Lunchen

We namen de trap naar de tweede verdieping om gaan te lunchen. Een­maal boven hijgde hij een beet­je. Miss­chien had ik beter een rond­je kun­nen gaan lopen met de collega’s van afdel­ing X in plaats van naar de kan­tine te gaan.

Ik ging er niet op in.

Maar ja, ik vind de soep zo lekker die ze hier serveren. En het is ’s ocht­ends zo’n gedoe als ik ook nog brood moet smeren voor­dat ik naar kan­toor ga. Anders heb ik niets te eten tussen de mid­dag.

Ik pak­te een dien­blad, bord en bestek.

Zie je dat ze van­daag weer van die heer­lijke snacks hebben? Wat zal ik doen? Goh, wat mak­en ze het ons toch moeil­ijk hier met al die ver­lei­din­gen.

Ik rek­ende af en zocht een plek­je om te eten.

Ja ja, ik weet wat je denkt maar ik kon het niet lat­en staan. Nog één keert­je. Want mor­gen gaat het roer om.

Ik keek hem aan.

Wat zeg ik? Mor­gen moet het roer om. Want ik heb me opgegeven voor die medis­che keur­ing. En dan moet ik wel een beet­je gezond voor de dag komen. Ze zien me al aankomen. Hij ging wat acherover zit­ten en sloeg een paar maal op zijn opbol­lende buik. Ja jon­gen, de tij­den gaan helaas veran­deren.

Ik zag dat we nog maar enkele minuten had­den voor­dat de vol­gende ver­gader­ing zou begin­nen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets