Intertekstuele relatie

[…] haar blik bleef haken aan de titel The Sen­se of an Ending van Juli­an Bar­nes. Een dun boek­je — daar zou ze bin­nen een uur een heel eind mee komen. Ze nes­tel­de zich op de bank.
Bij de eer­ste woor­den (I remem­ber) was ze ech­ter al afge­leid. Het waren altijd dezelf­de her­in­ne­rin­gen, hoe ze zich ook con­cen­treer­de, hoe ze de her­in­ne­ring ook in slow moti­on pro­beer­de te her­be­le­ven, beeld voor beeld voor beeld.
[p.50, De evo­lu­tie van een huwe­lijk, Rebek­ka W.R. Brem­mer]

Toen we voor Een per­fec­te dag voor lite­ra­tuur de roman van Rebek­ka W.R. Brem­mer gin­gen lezen, kre­gen we in plaats van een boek dit­maal een flin­ke sta­pel los­se A4-tjes toe­ge­stuurd. Het was de eer­ste druk­proef. Iets wat ik heel bij­zon­der vond, want maar zel­den krijg je als ‘gewo­ne’ lezer in zo’n vroeg sta­di­um het nieu­we werk van een auteur onder ogen. Het maken van aan­te­ke­nin­gen in de tekst werd tevens een stuk laag­drem­pe­li­ger.

Nadat we onze bespre­kin­gen onli­ne had­den gezet maak­te ik wat ruim­te in mijn boe­ken­kast om de sta­pel papier op te ber­gen. Ik was ver­ge­ten dat we te zij­ner tijd het ‘offi­ci­ë­le’ exem­plaar van De evo­lu­tie van een huwe­lijk als­nog zou­den krij­gen.

Gis­ter lag het boek op de deur­mat. Samen met nog een boek­je dat ik eind vori­ge week had besteld: The Sen­se of an Ending. Tij­dens het lezen van de roman van Brem­mer had ik name­lijk ach­ter het inlei­den­de citaat hier­bo­ven de opmer­king ‘kopen en lezen!’ gezet. Bij het bestel­len van Het kook­boek voor hard­lo­pers moest ik er opeens weer aan den­ken en bestel­de aldus het boek van Juli­an Bar­nes er in één moei­te bij.

Ik kon het niet laten om er gis­ter­avond met­een in te begin­nen.

We finis­hed our tea. I wrap­ped up the two remai­ning sli­ces of cake and put them in a tin. Ver­o­ni­ca kis­sed me nea­rer the cor­ner of my lips than the cen­tre, and then left. In my mind, this was the begin­ning of the end of our rela­ti­ons­hip. Or have I just remem­be­red it this way to make it seem so, and to appor­ti­on bla­me?
[p.35, The Sen­se of an Ending, Juli­an Bar­nes]

Een paar blad­zij­des ver­der is de rela­tie inder­daad over. En weer wat ver­der blijkt Ver­o­ni­ca het aan­ge­papt te heb­ben met een van de bes­te vrien­den van de ik-per­soon.

Zou het uit­ge­maakt heb­ben voor mijn lees­er­va­ring van De evo­lu­tie van een huwe­lijk wan­neer ik The Sen­se of an Ending al eer­der gele­zen zou heb­ben? Zou Rebek­ka W.R. Brem­mer een bepaal­de bedoe­ling heb­ben gehad om het cen­tra­le per­so­na­ge (Mas­ha) in haar boek juist deze titel te laten uit­zoe­ken? Begin ik nu met terug­wer­ken­de kracht bepaal­de zaken anders te zien in De evo­lu­tie van een huwe­lijk omdat ik The Sen­se of an Ending aan het lezen ben? Is het betut­te­lend van een auteur om de inter­tex­tu­a­li­teit er zo dik boven­op te leg­gen of is het een knip­oog naar de lezer? Bestaat er een gevaar dat de lezer een geheel ander beeld heeft van The Sen­se of an Ending dan de auteur en dat daar­door de lezer onbe­doeld ver­keer­de gevolg­trek­king gaat maken?

Alle­maal vra­gen die al lezen­de bij me opkwa­men. Mis­schien kom ik er op terug. Maar eerst ga ik het boek­je ver­der uit­le­zen. Want tot nu toe vind ik het ver­ruk­ke­lij­ke lite­ra­tuur!

the-sense-of-an-ending

Tony Web­ster and his cli­que first met Adri­an Finn at school. Sex-hun­gry and book-hun­gry, they would navi­ga­te the girl-less sixth form together, tra­ding in affecta­ti­on, in-jokes, rumour and wit. May­be Adri­an was a litt­le more serious than the others, cer­tain­ly more intel­li­gent, but they all swo­re to stay friends for life.
Now Tony is reti­red. He’s had a career and a sin­gle mar­ria­ge, a calm divor­ce. He’s cer­tain­ly never tried to hurt any­bo­dy. Memo­ry, though, is imper­fect. It can always throw up sur­pri­ses, as a lawyer’s let­ter is about to pro­ve.

The Sen­se of an Ending
Juli­an Bar­nes
Uit­ge­ve­rij Jona­than Cape
ISBN 9780224094153

[Read in English]

~ ~ ~

Inter­tex­tu­al rela­ti­ons­hip
In ‘t Engels

2 reacties op “Intertekstuele relatie”

  1. Ben benieuwd naar je recen­sie als je het boek uit hebt, las het al weer een paar jaar gele­den, en vond het een gewel­dig boek. Omdat je het kook­boek voor hard­lo­pers noem­de moest ik ook den­ken aan een ‘kook­boek’ van deze schrij­ver :Wijs­neus in de keu­ken. Bar­nes geeft niet echt recep­ten, maar schref een heel ver­ma­ke­lijk boek over koken en kook­boe­ken.

    1. Het is zeker een gewel­dig boek. Ondanks dat het niet al te dik is, lees je het niet snel uit omdat er veel mooie wel­over­wo­gen gedach­tes in zit­ten die je wil laten bezin­ken of rus­tig tot te je wil nemen. Maar die recen­sie gaat er een dezer dagen wel komen.
      Leu­ke tip van dat ‘kook­boek’. Ik her­in­ner me dat ik er ooit over gele­zen heb en ga eens opzoe­ken waar ik het boek kan bestel­len.

Reacties zijn gesloten.