Ouderlijk huis

Op oude­jaars­dag waren we in Bra­bant. Bij mijn oud­ers. Ondanks dat ze nu alweer enkele jaren in hun nieuwe rijt­jeshuis wonen kan ik er moeil­ijk wen­nen. Hemels­breed zijn ze dan maar zo’n vijftig meter opgeschoven (van de ene hoek in de straat tot bij­na de andere hoek) toch voel ik me er niet thuis. In het vorige huis had ik gewoond vanaf de zes­de klas lagere school tot aan het moment dat ik op mezelf ging wonen. Daar kon ik bij elk bezoek de trap oplopen om zoge­naamd boven naar het toi­let te gaan alleen maar zodat ik even stiekem in mijn oude slaap­kamer de geuren van het verleden kon opsnuiv­en.

In het nieuwe huis, wat qua indel­ing exact het­zelfde is als het vorige huis, kan ik ook naar boven lopen. Maar waar ‘mijn’ slaap­kamer zou moeten zijn is slechts een ruimte die niets met mijn jeugd van doen heeft. Zelfs de meubels die mee ver­huisd zijn kun­nen me niet helpen. Het lijkt of ze onthecht zijn. Aan de keukentafel gezeten komen geen beelden terug van de ontel­bare keren dat ik in een andere keuken aan dezelfde tafel heb gegeten met mijn vad­er, moed­er en jon­gere broer.

Het klok­je tikt thuis niet meer zoals het ner­gens tikt.

Mijn geschiede­nis zit gevan­gen in een oud­er­lijk huis waar ik niet meer bij kan.

~ ~ ~

6 Comments

Dat is nou ook frap­pant dat je dit van­daag blogt. Ik had namelijk van­mid­dag ook een heel sterk beeld van mijn oud­er­lijk huis. Het huis dat ik vorig jaar verkocht heb omdat mijn oud­ers niet meer lev­en en mijn broer en ik er geen belang­stelling voor had­den. Wel heel raar dat andere mensen daar nu hun geschiede­nis aan het mak­en zijn ter­wi­jl daar mijn verleden ligt en ik er niet meer kan komen. Zo zat ik te mijmeren en nu vanavond lees ik dit. Zal wel iets met oud-en-nieuw te mak­en hebben.

Dat wel, maar dat hoeft niet alti­jd vrolijk te stem­men.
Ik kreeg het vol­gende citaat via twit­ter door naar aan­lei­d­ing van deze blog­post:
‘Het treurig­ste gevoel dat ik ken, is de weg weten in een huis dat niet meer bestaat.’ — Rudy Kous­broek

Geef een reactie