De ene dakloze is de andere niet

Toen ik vanochtend mijn auto geparkeerd had en de supermarkt binnenliep voor de wekelijkse boodschappendienst werd ik door een onbekende man aangesproken. Hallo, zei hij in een mij vreemd dialect. Ik zei hetzelfde en vroeg me af of ik hem soms ergens van moest kennen. Er gingen geen belletjes rinkelen of lampjes branden. Het bleef een onbekende man. Voordat ik hem kon vragen vanwaar deze hartelijke begroeting hield hij een krantje omhoog. Natuurlijk, ik had het kunnen weten. Alsnog deden de belletjes en lampjes hun werk. Mezelf excuserend liep ik verder de winkel in met een gebaar waarvan ik hoopte dat de man zou begrijpen dat ik geen contant geld op zak had.

Een klein half uurtje later stond ik af te rekenen bij de kassa. Bij de uitgang zag ik de verkoper van de daklozenkrant staan. Iedereen werd verwelkomd met een vriendelijk woord. Toch wekte hij bij mij geen sympathie op. In tegenstelling tot de man die er tot aan Kerstmis vorig jaar altijd had gestaan. Voor hem zorgde ik elke zaterdag altijd minimaal twee euro bij de hand te hebben. Als tegenprestatie kreeg ik steevast een brede glimlach. Het was voor mij zelfs reden om een nieuw geopende supermarkt dichter bij ons in de buurt links te laten liggen.

Nadat ik de boodschappen in mijn auto had gelegd bleef ik treuzelen bij de winkelwagentjes. In mijn portemonnee zag ik enkele munststukken. Zou ik de nieuwe verkoper cq dakloze alsnog wat geven? Zonder precies te weten waarom liet ik het geld in mijn portemonnee zitten en vertrok naar huis. Onderweg vroeg ik me af wat me tegengehouden had. Was het zijn onsympathieke voorkomen? Maar dat slaat nergens op. Alsof een verkoper van straatkranten aan een bepaald beeld zou moeten voldoen. Nee, op de een of andere manier kan ik maar niet wennen aan het idee dat de vorige verkoper zomaar van de ene op de andere zaterdag is verdwenen. Vooralsnog hou ik het geld achter de hand in het geval hij op een dag weer opduikt.

Hoewel, misschien moet ik binnenkort eens bij die andere supermarkt gaan kijken of hij daar tegenwoordig staat.

Een gedachte over “De ene dakloze is de andere niet

  1. alle kans dat hij een andere plek heeft gevonden. Hier is de vaste dakloze verkoopster bij de Plus naar de Lidl verhuisd. Ik vraag me overigens nog steeds af of ze wel dakloos is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *