Is Rams de ideale bloglayout?

Miss­chien had je het nog niet opge­merkt, maar begin decem­ber heeft Word­Press een nieuwe ver­sie (4.1) van haar blog­ger­splat­form uit­ge­bracht. Zoals gewoon­lijk hebben ze deze upgrade aange­grepen om tevens een nieuwe default bloglay­out te intro­duc­eren: Twen­ty Fif­teen.

twentyfifteen

Op de blog van Ernst-Jan Pfauth had ik gelezen dat hij naar deze nieuwe lay­out uitk­ijkt omdat hij Twen­ty Four­teen iet­wat te donker van kleurstelling vin­dt. Dat ben ik met hem eens. Maar dat is niet waar ik het hier over wil hebben. Het gaat me om een andere opmerk­ing van hem:

Ear­li­er this year I ditched my hand­made theme, because there just wasn’t a way to keep up with all the require­ments that come with peo­ple using hun­dreds of dif­fer­ent screens for access­ing your blog.

I mean, I love to geek around with Word­Press Themes and CSS, but doing it just as a hob­by isn’t enough any­more to guar­an­tee every vis­i­tor of my blog a good expe­ri­ence.

Nu kan ik niet zeggen dat ik een ‘hand­made theme’ heb. Daar­voor schi­et mijn ken­nis en vaardigheid van HTML/CSS/etc helaas teko­rt. Wel herken ik als ent­hou­si­ast knut­se­laar aan de vele bloglay­outs die beschik­baar zijn voor Word­Press dat het zo goed als ondoen­lijk is om alle bezoek­ers een gelijkaardi­ge ‘look & feel’ te bieden voor een met zorg uit­gekozen en geop­ti­maliseerde lay­out.

Boven­di­en lijkt het erop dat de ide­ale lay­out niet bestaat. Of althans voor mij ver­bor­gen bli­jft. Alti­jd is er weer een teko­rtkom­ing die ik in het beste geval met een plu­g­in of recht­streeks ingri­jpen in de php- en css-files bij­na weet weg te werken. Bij­na, maar net niet hele­maal. In het slecht­ste geval lukt het me hele­maal niet en moet ik met het gebrek zien te lev­en. Wat ik slechts enkele dagen weet vol te houden. Tot­dat de groeiende erg­er­nis me alsnog doet besluiten op zoek te gaan naar een ver­van­gend the­ma waar dit storend ele­ment zich niet meer open­baart.

Maar waar een ander schoonhei­ds­fout­je wordt gein­tro­duceerd. En we terug zijn bij af.

Ernst-Jan heeft het opgegeven. Hij kiest er voor om genoe­gen te nemen met de default lay­outs die Word­Press hem beschik­baar stelt. Ik voel er veel voor om hem in zijn voor­beeld te vol­gen. Daarom installeerde ik gis­ter Twen­ty Fif­teen.

Ik hield het fif­teen minuten vol. In die tijdss­panne was het me niet gelukt om de waanzin­nig grote font die gehanteerd wordt voor de ‘block­quote’ aan te passen naar een for­maat dat mij meer nor­maal lijkt. Bin­nens­monds vloek­end zette ik ‘Char­lene’ weer terug. Tenslotte was ik haar al meer dan twee weken trouw geweest.

Toen herin­nerde ik me ooit een inter­view gelezen te hebben met Anders Norén waarin ver­wezen werd naar een the­ma dat hij gemaakt had wat heel veel gelijkenis­sen zou hebben met het Twen­ty Fif­teen the­ma dat rond die tijd nog in ontwik­kel­ing was:

Norén seems to be equipped with a nev­er-end­ing foun­tain of inspi­ra­tion for new themes. His Rams theme, which bears a few sim­i­lar­i­ties to the upcom­ing Twen­ty Fif­teen default theme, was inspired by Dieter Rams, a Ger­man indus­tri­al design­er who is well known for his inno­v­a­tive, unob­tru­sive, and time­less prod­uct design.

Miss­chien dat de block­quotes er wel mooier vor­mgegeven waren, dacht ik meteen en ging aan de slag om Rams te installeren:

rams

Dat was gis­ter­avond laat.

Wat zijn mijn bevin­din­gen tot nog toe. Om te begin­nen is Rams erg min­i­maal. Dit gaat niet alleen op voor de vor­mgev­ing, ook de instellin­gen zijn dat. Buiten de kleurstelling die stan­daard op groen staat maar wel te wijzi­gen is, valt er verder niets in te stellen. Oh ja, het menu kun je ook nog aan­passen. Maar dan heb je het wel gehad. Je moet het doen met wat je kri­jgt. En wat je kri­jgt heeft wel wat in mijn ogen.

De link­erz­ijkant laat alleen het menu zien, en wat nog belan­grijk­er is, scrollt niet mee maar is gefix­eerd. Dat vind ik erg rust­gevend. Over de kleur valt te twisten maar die heb ik voor­lop­ig zo gelat­en. Vooral omdat met het wijzi­gen je ook de hyper­links in de tekst van kleur laat wijzi­gen.

Zoals je begri­jpt zien de block­quotes er naar mijn smaak wel mooi uit anders had ik deze blog­post over dit the­ma niet geschreven. Tegen­wo­ordig zie je meestal dat er een ver­ti­cale lijn gebruikt wordt om een block­quote te onder­schei­den van de rest van de tekst. Dat is hier niet het geval. Norén heeft gekozen voor het aan­hal­ing­steken. Mijn voorkeur zou zijn geweest om dat weg te lat­en, maar voor­lop­ig laat ik het zo.

Vergeleken met het Twen­ty Fif­teen the­ma staat de link­er zijbalk ook echt hele­maal links, waar­door zek­er bij een grote scherm de aan­dacht naar de tekst gaat en de zijbalk min of meer verd­wi­jnt. Ook dat vind ik te pref­er­eren. Net zoals onder aan de blog­post stan­daard alle meta-data niet te zien is maar opgeroepen kan wor­den door op het ‘hamburger’-icoon te klikken. Opnieuw is hier gekozen om de tekst cen­traal te stellen.

Al met al ben ik veel meer tevre­den over Rams dan over Twen­ty Fif­teen. Ik heb er in tegen­stelling tot bij­na al mijn voor­gaande lay­outs hele­maal niet aan hoeven te sleute­len ter­wi­jl ik toch het idee heb dat er aan mijn wensen tege­moet is gekomen. Zou de ide­ale bloglay­out voor mij dan toch bestaan? Of ben ik in een milde bui nu ik een paar dagen vakantie heb?

[Read in Eng­lish]

~ ~ ~

15 Comments

Ik vind dit toch ook erg forse let­ters. Moet m’n lap­top van m’n lap tot ruim voor­bij m’n kniën ver­plaat­sen. (of de zoom­fac­tor op 67% zetten 😉

Zelf vind ik dat de let­ter­g­rootte overeen hoort te komen met die van de zoekre­sul­tat­en van Google. Dwz grote ver­schillen tussen web­sites is niet pret­tig en Google zie ik als default. De gebruik­er kan zelf een zoom­fac­tor instellen die hij/zij dan niet steeds per web­site hoeft aan te passen.

Dat er ver­schil­lende scher­men zijn zag ik vroeger ook als een prob­leem, maar sinds browsers goed kun­nen zoomen dus niet meer. daar­bij heb ik een ver­moe­den dat vooral smart­foonge­bruik­ers vri­jwel geen blogs lezen. Dat duurt ze te lang, waar­door vooral face­book en twit­ter bij hen pop­u­lair zijn.

Je hebt gelijk dat het forse let­ters zijn. In ieder geval een stuk grot­er dan mijn vorige lay­out. Ik zit zelf ook vaak te dubben wat ideaal is en lees er ver­schil­lende bericht­en over wan­neer je je er meer in gaat verdiepen. Het Rams the­ma heeft een let­ter­g­rootte van 18px. Vooral­snog heb ik het zo gelat­en nadat ik op de site van Quirk­tools heb bekeken hoe het the­ma overkomt op ver­schil­lende appa­rat­en (de gebruik­te browsers heb ik buiten beschouwing gelat­en):
Klik hier om mijn site op Quirk­tools te bek­ijken.
In de meeste gevallen vond ik het er aan­ge­naam overkomen. Groot maar niet te groot. Eerder erg lees­baar. Google gebruik ik zelden en zie het aldus niet als bench­mark.
Met de plu­g­in van Google Font kan ik eventueel alti­jd nog besluiten om de let­ter­g­rootte aan te passen wan­neer ik het zelf storend ga vin­den of er meer reac­ties op kri­jg dat het niet fijn leest.
Maar ik bli­jf het moeil­ijk vin­den en zoals gezegd bij­na onmo­gelijk om iedereen tevre­den te houden. Wat niet wil zeggen dat ik je feed­back dus niet waardeer. Inte­gen­deel, daar­door bli­jf ik met een kri­tisch oog naar mijn site kijken. Dus dank voor je feed­back!

Ik heb ongeveer dezelfde let­ter­g­rootte voor mijn blog en hoewel het even wen­nen was (ik lees het zelf liev­er wat klein­er) komt het de lees­baarheid zek­er ten goede. Oftewel, niet veran­deren 🙂

Ik zie dat je om 12:32 hebt gereageerd. Toen had ik inmid­dels al via de Easy Google Font plu­g­in de let­ter­g­rootte iet­wat terugge­bracht tot 20px. Wat vreemd is omdat ik dacht gezien te hebben dat Rams out of the box een let­ter­g­rootte van 18px heeft. Ergens klopt er iets niet.
Maar in ieder geval betekent het dat je de instelling zoals ik die nu heb kunt waarderen. En hopelijk Ximaar nu ook…

Het lijkt er op dat je bent terugge­gaan van 18px naar 16px, maar met die schree­frijke let­ters is het lastig te bepalen. Times New Roman valt bijvoor­beeld erg klein uit. Optisch 20% klein­er klein­er dan gemid­delde schree­floze let­ters.

Ik vind het in elk geval een ver­be­ter­ing. Ik gaf eerder Google aan, omdat de meeste bezoek­ers op mijn site via Google komen. Of ik zelf Google gebruik doet er niet toe, ik ken mijn eigen ver­halen toch al. 😉

Veel kran­ten­sites gebruiken de 13px van Google, wikipedia (ook redelijk polu­lair) gebruikt 16px.

Los daar­van ben ik niet zo stan­daard, ik heb bij mij smooth­ing uit­staan. Op m’n lap­top­scherm vind ik de onversmeerde let­ters beter lees­baar.

Iedere gebruik­er kan overi­gens in z’n brows­er een andere let­ter kiezen, maar weini­gen doen dat echter.

Het vreemde is dat ik vol­gens de set­tings van de Easy Google Fonts plu­g­in een grootte heb gein­stalleerd van 20px, ter­wi­jl het inder­daad veel klein­er overkomt:
Easy Google Fonts settings
In ieder geval heeft het het gewen­ste effect, een kleinere let­ter.

Ik weet dat schree­floos een voorkeur kri­jgt, maar laat ik maar zeggen dat ik in dit spec­i­fieke geval weer niet zo stan­daard ben 😉
Een let­ter met schreef geeft me alti­jd het gevoel dat ik lekker oud­er­wets van het papi­er lees. En met de juiste afs­tand tussen de regels vind ik het niet storend.

Dat je vanu­it je brows­er een aan­tal instellin­gen kunt kiezen die de lay­out van de bezochte site over­schri­jven wist ik, maar ik vind het alti­jd wel leuk om te zien wat iemand zelf als voorkeur heeft neergezet. Als het echt ondoen­lijk wordt om te lezen probeer ik dat wel tijdelijk aan te passen. Of haak af als de con­tent niet de moeite waard is.

@Peter: Mijn indruk is dat Times-achtige let­ters een andere ver­houd­ing hebben met lan­gere stokken en staarten, waar­door er bij een zelfde let­ter­hoogte in pix­els de let­ters er klein­er uitzien. Ik heb smooth­ing nu ook even aangezet, maar met dit let­ter­type zie ik geen ver­schil. Bij mijn eigen blog wor­den de let­ters in mijn ogen daar­door iets klein­er, dat geldt voor veel let­ters op blogs die ik regel­matig bezoek.

De ingestelde regel­hoogte is voor blogs redelijk gebruike­lijke­lijk en vind ik pret­tig lezen. Zelden zie je nog blogs met de regels teveel in elka­ar gedrukt. Ik ben geen echte lez­er en kan daar slecht tegen. Boeken heb ik alleen gelezen voor m’n werk, ik kan niet als ontspan­ning een boek lezen. Schermlet­ters vergelijk ik daar dan ook nooit mee.

Zelf vind ik de textbreedte ook erg belan­grijk. Regels met teveel tekens vind ik verve­lend. Mijn voorkeur gaat uit naar 60 karak­ters en anders zou het in kolom­men moeten wor­den opgedeeld zoals een krant doet. Op mijn eigen web­site had ik daar 10 jaar terug iets grap­pigs voor bedacht aangezien je kolom­men op een scherm niet lang kan door lat­en lopen. Die meth­ode heb ik in nog geen blogth­e­ma teruggezien en eigen­lijk op geen enkele web­site.

Ik kan het wel organ­is­eren in m’n eigen gatis wordpress.com-blog, maar dat is wat werk. Daar­bij zijn mijn regels maar een klein beet­je te lang. Mijn huidi­ge the­makeuze is vooral gebaseerd op de breedte van de zijkolom. Bij de meeste WP-thema’s vind ik die te smal waar­door laat­ste reac­ties niet op 1 regel passen. Bij Web­min­log kon ik dat goed oplossen door gewoon de laat­ste let­ters er af te hakken, maar de gratis WP laat geen javascript toe waarmee ik dat deed.

Op m’n blogspot heb ik voor een erg smalle let­ter gekozen om zo meer text in de zijkolom te kun­nen plaat­sen. Is ook zo’n web­font. Blogspot laat wel javascript en veel betere kolom-instellin­gen toe, maar ik vind hun reageer-optie nog alti­jd erg onder­maats. Vooral de 3GB webruimte van wordpress.com vind ik erg goed. Zo goed dat ik niet iets op een eigen domein hoef te hebben.

Boeken lees ik iedere dag en daarom vind ik het meestal pret­tig wan­neer de scher­mer­var­ing overeenkomt met een boek.

Zoals ik al op je blog schreef heb ik lang gele­den een lay­out gehad dat ook de tekst opdeelde in meerdere kolom­men. Omdat het niet naar mijn zin ingesteld kon wor­den ben ik lat­er plu­g­ins gaan gebruiken, maar ook die gaven zelden het gewen­ste resul­taat. Mij ont­breekt helaa de ken­nis en kunde om via HTML of CSS code een en ander naar wens voor elka­ar te kri­j­gen.

De reageer-optie bij Blogspot was een van de rede­nen om het daar alweer heel snel voor gezien te houden. Ben toen overgestapt naar wordpress.com en weer lat­er mijn eigen domein opgeëist. Net iets meer vri­jheid en mogelijkhe­den dan bij de .com ver­sie.

@Peter: Die vri­jheid van een eigen domein trekt me (als prutser) ook zek­er aan, maar dan zou ik waarschi­jn­lijk nog voor iets anders kiezen dan Word­Press omdat ik het ook niet eens ben met hun Gra­vatar-beleid. Ik kan wel met HTML/XML/CSS/Javascript omgaan en vind dat ook leuk om uit te zoeken en leer het moeit­eloos. Aan de andere kant heb ik geen zin om me bezig te houden met beveilig­ing­sup­dates en vind het pri­ma als WordPress.com dat voor me doet.

De din­gen die ik bij WordPress.com mis doe ik tegen­wood­ig gewoon bij blogspot. Daar heb ik het rea­geren uit­gezet en staan er reac­tielinks onder naar m’n Word­Press-blog. Het is voor mij alle­maal hob­by en ik zit er niet mee om zow­el word­press als blogspot tegelijk te gebruiken.

Zelf kon ik goed opschi­eten met Type­pad van Web­min­log. Maar die domoren lieten dan ook Javascript toe waarmee ik alles kon aan­passen (zoals het num­meren van reac­ties) inclussief het weghalen van hun reclames. Bij Type­pad zelf kon dat niet.

Ik vind het ook verve­lend dat elk plat­form wel op de een of andere manier probeert te kop­pe­len met iets waar de pri­va­cy e.d. wat min­der hoog in het vaan­del staat. Moeil­ijk aan te ontkomen als je toch nog con­tact met de rest vd wereld wilt hebben. Ik zit bv op Dias­po­ra maar daar heb ik nog maar weinig ‘vrien­den’ kun­nen vin­den, ter­wi­jl het zo’n mooi plat­form is.
De reden dat ik voor een eigen domein heb gekozen is dat ik wil proberen alles op 1 plek te houden. Ten opzichte van de .com ver­sie kan ik met de .org van word­press zo’n beet­je alles wat ik wil naar de hand zetten. Meer heb ik niet nodig.

Ik vind dit een prachtig theme Peter, dus ik kan me goed voorstellen dat je hier­voor kiest. Ik heb zelf het Chunk-theme een beet­je naar mijn hand gezet. Dat is ook een fijn theme, met min­i­mal-uit­stral­ing!

Dank je. Het bevalt mijn wis­pel­turige karak­ter tot nu toe ook uit­stek­end, hoewel dat over vijf minuten totaal anders kan zijn.
Het Chunk-theme heb ik ook ooit uit­geprobeerd. Beviel in eerste instantie goed maar waarom ik weer ben afge­haakt weet ik niet meer. Zek­er niet de min­i­mal-uit­stral­ing, want daar ben ik alti­jd van gecharmeerd geweest en dat zal ook wel zo bli­jven.

Geef een reactie