Niemand thuis

Deze blog­post is deel 3 van 9 in de serie We zijn alle­maal alleen

Van­daag is Suzan weer naar haar werk gegaan. Niet dat ze zich anders of beter voel­de dan de voor­gaan­de dagen, maar ze vond dat ze het niet lan­ger kon maken om thuis te blij­ven. Ten opzich­te van haar col­le­ga’s, zo houdt ze zich­zelf voor. Of speelt er nog iets anders mee? Was het mis­schien om van het gezeur van Lau­rens ver­lost te zijn? Waar­om het zo’n ben­de in huis was. Waar­om zij de hele dag op de bank voor zich uit zat te sta­ren. Waar­om dit en waar­om dat. Waar­om waar­om waar­om.

Waar­om laat je me niet gewoon met rust! dacht Suzan. Maar ze zei het niet. In plaats daar­van ging ze op een avond voor de ver­an­de­ring eens niet vroeg naar bed, ruim­de daar­en­te­gen ‘de ben­de’ op en ging de vol­gen­de dag naar haar werk in plaats van op de bank te plof­fen. Als­of er niets aan de hand was. Als­of er niets gebeurd was. Als­of er iets gebeurd was!

Lau­rens wist niet wat hij er van moest den­ken. Hij had gepoogd de dis­cus­sie aan te gaan met Suzan. Op ver­schil­len­de momen­ten. Op ver­schil­len­de manie­ren. Alle­maal met het­zelf­de resul­taat. Geen. Zou ze een depres­sie heb­ben? Een burn-out mis­schien? Uit­ein­de­lijk had hij voor zich­zelf beslo­ten haar met rust te laten. Wat ruim­te te gun­nen. Er was vol­doen­de te doen op het werk en nu kon hij ook mooi voet­bal met zijn vrien­den in de kroeg gaan kij­ken. Suzan scheen het alle­maal niet erg te vin­den.

En plots ging ze dan ineens weer wer­ken. Zomaar. Van de ene dag op de ande­re. Als­of er niets aan de hand was. Als­of er niets gebeurd was. Maar was er dan iets gebeurd? Was er wel of niet iets aan de hand met Suzan? Hij had er al die tijd nooit met zijn vrien­den over gespro­ken. De eni­ge ver­kla­ring die hij had gege­ven was dat Suzan wat vaker ’s avonds weg moest zodat hij meer tijd voor zijn vrien­den had. Leuk toch? Zijn vrien­den had­den instem­mend geknikt en meer bier besteld. Ergens vond hij het wel jam­mer dat Suzan weer beter was.

Ik dwaal door het ver­la­ten huis. Ruik hier en daar aan de spul­len van Suzan. Snuf­fel in zaken van Lau­rens. Er is wei­nig gemeen­schap­pe­lijks. Het bed. Dat delen ze. Maar ver­der.

Met een kop thee ga ik in de bank zit­ten bij het raam. Wie zijn Suzan en Lau­rens? Wat weet ik van hen? Waar­om ben ik in hen geïn­te­res­seerd? Vra­gen genoeg. Moet ik ver­der zoe­ken?

Tegen etens­tijd trek ik me terug wan­neer ik een sleu­tel in het slot hoor klik­ken. Suzan is de eer­ste die thuis­komt. Niet veel later is daar Lau­rens. Ze geven elkaar een kus. Lau­rens heeft iets te eten mee­ge­no­men. Dat ver­rast Suzan die dat ver­der niet laat mer­ken. Voor de tv geze­ten eten ze voor­na­me­lijk stil­zwij­gend hun avond­eten op. Later op de avond heb­ben ze seks. Voor­dat Lau­rens hier­na in slaap valt con­clu­deert hij iet­wat tevre­den dat alles weer bij het oude is. Suzan ech­ter ligt nog enke­le uren wak­ker. Waar­om? zo blijft ze zich afvra­gen.

~ ~ ~

2 Replies to “Niemand thuis”

  1. Leu­ke serie, ik wil ver­der lezen merk ik.. En dank­je­wel voor de sha­ring Peter.

    Beantwoorden

    1. Er spe­len nog steeds aller­lei vari­an­ten door mijn hoofd hoe ik deze serie kan ver­vol­gen. Dus voor­lo­pig zul­len hier gere­geld upda­tes ver­schij­nen. Als het lukt mini­maal 1x per week.

      En de sha­ring is graag gedaan. Het is echt leuk om op deze manier blog­posts die je bij blij­ven onder de aan­dacht te bren­gen.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *