Konijn is weg

Jon­gens, ik heb jul­lie toch verteld dat koni­jn opnieuw naar de dok­ter moest?
De jon­gens knikken.
Nou, het ging niet zo goed met koni­jn en daarom heeft de dok­ter koni­jn in slaap gebracht.
Slaapt ie nog? vraagt mijn jong­ste klein­zoon.
Ja, zegt zijn ma.
Oh, en wan­neer wordt ie weer wakker dan?
Eigen­lijk niet meer. Koni­jn was zo ziek dat ze nooit meer wakker wordt.
De jon­gens zijn stil.
Koni­jn is dood.
Istie weg? De jong­ste probeert het te begri­jpen.
Nee, koni­jn is in de hal. Zal ik haar lat­en zien?
De jon­gens zijn nog stiller.

Ter­wi­jl hun moed­er naar de hal gaat om koni­jn te halen kijken de jon­gens en ik naar het afge­bro­ken spel Mens Erg­er Je Niet. We weten alledrie niet goed raad met de sit­u­atie. Nog maar een maand gele­den had­den ze al bij­na afscheid genomen van koni­jn maar een rou­tine­matig uit­gevo­erde ampu­tatie had hun koni­jn weer met een poot­je min­der nieuw lev­en gegeven.

Het was miss­chien beter geweest wan­neer ze haar buik rou­tine­matig had­den gecon­troleerd op tumoren voor­dat ze aan de oper­atie waren begonnen.

ripkonijn

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets