Lunchen

We namen de trap naar de twee­de ver­die­ping om gaan te lun­chen. Een­maal boven hijg­de hij een beet­je. Mis­schien had ik beter een rond­je kun­nen gaan lopen met de collega’s van afde­ling X in plaats van naar de kan­ti­ne te gaan.

Ik ging er niet op in.

Maar ja, ik vind de soep zo lek­ker die ze hier ser­ve­ren. En het is ’s och­tends zo’n gedoe als ik ook nog brood moet sme­ren voor­dat ik naar kan­toor ga. Anders heb ik niets te eten tus­sen de mid­dag.

Ik pak­te een dien­blad, bord en bestek.

Zie je dat ze van­daag weer van die heer­lij­ke snacks heb­ben? Wat zal ik doen? Goh, wat maken ze het ons toch moei­lijk hier met al die ver­lei­din­gen.

Ik reken­de af en zocht een plek­je om te eten.

Ja ja, ik weet wat je denkt maar ik kon het niet laten staan. Nog één keer­tje. Want mor­gen gaat het roer om.

Ik keek hem aan.

Wat zeg ik? Mor­gen moet het roer om. Want ik heb me opge­ge­ven voor die medi­sche keu­ring. En dan moet ik wel een beet­je gezond voor de dag komen. Ze zien me al aan­ko­men. Hij ging wat acher­o­ver zit­ten en sloeg een paar maal op zijn opbol­len­de buik. Ja jon­gen, de tij­den gaan helaas ver­an­de­ren.

Ik zag dat we nog maar enke­le minu­ten had­den voor­dat de vol­gen­de ver­ga­de­ring zou begin­nen.

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *