De dagen worden korter

Op de dag dat mijn mede­blog­gers er over gin­gen bloggen1 viel bij mij De link­shandi­gen op de deur­mat. Deze avond ben ik er in begonnen. Het eerste hoofd­stuk heb ik nu uit. Er vol­gen nog drie hoofd­stukken. Of eigen­lijk is het miss­chien beter te zeggen dat er nog drie dagen vol­gen. Want zo is het boek namelijk opgedeeld: elk hoofd­stuk beschri­jft één dag.

Zondag heb ik achter de rug.

Wan­neer ik een boek lees kan ik het meestal niet lat­en om na te gaan hoe de hoofd­stukindel­ing in elka­ar steekt. Vooral uit hoeveel bladz­i­jdes de indi­vidu­ele hoofd­stukken bestaan heeft mijn aan­dacht. Ik koester de fan­tasie dat ik ooit op die manier een dieper liggende laag of geheime sleu­tel ont­dek waar ik dan goede sier mee kan mak­en in mijn boekbe­sprek­ing. Wat ik ook doe is vanaf het moment dat ik een­maal over de helft ben regel­matig kijken hoeveel bladz­i­jdes ik nog te gaan heb tot aan de laat­ste bladz­i­jde en dan datzelfde aan­tal bladz­i­jdes terug bladeren om te zien hoev­er het ver­haal toen gevorderd was. Daar heb ik geen spe­ciale bedoelin­gen mee. Het is gewoon een tic.

Terug naar De link­shandi­gen.

Hier vol­gt het aan­tal bladz­i­jdes per hoofd­stuk:

  • zondag: 7 — 70 => 63 blz
  • maandag: 71 — 126 => 55 blz (-8)
  • dins­dag: 127 — 164 => 37 blz (-18)
  • woens­dag: 165 — 191 => 27 blz (-10)

Voor­lop­ig ben ik met mijn hoofd­stuk­analyse nog niet verder gekomen dan dat de dagen kor­ter wor­den. Net nu de lente nadert en bin­nenko­rt de klok verzet moet wor­den in ver­band met de zomer­ti­jd.

Maandag Mor­gen maar eens verder lezen.

De linkshandigen

Wan­neer Simon Sinkel­berg, beter bek­end als car­toon­ist Zink, breekt met de redac­tie van zijn krant, gaan alle rem­men los. Hij scheurt weg in zijn auto en neemt een jonge vrouw mee die met een cel­lokof­fer staat te liften. Wat vol­gt is een dolle­man­srit die steeds mys­terieuzere vor­men kri­jgt, zek­er wan­neer Simons verleden hem onder­weg komt inhalen. Waar wil de cel­liste heen? En wat zou er werke­lijk in haar kof­fer zit­ten? De link­shandi­gen is een meeslepende roman over het karikat­u­rale, over ironie, pri­va­cy en ‘de sin­is­tere gave van de link­shandigheid’.

De link­shandi­gen
Chris­ti­aan Wei­jts
Uit­gev­er­ij De Arbei­der­spers
ISBN 9789029589666

~ ~ ~


  1. Vergeet niet om hier een kijk­je te nemen op de site van Not Just Any Book. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets