Een welhaast onbedwingbare berg papier

Deze blog­post is deel 8 van 8 in de serie 2666 — Rober­to Bolaño

Kort nadat ik een blog­post over het tweede deel (over Amal­fi­tano) van 2666 had geschreven ver­scheen er een ver­zoek op de site van The Mookse and the Gripes om de plan­ning van de Read-Along aan te passen. Het voors­tel werd gedaan in de com­men­taar­sec­tie bij de behan­del­ing van het vierde deel (over de mis­daden). Waarmee meteen duidelijk wordt dat ik zelf op dat moment al flink achter­lag. Niet zozeer met lezen, maar wel degelijk met duiden zoals mijn opzet was met de Read-A-Long serie.

Het valt me namelijk zwaar om grip te kri­j­gen op dit (in alle opzicht­en) waanzin­nige boek. Was ik aan­vanke­lijk druk bezig om tij­dens het lezen volop aan­tekenin­gen te mak­en, bij aan­vang van het derde deel (over Fate) ben ik daar mee gestopt. Ik had het idee dat ik allereerst het boek gewoon­weg moest uitlezen om pas daar­na te begin­nen met al mijn gedacht­en over het boek op papi­er te zetten. Het is een meth­ode die me uitein­delijk het beste bevalt. Het kost me meer tijd, zek­er wan­neer ik gedurende de eerste lez­ing zelfs geen streep­jes of iets dergelijks in de kantli­jn zet zodat ik veel niet meer (snel) terug kan vin­den. Maar het helpt me wel om een beter begrip van de tekst te kri­j­gen omdat de ‘ver­w­erk­ing’ gelei­delijk­er ver­loopt. Hele­maal wan­neer ik na die eerste lez­ing het boek een paar dagen weg­leg om te lat­en bezinken.

Dat is nu dus mijn plan van aan­pak. Deze week lees ik het restant van het vijfde deel (over Archim­bol­di) uit, leg 2666 ver­vol­gens aan de kant om me te richt­en op ander lees- en recenseer­w­erk en ga daar­na aan de slag om in enkele blog­posts te vertellen wat ik alle­maal kwi­jt wil over dit boek. Niet geheel in lijn met hoe ik deze Read-A-Long voor ogen had, maar hé!, had­den jul­lie anders van mij verwacht?

Mocht iemand miss­chien denken dat ik spi­jt heb dat ik ooit aan dit boek begonnen ben, dan kan ik die gedachte meteen naar het rijk van de fabe­len ver­wi­jzen. Ik geni­et van elke bladz­i­jde. Het is geschreven in ontzettend bloem­rijk proza en ver­haal­tech­nisch waaiert het alle kan­ten uit zon­der dat het gaat verve­len. Maar het is zoveel dat het me niet lukt overzicht te kri­j­gen. Ik zal eerst deze papier­berg moeten zien te bed­win­gen om vanaf de top het totale land­schap beter te kun­nen aan­schouwen.

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« Om gek van te wor­den

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets