Stel ik had m’n facebook account nog

dan had ik de afge­lo­pen twee weken de vol­gen­de upda­tes geplaatst:

Kijk! Ons vlieg­tuig van Wiz­zair staat al klaar voor ver­trek naar Cluj-Napo­ca. Ren­nen, want anders komen we te laat!

Deze week ver­blijf ik in hotel Rama­da. Ik heb een kamer op de twee­de ver­die­ping. Geluk­kig kan het raam open want de ther­mo­staat is vast­ge­zet op 24 gra­den en dat vind ik in tegen­stel­ling tot de Roe­me­nen toch iets te warm om te kun­nen sla­pen. Het uit­zicht is op het zui­den.

IMG_3316

Natuur­lijk ben ik een paar keer deze week gaan hard­lo­pen want aan­staan­de zon­dag staat de hal­ve mara­thon in Doe­tin­chem op het pro­gram­ma. Mijn col­le­ga wist een mooi par­cours in een parkje vlak in de buurt van het hotel. Wel eerst berg­af- en dan later weer opwaarts. Ogen­schijn­lijk wei­nig stij­ging, maar het bleek geen gemak­ke­lij­ke klim te zijn.

IMG_3319

Vol­gens mijn sche­ma moest ik deze week twee keer vijf kilo­me­ter trai­nen met een gemid­del­de snel­heid van zes minu­ten per kilo­me­ter. Omdat ik al mini­maal vier kilo­me­ter kwijt was met de tocht naar het parkje heb ik wat gesmok­keld met de afstand. Ten­slot­te moesten we ook weer op tijd terug zijn in het hotel om de taxi niet te mis­sen die ons elke och­tend om acht uur naar kan­toor bracht.

clujrun

Onder­aan de heu­vel die we elke dag meer­de­re keren afda­len en beklim­men staat een kathe­draal. In aan­bouw.

IMG_3322

In een van de straat­jes bin­nen­door naar het cen­trum zagen we deze wir­war van lei­din­gen en meters. We heb­ben nog een even gecon­tro­leerd of er geen sen­so­ren van ons bedrijf tus­sen zaten maar dat bleek niet het geval te zijn.

IMG_3324

De vele monu­men­ta­le gebou­wen die Cluj-Napo­ca rijk is wor­den ’s avonds goed in de schijn­wer­pers gezet. Erg han­dig als ori­ën­ta­tie­pun­ten om de weg naar het hotel terug te vin­den na een ste­vig diner met dito drank­ge­lag.

IMG_3329

Deze oude stads­muur vind je terug mid­den in het cen­trum. Inmid­dels is de stad allang uit zijn voe­gen gegroeid.

IMG_3323

Niet ver­ge­ten bij tijd en wij­le omhoog te kij­ken.

IMG_3325

In deze straat zijn we gere­geld gaan eten bij een Ita­li­aans res­tau­rant waar de bedie­ning rond­uit belab­berd was maar het eten wist dat meer dan vol­doen­de te com­pen­se­ren. Heel eer­lijk gezegd heb­ben we eigen­lijk over­al erg goed gege­ten en ner­gens te kla­gen gehad over het per­so­neel, behal­ve dan in deze ene gele­gen­heid.

IMG_3326

Dit is de entree van het Ita­li­aan­se res­tau­rant. De wijn­fles­sen zit­ten vei­lig opge­bor­gen ach­ter een glas­plaat om de inci­den­te­le alco­ho­lis­ti­sche zwer­ver niet in de ver­lei­ding te bren­gen.

IMG_3328

In een ander res­tau­rant waar we de laat­ste avond mee naar toe geno­men wer­den had­den ze wijn­fles­sen op deze manier uit­ge­stald staan. Mid­den in de zaak. Er was ook hier een glas­plaat, maar nu aan de ach­ter­kant. Als afschei­ding naar de toi­let­ten.

IMG_3333

We kozen voor drie zwar­te meis­jes. Nie­mand die daar moei­lijk over deed.

IMG_3337

Een alco­hol­per­cen­ta­ge van 14,8% voor een wijn­tje. Niet slecht. En voor de geïn­te­res­seer­de wijn­lief­heb­ber, we heb­ben 2808 en 2810 ook sol­daat gemaakt.

IMG_3338

Een voor­ge­recht van run­dert­ar­taar met een kwar­tel­ei­tje erbij geser­veerd. De bedoe­ling is om het ei over de tar­taar te gie­ten. Niet leeg te slur­pen zoals een col­le­ga uit India met smaak deed.

IMG_3339

Ver­schil­len­de bruschet­ta. Voor­al de link­se met wasi­bi­foam was heer­lijk.

IMG_3342

Zwar­te spa­ghet­ti met gar­na­len (vol­gens het menu, maar we kon­den er slechts een­tje ont­dek­ken) en inkt­vis (waar op het menu geen spra­ke van was). Het kan zijn dat ze de inkt­vis nodig heb­ben gehad om de spa­ghet­ti zwart te kleu­ren, wat vol­gens een ande­re col­le­ga de manier is waar­op dit gedaan wordt. Toch eens goog­e­len wan­neer ik terug in het hotel ben.

IMG_3343

Tira­mi­su in een wek­pot. Genoeg voor een heel wees­huis maar hier als des­sert per per­soon geser­veerd.

IMG_3347

In het vlieg­tuig terug naar huis kre­gen we zowaar een huwe­lijks­aan­zoek op enke­le kilo­me­ters hoog­te te zien. Een jon­ge Roe­meen mocht via de inter­com zijn ver­loof­de naar voren roe­pen en daar op zijn knie­ën haar een ring aan de vin­ger schui­ven. Erg opge­la­ten maar daar­na toch zicht­baar ont­roerd gaf zij het ‘Da-woord’ wat wij met uit­bun­dig applaus beloon­den. Helaas zat mijn iPho­ne in het baga­ge­rek en kon ik er geen foto of film­pje van maken.

Als troost een foto van weer een ande­re col­le­ga die onder in de par­keer­ga­ra­ge op vlieg­veld Dort­mund met een lege accu stond. Geluk­kig voor hem waren wij nog niet ver­trok­ken en had­den we start­ka­bels in de kof­fer­bak. Daar­na kon­den we dan ein­de­lijk naar huis. Het waren twee lan­ge maar gezel­li­ge weken.

IMG_3355

~ ~ ~

UITGELICHT want SHARING is CARING

Waar­om Dra­cu­la in Roe­me­nië woont — door Nomad & Vil­la­ger

Deze ‘Facebook-upda­tes’ hier­bo­ven staan in schril con­trast met de reis­ver­ha­len die de dames van Nomad & Vil­la­ger ons voor­scho­te­len. Heb je die een­maal gele­zen dan wil je ook rei­zen of, in som­mi­ge geval­len, nooit meer de deur uit. Hoe dan ook, zij weten elke keer weer op hun eigen unie­ke manier tot de kern van een plek, streek of land door te drin­gen en dit op een uiterst humo­ris­ti­sche en tege­lij­ker­tijd altijd weer infor­ma­tie­ve manier te pre­sen­te­ren. Wil je dus in dit geval iets meer over Roe­me­nië weten, klik dan door naar hun blog.

Een dic­ta­tor die op zijn beurt, net na het voor­ge­recht op eer­ste kerst­dag, op het beeld­scherm van mijn schoon­ou­ders wordt dood­ge­scho­ten. Kort­om, ik had wel zin in een brui­loft.

~ ~ ~

5 Replies to “Stel ik had m’n facebook account nog”

  1. Toch mis ik je wel op FB. Ik zie en lees je nu te wei­nig. Een dik­ke zoen van mevrouw Vil­la­ger.

    1. Ja, ik heb er soms ook wel een dub­bel gevoel bij, maar de weer­zin tegen fb blijft voor­lo­pig gro­ter. Mis­schien kun je over­we­gen om over te stap­pen naar Dias­po­ra 😉
      http://www.petepel.nl/2014/08/19/diaspora-update/

  2. Stel ja… maar nu staat alles gewoon hier… met een paar dagen ver­tra­ging… ach, so what… I don’t mind 🙂
    Mooie foto’s…

    1. M.a.w.: er is leven na facebook 😉

  3. […] was ik er niet over gaan blog­gen. De twee weken er voor­af­gaan­de zat ik name­lijk voor mijn werk in Cluj (Roe­me­nië) en had amper tijd om te trai­nen. Maar ik had mijn plan­nen al open­baar gemaakt en veel […]

Comments are closed.