Running met de riem die je hebt

Hoewel ik er luchtig over deed eerder deze week was ik toch wel bang dat mijn verzwik­te voet roet in het eten zou gooien voor wat betre­ft mijn halve marathon aspi­raties. Don­derda­gavond werd al snel duidelijk dat mijn train­ingsrond­je van drie kilo­me­ter overges­la­gen moest wor­den. Met mijn sportk­led­ing aan was ik nog niet in staat om de straat fat­soen­lijk uit te lopen. Dus langza­am weer naar huis.

Op vri­jdag heb ik zelfs niet eens de moeite genomen me om te kle­den. Ik had mezelf voorgenomen om het maar eens een week­je aan te kijken. Toch ging het op zater­dag alweer kriebe­len. In de tuin deed ik wat oefenin­gen en de post bracht ik voorzichtig ren­nend naar de brieven­bus. Het ging zon­der prob­le­men. Alleen wat sti­jf­jes. Tegen de avond trok ik daarom iet­sjes zenuwachtig mijn sportk­led­ing aan en beloofde mijn Inge om me aan de voorgeschreven afs­tand van drie kilo­me­ter te houden.

Het wer­den er zes. En het ging goed. De sti­jfheid liep ik er bin­nen de eerste hon­der­den meters al uit. Daar­na bleef het soe­pelt­jes. Het was zo heer­lijk dat ik niet kon lat­en om wat verder door te lopen dan mijn oor­spronke­lijke plan (en belofte). ’s Avonds was ik opnieuw even bang dat deze over­moedigheid mij op zondag zou opbreken want ik had het in mijn hoofd gehaald om meteen maar weer mijn huidi­ge train­ingss­chema op te pakken waar ik gebleven zou zijn zon­der klein blessureleed: veer­tien en een halve kilo­me­ter…

Opnieuw ging het goed. Het lopen althans.

Wat niet goed ging was de ervar­ing van een zoge­naamde ‘run­ning belt’ met kleine flesjes water die ik wilde uit­proberen. Het principe leek zo vanzelf­sprek­end: een riem die aan de achterkant iets bred­er is en waar vier kleine flesjes aan beves­tigd waren. Vier flesjes in plaats van één grote fles. Zodat het gewicht net­jes verdeeld zou wor­den over de breedte van mijn (onder)rug. Logisch toch?

Alleen was de prak­tijk weer­barstiger dan de the­o­rie. Al na enkele tien­tallen meters had ik er hele­maal genoeg van. Het is dat er geen kliko’s op de route te zien waren en ik een redelijk fat­soen­lijk milieube­wust per­soon­t­je ben anders had ik de riem zon­der par­don wegge­gooid. Er zat niets anders op dan de elastis­che ban­den wat strakker aan te halen (wat niet mee­valt tij­dens het lopen) en de hot­sende en klot­sende flesjes elke tien sec­on­den terug te duwen in hun poging om zich voor op mijn buik te ves­ti­gen.

Het gaf wel vol­doende aflei­d­ing. Voor ik het wist had ik er ondanks alle erg­er­nis reeds zes kilo­me­ter op zit­ten. Bij de tien kilo­me­ter had ik drie flesjes leegge­dronken en bedacht ik me dat het goed was de riem niet wegge­gooid te hebben want ik had een sport­gel­let­je in een van de zak­jes gestopt.

Dat was ook nieuw. Op inter­net had ik gelezen dat je een flinke boost kon kri­j­gen wan­neer je zo’n gel gebruik­te. Nieuws­gierig slik­te ik het iso­tone spul weg en niet veel lat­er leek het inder­daad of ik pas in mijn eerste kilo­me­ters zat. De rest van mijn train­ingsrond­je liep ik zon­der al teveel moeite uit. Won­der­baar­lijk. Niet dat ik op vleugels liep of een ultra-scherpe tijd neerzette in het laat­ste stuk. Maar wel dat het leek alsof ik een tweede adem had gekre­gen. Ze had­den bij Run­ners world niet over­dreven voor wat betre­ft die sport­gel.

Wel met betrekking tot die run­ning belt.

~ ~ ~

UITGELICHT want SHARING is CARING

Ongen­u­anceerde hufter — Frontaal Naakt

Als een ongen­u­anceerde hufter iemand is die zijn nek uit­steekt, die per­soon­lijk risi­co neemt en een enorm hoge pri­js betaalt door open­lijk kri­tisch te bli­jven, die het opneemt tegen extreem gevaar­lijk en totaal geweten­loos gajes, ja, dan ben ik een ongen­u­anceerde hufter. En daar ben ik trots op.

Ja. Hij steekt zijn nek uit. Ja. Hij neemt per­soon­lijk risi­co. Ja. Hij betaalt een enorm hoge pri­js. Maar dat Frontaal Naakt een ongen­u­anceerde hufter is zou ik niet willen zeggen. Wel dat ik ontzettend veel respect heb voor de manier waarop hij onver­moeibaar keer op keer feil­loos het gedacht­en­goed van dat extreem gevaar­lijk en totaal geweten­loos gajes weet te ontle­den. Met alle griezelige gevol­gen van­di­en.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets