Mahatma Gandhi, de geweldloze bommenwerper

Bij­na een jaar gele­den (verzucht­ing: gaat de tijd zo hard? ja de tijd gaat zo hard) had ik er hele­maal genoeg van en gooide mijn twit­ter-account bij het oud vuil waar ook al andere accounts (zoals van face­book, hyves, et cetera) lagen weg te roesten.

Het had twee effecten.

Ten eerste een onmid­del­lijk gevoel van oplucht­ing. Waarom had ik dit niet veel eerder gedaan?

Maar een ander (pas lat­er optre­dend) effect, een­t­je waar ik eigen­lijk niet zoveel reken­ing mee had gehouden, was dat het toch ging kriebe­len na een tijd­je. Niet alleen wilde ik af en toe een mooi of inter­es­sant artikel delen, ook moest ik toegeven dat ik de updates van een enkele tweep toch wel miste. Dat ik per ongeluk mijn account weer activeerde heb ik toen ‘stiekem’ maar zo gelat­en.

Wel is mijn twit­terge­bruik drastisch afgenomen. Er zijn dagen (soms weken) dat ik de tijdli­jn hele­maal niet inkijk maar hoo­gu­it een mager stroom­p­je een­richt­ingsver­keer genereer door wat nieuwe blog­posts te pro­moten. Alleen de maanda­gavond valt geregeld uit de toon van­wege mijn inci­den­tele deel­name aan de #blog­praat twit­ter­chat.

Miss­chien dat het daar­door komt dat ik bij de spaarzame keren dat ik de tijdli­jn weer eens doorscroll, ik me steeds vak­er erg­er aan hoe er op elka­ar inge­hakt wordt bij de vele dis­cussies die twit­ter rijk is. Het is in de meeste gevallen niet leuk om te lezen en bij­na alti­jd gaat het niet zozeer om elka­ar uit te leggen waarom men een bepaald stand­punt aan­hangt maar veeleer om de ander te beschadi­gen of te over­schree­uwen.

Zo las ik onlangs een update van een tweep (die ik hoog heb zit­ten voor wat betre­ft haar integriteit) waarin zij een zekere mate van geweld­loosheid betoogde (ik weet niet meer pre­cies in welke con­text). Om dit argu­ment wat verder te illus­tr­eren haalde ze een uit­spraak aan van Mahat­ma Gand­hi. Bin­nen de kort­ste keren werd ze aangevallen door een anon­iem account die haar beschuldigde van hypocrisie omdat Mahat­ma Gand­hi hele­maal niet zo geweld­loos was als wat men ons alti­jd heeft doen geloven. Althans dat was zijn stelling.

De inte­gere tweep die ik hier niet verder bij name noem kreeg nauwelijks de kans om uit te leggen dat zij miss­chien een ver­keerde quote van een ver­keerd rolmod­el had gebruikt (hoewel zij niet over­tu­igd was van het feit dat Mahat­ma Gand­hi plots niet meer de predik­er van geweld­loosheid was die hij alti­jd schi­jnt te zijn geweest), maar dat het daar in feite niet om ging. Haar ging het om de bood­schap van geweld­loosheid die zij namens haarzelf wilde delen met haar vol­gers. Het was aan dove­man­soren gericht. De anon­ieme belager bleef haar besto­ken met hoe dom en hypocri­et ze was van­wege die Gand­hi-quote.

Een voor mij zoveel­ste type­r­end voor­beeld hoe het er vaak aan toe gaat op twit­ter.

Maar het zette me wel aan het denken. Was Mahat­ma Gand­hi dan toch een stuk min­der geweld­loos dan ik alti­jd had geleerd? Ik besloot het lat­er eens op te zoeken. Waar het niet meer van gekomen is.

Tot­dat afgelopen vri­jdag de nieuw­ste edi­tie van His­torisch Nieuws­blad werd bezorgd. Op de voor­pag­i­na promi­nent een foto van Mahat­ma Gand­hi en de ver­wi­jz­ing naar een artikel door Mau­rice Bless­ing over de ‘Goeroe met een dubbele bood­schap’. Nieuws­gierig begon ik te lezen.

De belan­grijk­ste con­clusie die ik eruit haalde:

Gand­hi kon en wilde geweld­dadi­ge con­frontaties met de Brit­ten niet ver­mi­j­den — hij zocht ze op. Om suc­cesvol te zijn had zijn beweg­ing steeds nieuwe marte­laren nodig. Hij bracht dat als vol­gt onder woor­den: ‘De Wet van de Zelfopof­fer­ing is uni­verseel. Om effec­tief te kun­nen zijn, vraagt zij om het slachtof­fer­en van de moedig­sten en hen die het puurst zijn.’ Hij bleef de Indiërs dan ook ‘trainen in geweld­loosheid’, door ze aan te moedi­gen ‘zich onder paar­den­ho­even te lat­en ver­trap­pen of zich door knup­pels bont en blauw te lat­en slaan.’
[p.29, His­torisch Nieuws­blad nr 11]

Oftewel, Gand­hi zorgde er wel degelijk voor dat bewust de con­frontatie werd gezocht met de Brit­ten. Hij had marte­laren nodig die kon­den dienen om meer (buiten­landse) aan­dacht voor zijn zaak te gener­eren. Er vie­len geregeld dodelijke slachtof­fers te betreuren en in die zin kun je zeggen dat Gand­hi bloed aan zijn han­den heeft gehad.

Het kan trouwens nog erg­er.

In de eerste ver­sie van de game Civ­i­liza­tion zat een bug die er voor zorgde dat het per­son­age Gand­hi (opgevo­erd als de meest vre­delievende van alle per­son­ages) zich kon ontwikke­len tot een agressieve lei­der die bij het min­ste of ger­ing­ste met nucle­aire bom­men ging smi­jten. De fout zat ‘m in een stuk­je code waar lan­den die een democ­ra­tie uitriepen beloond wer­den door hun lei­ders vre­delieven­der te mak­en. Deze lei­ders had­den namelijk een zoge­naamde agres­siviteits-rank­ing. En Gand­hi begon het spel met een rank­ing van 1, om uit­drukking te geven aan het wijd ver­brei­de idee van zijn vre­delievende inborst. Prob­leem was dat de code een aftrek gaf van 2 pun­ten, waar­door het stuk­je foutieve code de rank­ing niet op 0 zette, maar hele­maal bove­naan. Met wel­geteld 255 agres­siviteit­spun­ten. Vanaf dat moment was Gand­hi de meest geweten­loze schurk van alle wereldlei­ders.

In lat­ere ver­sies van Civ­i­liza­tion heeft Gand­hi (als een vorm van ‘inside joke’ of ‘east­er egg’) nog steeds enkele agressieve trek­jes.

Miss­chien dat de anon­ieme tweep met deze virtuele Mahat­ma Gand­hi in de war was.

~ ~ ~

UITGELICHT want SHARING is CARING

A blog about blog­ging — door Matt Haig

Here is the thing I said that caused most offence:
“There is too much pos­i­tiv­i­ty in the book world. Esp in book blogs and on YouTube. Books can’t all be good can they?”
As well as:
“We need a crit­i­cal cul­ture in books. We need for peo­ple to say what they want about a book, for a healthy book cul­ture.”
And pos­si­bly:
“Books are ideas. They are debate starters. They are con­ver­sa­tion starters. They are meant to spark a range of opin­ion.”

Some peo­ple agreed with this. Some didn’t. Both posi­tions are fine. But then some peo­ple got very heat­ed, both pub­licly and in my DM box.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets