Hoezo 3232 kilometer?

Voor Een per­fecte dag voor lit­er­atu­ur lees ik momenteel Etta & Otto & Rus­sell & James van Emma Hoop­er (« Shar­ing is Car­ing! «). In dit ver­haal besluit Etta om een voet­tocht te onderne­men richt­ing oceaan, want die heeft ze in haar lev­en (ze is 82 jaar) nog nooit gezien. In de flaptekst staat dat het nog 3232 kilo­me­ter is tot aan de kust. Een flinke afs­tand voor een oud vrouwt­je.

Wat ik geregeld doe bij boeken (fic­tie en non-fic­tie) is om er een kaart bij te pakken wan­neer ik een iets beter beeld wil kri­j­gen van waar in de tekst naar ver­wezen wordt. In dit geval leek het me wel inter­es­sant om te zien hoe de reis van Etta dwars door Cana­da (want daar speelt zich dit ver­haal af) er uitzag, vooral omdat ook Otto (de echtgenoot van Etta) dit gaat doen nadat hij een afschei­ds­brief van haar gevon­den had op de ont­bi­jttafel. Het enige ver­schil tussen Otto en mij is dat Otto er een globe voor gebruikt en ikzelf Google Maps.

Hij zette de bol op het andere uiteinde van de tafel, bij de brief en de kaarten van­daan, en vol­gde een route met zijn vinger. Hal­i­fax. Als ze naar het oost­en ging, had Etta 3232 kilo­me­ter af te leggen. Naar het west­en, naar Van­cou­ver, 1202 kilo­me­ter. Maar ze zou naar het oost­en gaan, wist Otto.
[p.8, Etta & Otto & Rus­sell & James]

Het prob­leem is dat ik alleen niet weet waar ze wonen. De info dat het een afgele­gen boerder­ij in Saskatchewan is geeft te weinig detail. Wan­neer ik dit intik in Google Maps (met de selec­tie op voet­ganger en niet op auto) kri­jg ik te zien dat de te over­bruggen afs­tand 4081 kilo­me­ter is. Niet echt in de buurt van de 3232 kilo­me­ter die zo promi­nent in de flaptekst wordt ver­meld.

ettatocht1

Een stuk­je verder in het ver­haal lees ik dat Etta stopt bij een truck­er­scafé in Hold­fast om te eten. Hoe ik de tijdsin­del­ing tot nu toe inter­pre­teer (wat niet alti­jd even gemakke­lijk is want er wordt regel­matig met flash­backs en vanu­it ver­schil­lende per­son­ages gew­erkt) lijkt het alsof dat op de eerste dag is dat Etta vertrokken is. Ik kan er dus veilig vanu­it gaan dat Hold­fast niet al te ver van hun afgele­gen boerder­ij ver­wi­jderd is (gezien het wan­del­tem­po van een 82-jarige). Gelukkig is er maar één Hold­fast te vin­den in Saskatchewan. Met deze nieuwe gegevens laat Google Maps weten dat de afs­tand nu 3895 kilo­me­ter is.

ettatocht2

Nog steeds ver ver­wi­jderd van de uiterst pre­cieze 3232 kilo­me­ter waarop Otto uitkomt wan­neer hij met zijn vinger een route over de globe vol­gt. Waar komt dit grote ver­schil van­daan?

Pas nu ik dit schri­jf vraag ik me af hoe Otto dit eigen­lijk zo nauwkeurig kan aflezen op een globe. Heeft hij een sen­sor in zijn vinger die de route wegschri­jft naar een com­put­er waar ver­vol­gens de afs­tand berek­end wordt? In een brief naar Etta schri­jft Otto het vol­gende:

Etta,

Ik trek een stip­pel­li­jn op onze wereld­bol, vanaf ons huis, hier, over wat ik denk dat je route is. Ik zet maar een of twee stip­pels per dag, kleine pun­t­jes op onze grote wereld­bol, maar het is leuk om te doen en alti­jd, alti­jd is er vooruit­gang en ik kan het zien. En het kan ook dienen als een soort Hans en Gri­et­je-spoor, dat je kunt vol­gen om weer thuis te komen mocht je de weg niet meer weten.
[p.40, Etta & Otto & Rus­sell & James]

Ok, de mys­terieuze 3232 kilo­me­ter is dus de weer­gave van de route waar­van Otto denkt dat deze gevol­gd wordt door Etta. En waar­van ook nog eens onduidelijk is hoe hij weet dat het exact 3232 kilo­me­ter is. Voor het­zelfde geld loopt Etta een com­pleet andere richt­ing op dan Otto denkt. Maar dat blijkt niet zo te zijn wan­neer ik lat­er lees dat Etta met een geleende rub­ber­boot het Last Moun­tain Lake is overgesto­ken. Vol­gens de gevon­den route op Google Maps kom je daar ook langs.

ettatocht3

Langs. Niet over.

Een kleine nuance maar miss­chien kan het de verk­lar­ing zijn voor het ver­schil wat Google Maps aangeeft en wat Otto berek­end heeft. Alleen vraag ik me dan weer af waarom Otto denkt dat zijn hoog­be­jaarde echtgenote in staat is om alle (duizen­den?) meren die Cana­da rijk is en die op haar pad ver­schi­j­nen zal weten te over­bruggen in plaats van dat ze er omheen moet lopen.

Waar ik alleen nu nog van baal is dat er geen optie bij Google Maps is om ofwel een com­bi van ver­schil­lende trans­port­mo­gelijkhe­den op te geven, ofwel dat er een rechte lijn tussen twee pun­ten getrokken kan wor­den zodat we afs­tand hemels­breed te zien kri­j­gen.

ettatocht4

~ ~ ~

    • Ja, ik vind dat dus ook hart­stikke leuk om te doen. Ik geloof dat wan­neer je de app of uit­ge­brei­de ver­sie van Google Earth installeert, dat je dan som­mige belan­grijke (his­torische) routes kunt vol­gen met aan­tekenin­gen, foto’s en dergelijke. Miss­chien ook maar eens gaan doen.
      En nee, met streetview was niet veel te zien in de uit­gestrek­te niet­sheid van Cana­da.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets