In ’t Engels

Miss­chien is de reden dat ik bij het beant­wo­or­den van mijn eigen #50books vra­gen ben bli­jven hangen bij vraag 7 wel heel sim­pel. Het was een vraag die ik zelf niet ver­zon­nen had omdat ik van­wege een griep­je veel in bed had gele­gen en weinig inspi­ratie had opgedaan. Daarom koos ik uit een lijst­je van inge­zon­den vra­gen de laatst inge­di­ende:

Lees jij alleen in het Ned­er­lands?

Ver­vol­gens ging ik de vraag in mijn eigen blog­post beant­wo­or­den. Voilà! Ik was er dus al klaar mee maar was dat onder­tussen glad ver­geten. Nor­maal gespro­ken stelde ik alleen een vraag, klet­ste er wat omheen zodat de con­text wat duidelijk­er werd en liet het daar­bij. Zodat ik lat­er ook zelf een invulling kon geven. Niet bij deze vraag dus.

Wat nu? Over­slaan? Maar dan zou er alti­jd een hiaat bli­jven bestaan wan­neer iemand ver weg in de toekomst om onduidelijke rede­nen alleen bij hem/haar bek­end een analyse van het plot­selinge #50books fenomeen zou gaan uitvo­eren en ont­dekken dat er door mij geen antwo­ord was gegeven op vraag 7. Waarom niet? Moest men daar iets achter zoeken? Voor je het wist ging vraag 7 een geheel eigen lev­en lei­den en dat is toch ook niet mijn bedoel­ing want dan zouden de andere vra­gen onterecht min­der aan­dacht kri­j­gen.

Van­daar dat ik er voor kies om deze blog­post te schri­jven als mijn ‘offi­ciële’ antwo­ord op vraag 7 met als voor­naam­ste oog­merk dat ik ein­delijk uit de impasse ger­aak voor wat betre­ft het beant­wo­or­den van mijn #50books vra­gen maar daar­naast tevens geen trend­breuk wil lat­en ontstaan in de sta­tistieken.

Bli­jft over waar ik de rest van deze blog­post dan nog over ga schri­jven want het is anders een mager stuk­je wil ik hier eindi­gen. Wellicht is het een idee, indachtig de sfeer van de buiten­landse tal­en waar we nu toch in terecht zijn gekomen, dat ik wat aan­dacht besteed aan een nieuw ini­ti­atief op mijn blog. Ik hoor jul­lie denken: ‘Wat? Alweer een nieuw ini­ti­atief? Houdt het dan nooit op? Leert hij hele­maal niets van al zijn voor­gaande proef­bal­lon­net­jes? En dies meer. Maar dan denk ik op mijn beurt: ‘Jul­lie denken maar!’ ‘Ik doe toch waar ik zin in heb!’ ‘Het is mijn blog!’

Dus daarom kondig ik met trots aan dat vanaf van­daag (eigen­lijk vanaf afgelopen dins­dag maar dat komt omdat ik heb lopen anti­dateren) er ook Engel­stal­ige blog­posts op mijn blog zullen ver­schi­j­nen. Niet omdat mijn Engels zo ver­schrikke­lijk goed is. Verre van dat. Lezen gaat mij makke­lijk af, prat­en tegen­wo­ordig ook hoewel mijn uit­spraak te wensen over laat, maar schri­jven… Daar valt nog heel wat te win­nen. Ik ga het voor­namelijk doen omdat ik op deze wijze hoop dat er ook wat bezoek­ers van over de taal­gren­zen inter­esse in mijn blog gaan tonen. Wat inter­na­tionale inter­ac­tie die op bijvoor­beeld twit­ter heel gewoon is, mis ik op mijn blog. Dit lijkt me een leuke manier om invulling aan het hiaat te geven.

Voor­lop­ig zal ik alleen die blog­posts waar­van ik denk dat ze inter­es­sant kun­nen zijn voor een bred­er pub­liek in het Engels proberen te ver­tal­en. Ik denk daar­bij bijvoor­beeld aan de stuk­jes die ik schri­jf naar aan­lei­d­ing van Engel­stal­ige boeken of films cq tv-series. We gaan zien hoe het uit­pakt. De mate waarop er gereageerd gaat wor­den zal ook wel meespe­len wil ik het lan­gere tijd kun­nen opbren­gen. In ieder geval is de teer­ling gewor­pen en staat de eerste online.

Mijn excus­es als jul­lie meer te weten had­den willen komen over waarom ik niet alleen maar in ’t Ned­er­lands lees. Dan had je de vraag maar beter moeten lezen.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets