Intertekstuele relatie

[…] haar blik bleef hak­en aan de titel The Sense of an End­ing van Julian Barnes. Een dun boek­je — daar zou ze bin­nen een uur een heel eind mee komen. Ze nestelde zich op de bank.
Bij de eerste woor­den (I remem­ber) was ze echter al afgeleid. Het waren alti­jd dezelfde herin­ner­in­gen, hoe ze zich ook con­cen­treerde, hoe ze de herin­ner­ing ook in slow motion probeerde te her­beleven, beeld voor beeld voor beeld.
[p.50, De evo­lu­tie van een huwelijk, Rebek­ka W.R. Brem­mer]

Toen we voor Een per­fecte dag voor lit­er­atu­ur de roman van Rebek­ka W.R. Brem­mer gin­gen lezen, kre­gen we in plaats van een boek dit­maal een flinke stapel losse A4-tjes toeges­tu­urd. Het was de eerste drukproef. Iets wat ik heel bij­zon­der vond, want maar zelden kri­jg je als ‘gewone’ lez­er in zo’n vroeg sta­di­um het nieuwe werk van een auteur onder ogen. Het mak­en van aan­tekenin­gen in de tekst werd tevens een stuk laag­drem­peliger.

Nadat we onze besprekin­gen online had­den gezet maak­te ik wat ruimte in mijn boekenkast om de stapel papi­er op te bergen. Ik was ver­geten dat we te zijn­er tijd het ‘offi­ciële’ exem­plaar van De evo­lu­tie van een huwelijk alsnog zouden kri­j­gen.

Gis­ter lag het boek op de deur­mat. Samen met nog een boek­je dat ik eind vorige week had besteld: The Sense of an End­ing. Tij­dens het lezen van de roman van Brem­mer had ik namelijk achter het inlei­dende citaat hier­boven de opmerk­ing ‘kopen en lezen!’ gezet. Bij het bestellen van Het kook­boek voor hard­lop­ers moest ik er opeens weer aan denken en bestelde aldus het boek van Julian Barnes er in één moeite bij.

Ik kon het niet lat­en om er gis­ter­avond meteen in te begin­nen.

We fin­ished our tea. I wrapped up the two remain­ing slices of cake and put them in a tin. Veron­i­ca kissed me near­er the cor­ner of my lips than the cen­tre, and then left. In my mind, this was the begin­ning of the end of our rela­tion­ship. Or have I just remem­bered it this way to make it seem so, and to appor­tion blame?
[p.35, The Sense of an End­ing, Julian Barnes]

Een paar bladz­i­jdes verder is de relatie inder­daad over. En weer wat verder blijkt Veron­i­ca het aangepapt te hebben met een van de beste vrien­den van de ik-per­soon.

Zou het uit­ge­maakt hebben voor mijn leeser­var­ing van De evo­lu­tie van een huwelijk wan­neer ik The Sense of an End­ing al eerder gelezen zou hebben? Zou Rebek­ka W.R. Brem­mer een bepaalde bedoel­ing hebben gehad om het cen­trale per­son­age (Masha) in haar boek juist deze titel te lat­en uit­zoeken? Begin ik nu met terug­w­erk­ende kracht bepaalde zak­en anders te zien in De evo­lu­tie van een huwelijk omdat ik The Sense of an End­ing aan het lezen ben? Is het betut­te­lend van een auteur om de inter­tex­tu­aliteit er zo dik bovenop te leggen of is het een knipoog naar de lez­er? Bestaat er een gevaar dat de lez­er een geheel ander beeld heeft van The Sense of an End­ing dan de auteur en dat daar­door de lez­er onbe­doeld ver­keerde gevol­gtrekking gaat mak­en?

Alle­maal vra­gen die al lezende bij me opkwa­men. Miss­chien kom ik er op terug. Maar eerst ga ik het boek­je verder uitlezen. Want tot nu toe vind ik het ver­rukke­lijke lit­er­atu­ur!

the-sense-of-an-ending

Tony Web­ster and his clique first met Adri­an Finn at school. Sex-hun­gry and book-hun­gry, they would nav­i­gate the girl-less sixth form togeth­er, trad­ing in affec­ta­tion, in-jokes, rumour and wit. Maybe Adri­an was a lit­tle more seri­ous than the oth­ers, cer­tain­ly more intel­li­gent, but they all swore to stay friends for life.
Now Tony is retired. He’s had a career and a sin­gle mar­riage, a calm divorce. He’s cer­tain­ly nev­er tried to hurt any­body. Mem­o­ry, though, is imper­fect. It can always throw up sur­pris­es, as a lawyer’s let­ter is about to prove.

The Sense of an End­ing
Julian Barnes
Uit­gev­er­ij Jonathan Cape
ISBN 9780224094153

[Read in Eng­lish]

~ ~ ~

2 Comments

Ben benieuwd naar je recen­sie als je het boek uit hebt, las het al weer een paar jaar gele­den, en vond het een geweldig boek. Omdat je het kook­boek voor hard­lop­ers noemde moest ik ook denken aan een ‘kook­boek’ van deze schri­jver :Wijs­neus in de keuken. Barnes geeft niet echt recepten, maar schref een heel ver­make­lijk boek over koken en kook­boeken.

Het is zek­er een geweldig boek. Ondanks dat het niet al te dik is, lees je het niet snel uit omdat er veel mooie welover­wogen gedacht­es in zit­ten die je wil lat­en bezinken of rustig tot te je wil nemen. Maar die recen­sie gaat er een dez­er dagen wel komen.
Leuke tip van dat ‘kook­boek’. Ik herin­ner me dat ik er ooit over gelezen heb en ga eens opzoeken waar ik het boek kan bestellen.

Geef een reactie