De badende mens

Als­of ik niet genoeg ‘ver­plich­te boe­ken’ te lezen heb, ben ik dit week­end begon­nen in De schep­pen­de mens van Daniel Boor­stin. Ik denk dat de gebo­den vrij­heid bij Een per­fec­te dag voor lite­ra­tuur om een keer­tje iets van onze nog-te-lezen sta­pel te kie­zen aan­ste­ke­lijk heeft gewerkt. In plaats van te gaan lezen in het vol­gen­de boek dat voor de blog­ger­slees­club op de agen­da staat (of stu­die­boe­ken voor het werk erbij te nemen) ben ik blij­ven han­gen in het 875 blad­zij­des tel­len­de relaas over ‘Artis­tie­ke door­bra­ken in de wereld­ge­schie­de­nis’. Bin­nen­kort ga ik er mis­schien spijt van krij­gen maar voor nu is het genie­ten van smeu­ï­ge his­to­ri­sche anek­do­tes en Ame­ri­kaan­se arro­gan­tie:

In late­re, jaloer­se eeu­wen in het Wes­ten, voor­al onder vol­ke­ren als de Brit­ten, die de Romei­nen met geen moge­lijk­heid kon­den eve­na­ren waar het lood­gie­ters­werk betrof, wer­den de bad­hui­zen een sym­bool van de Romein­se deca­den­tie. Ook in de Romein­se tijd zelf waren de bad­hui­zen een doel­wit van mora­lis­ten en puri­tei­nen. […] Het was ver­lei­de­lijk het groot­ste deel van de dag in de baden door te bren­gen. Kei­zer Com­mo­dus (161–192 n. C.), die zich­zelf voor de god Her­cu­les aan­zag, nam wel acht baden per dag en stel­de zijn moed ten­toon in gla­di­a­to­ren­ge­vech­ten, tot zijn tot het uiter­ste geterg­de advi­seurs hem door een wor­stel­kam­pi­oen lie­ten wur­gen.
[p.127, De schep­pen­de mens, Daniel Boor­stin]

badhuis
Hot spring at Bath | pho­to­p­in

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *