De ene dakloze is de andere niet

Toen ik vanocht­end mijn auto gepar­keerd had en de super­markt bin­nen­liep voor de weke­lijkse bood­schap­pen­di­enst werd ik door een onbek­ende man aange­spro­ken. Hal­lo, zei hij in een mij vreemd dialect. Ik zei het­zelfde en vroeg me af of ik hem soms ergens van moest ken­nen. Er gin­gen geen bel­let­jes rinke­len of lam­p­jes bran­den. Het bleef een onbek­ende man. Voor­dat ik hem kon vra­gen van­waar deze hartelijke begroet­ing hield hij een kran­t­je omhoog. Natu­urlijk, ik had het kun­nen weten. Alsnog deden de bel­let­jes en lam­p­jes hun werk. Mezelf excuserend liep ik verder de winkel in met een gebaar waar­van ik hoopte dat de man zou begri­jpen dat ik geen con­tant geld op zak had.

Een klein half uurt­je lat­er stond ik af te reke­nen bij de kas­sa. Bij de uit­gang zag ik de verkop­er van de dak­lozenkrant staan. Iedereen werd ver­welkomd met een vrien­delijk woord. Toch wek­te hij bij mij geen sym­pa­thie op. In tegen­stelling tot de man die er tot aan Ker­st­mis vorig jaar alti­jd had ges­taan. Voor hem zorgde ik elke zater­dag alti­jd min­i­maal twee euro bij de hand te hebben. Als tegen­presta­tie kreeg ik steev­ast een brede glim­lach. Het was voor mij zelfs reden om een nieuw geopende super­markt dichter bij ons in de buurt links te lat­en liggen.

Nadat ik de bood­schap­pen in mijn auto had gelegd bleef ik treuze­len bij de winkel­wa­gen­t­jes. In mijn porte­mon­nee zag ik enkele mun­st­stukken. Zou ik de nieuwe verkop­er cq dak­loze alsnog wat geven? Zon­der pre­cies te weten waarom liet ik het geld in mijn porte­mon­nee zit­ten en vertrok naar huis. Onder­weg vroeg ik me af wat me tegenge­houden had. Was het zijn onsym­pa­thieke voorkomen? Maar dat slaat ner­gens op. Alsof een verkop­er van straatkran­ten aan een bepaald beeld zou moeten vol­doen. Nee, op de een of andere manier kan ik maar niet wen­nen aan het idee dat de vorige verkop­er zomaar van de ene op de andere zater­dag is verd­we­nen. Vooral­snog hou ik het geld achter de hand in het geval hij op een dag weer opduikt.

Hoewel, miss­chien moet ik bin­nenko­rt eens bij die andere super­markt gaan kijken of hij daar tegen­wo­ordig staat.

1 Comment

Geef een reactie