de aan­we­zi­gen tot wan­hoop of razer­nij had gedre­ven. Het was hem zelfs gelukt om enke­le vrou­wen hui­lend de ver­ga­der­ruim­te uit te laten ren­nen. Niet dat dit alles ook maar voor eni­ge belem­me­ring in zijn onstui­mi­ge car­ri­è­re­pad als zoge­naam­de ‘high-poten­ti­al’ had gezorgd. Inte­gen­deel. Om het jaar wist hij ten kos­te van alles en ieder­een een weer iets hoge­re posi­tie te bemach­ti­gen. Ik was allang gestopt met pro­be­ren bij te hou­den wat hij eigen­lijk deed. Belang­rijk. Dat was hij. En gevaar­lijk. Dat voor­al.

Dat wil je niet weten, was het eni­ge ant­woord dat ik wist te ver­zin­nen.

~ ~ ~

UITGELICHT want SHARING is CARING

Een blo­gre­vi­val? — Karin Rama­ker op MET-K.COM

Gis­te­ren had ik een dis­cus­sie over blog­gen ver­sus de nieuws­brief. Een com­mu­ni­ty­ge­voel cre­ë­ren is en blijft moei­lijk, je steekt er zelf veel tijd en ener­gie in en via een nieuws­brief heb je zelf wel een idee wat en wie je com­mu­ni­ty is maar de inter­ac­tie met de nieuws­brie­f­le­zers onder­ling bestaat niet. Hoe kun je dat ver­an­de­ren en ‘ver­schui­ven’ naar je blog?

Nieuws­gie­rig gewor­den? Lees dan ver­der bij Karin.

~ ~ ~

2 Replies to “Hi-Po”

  1. Dat vind ik altijd maar beang­sti­gend. ‘Onbe­ken­de’ men­sen die zo jovi­aal op je afko­men als­of je al de dik­s­te vrien­den bent. Hoe­zó? Het zal wel de één of ande­re tac­tiek zijn in het bedrijfs­le­ven.

Comments are closed.