Het werkt echt

Met nog zo’n vijf weken te gaan dit jaar (waar­van twee als vakan­tie) kan ik nu al zeg­gen dat er door mij weer meer gele­zen is dan vorig jaar. Op mijn lees­lijst staat de tel­ler op 26 titels net zoals een jaar eer­der pas op ’t eind van de twaalf maan­den. Het moet dus luk­ken om de der­tig te halen.

Is het mij alleen om deze per­soon­lij­ke records te doen? Lezen hoort toch ont­span­ning te bie­den en geen stress­vol­le race naar meer meer meer? Want dan kan ik net zo goed aan bin­ge-rea­ding gaan doen. Nee, ver­geet de records. De reden waar­om ik van­daag even wil stil­staan bij het feit dat het me gelukt is wat meer te lezen dan voor­gaan­de jaren is voor­al omdat ik voor mezelf heb bewe­zen dat ik het nog kan.

Een paar jaar gele­den merk­te ik dat het me steeds moei­lij­ker afging lan­ge­re tijd ach­ter elkaar te lezen. Teveel aflei­ding. En dan voor­na­me­lijk van soci­al media. Con­ti­nu chec­ken of er geen nieu­we bericht­jes of sta­tu­sup­da­tes waren. Plus de tijd die hier­door ‘ver­lo­ren’ ging. Tel daar­bij de tijd op die opging aan tele­vi­sie kij­ken en je snapt dat ik niet veel boe­ken uit­ge­le­zen kreeg.

Daar­om ben ik wat zaken gaan ver­an­de­ren omdat ik het idee had dat lezen mij wel altijd de mees­te bevre­di­ging gaf. Rigoreus heb ik veel soci­al media accounts stop­ge­zet en mezelf ook gedwon­gen min­der tijd op inter­net door te bren­gen. Daar­door moest ik voor­af bij mezelf meer te rade gaan wat ik eigen­lijk op inter­net wil­de gaan doen voor­dat ik uit rou­ti­ne de brow­ser aan­klik­te. Niets bij­zon­ders, was vaak het ant­woord. Waar­na ik het als­nog ach­ter­we­ge liet en een boek (weer op)pakte.

Idem met tele­vi­sie kij­ken. Eerst even naden­ken waar­om ik de afstands­be­die­ning erbij pak­te. Was er iets wat ik spe­ci­aal wil­de zien? Of, wat min­stens zo vaak voor­kwam, was er iets waar­voor de tele­vi­sie moest aan blij­ven staan nadat dat ene pro­gram­ma was afge­lo­pen? Nee? Uit dat ding!

In het begin was het moei­lijk. Maar doe het een tijd­je en het wordt een nieu­we gewoon­te. Alles valt aan- of af te leren. Aldus kreeg ik steeds meer vrije tijd tot mijn beschik­king. Die ik trou­wens niet alleen opvul­de met lezen. Het had als posi­tief bij-effect dat ik ondere ande­re meer ging spor­ten. Hard­lo­pen in mijn geval. En ik weet niet of het iets met elkaar te maken heeft, maar de ont­span­nen­de wer­king van hard­lo­pen (zo werkt het althans bij mij) in com­bi­na­tie  met min­der nega­tie­ve ener­gie (die ik toch regel­ma­tig over­hield na het bezoe­ken van som­mi­ge inter­netsi­tes) heb­ben me gehol­pen mijn con­cen­tra­tie­boog voor het lezen te ver­gro­ten.

Tegen­woor­dig kan ik mak­ke­lijk enke­le uren ach­ter­een lezen zon­der dat ik de behoef­te voel om mail, twit­ter of iets der­ge­lijks te chec­ken. Het is eer­der dat ik het bestaan van die zaken com­pleet ver­geet. De tele­vi­sie gaat al bij­na niet meer aan. Hoog­uit voor het nieuws tij­dens het avond­eten. Of een afle­ve­ring van het een of ander op Net­flix. En dan laat ik het echt bij een­tje.

Nu alleen nog iets zien te ver­zin­nen hoe ik min­der kan gaan wer­ken. Want dat weer­houdt me momen­teel het meest om nog meer te kun­nen lezen. Geluk­kig heb ik niet zo heel veel uren slaap nodig.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *