50books – jaar 2015 – vraag 16

Deze blog­post is deel 16 van 49 in de serie 50books — 2015

Onlangs hoorde ik (vol­gens mij op de radio, maar ik ben er niet zek­er van) dat som­mige kun­ste­naars eerst moeten ster­ven voor­dat ze onster­fe­lijk kun­nen wor­den. De onbe­grepen arti­est die tij­dens zijn lev­en (vaak) berooid door het lev­en gaat maar waar­van het werk na over­li­j­den op vee­lal mys­terieuze wijze gelei­delijk de weg naar kun­st­crit­i­ci en/of het grote pub­liek weet te bereiken. Ik denk dat ieder van ons wel enkele voor­beelden kan verzin­nen die deze cynis­che uit­spraak beves­ti­gen.

Maar er zijn ook alti­jd kun­ste­naars geweest die tij­dens hun lev­en de waarder­ing kre­gen die ze ver­di­en­den. Een enkel­ing weet zelfs lan­delijke bek­end­heid te kri­j­gen of (sterk afhanke­lijk van de beoe­fende kun­stvorm) wereld­beroemd te wor­den. Na hun over­li­j­den zien we iets anders gebeuren. Om te voorkomen dat hun nagedacht­e­nis in onze tegen­wo­ordig nogal vluchtige en hypegerichte tij­den te snel zal wegebben wordt nog een­maal alles in het werk gesteld om het oeu­vre van de overledene mas­saal over ons uit te storten.

Vanzelf­sprek­end zien we dit ook in de lit­er­atu­ur. Afgelopen maandag 13 april ver­ruilde de Duitse schri­jver Gün­ter Grass het tijdelijke met het oneindi­ge en meteen begon de medi­a­cam­pagna op volle toeren te draaien. Ook in de boek­winkels wordt er onmid­del­lijk op inge­spron­gen door ruimte vrij te mak­en voor alles wat men van Grass in huis heeft alsook voor de ongetwi­jfeld te ver­schi­j­nen her­drukken, gele­gen­hei­ds­bun­dels en pub­li­caties met oud mate­ri­aal. Het is voor een uit­gev­er­ij vaak een laat­ste kans om flink te kun­nen cashen nu de pro­duc­tie van een pop­u­laire schri­jver defin­i­tief is stil­gevallen.

Zelf sta ik hier alti­jd iet­wat dubbel in. Soms moet ik beken­nen dat ik me nooit zo verdiept heb in het werk van een auteur die ons ont­vallen is. Een andere keer tre­ft het mij diep omdat ik besef dat er geen nieuw werk meer zal ver­schi­j­nen uit de pen van een in mijn ogen geni­aal per­soon. Maar het overkomt me bij­na nooit dat ik halsoverkop naar de winkel ren om alsnog mijn verza­mel­ing te com­pleteren met uit­gaves die plots het licht zien. Er is een gevoel van gêne wat me weer­houdt om met een stapelt­je boeken van de vers overledene bij de kas­sa te gaan staan. Het is niet dat ik het boekhan­del en uit­gev­er­ij niet gun (tenslotte hebben zij bij lev­en en welz­i­jn van de auteur ook diens werk onder de aan­dacht gebracht), maar het voelt zo vreemd richt­ing de auteur zelf. Alsof ik aan lijken­pikker­ij doe.

Hoe is dat bij jul­lie?

vraag 16:
Hoe sta jij tegen­over het huidi­ge media-offen­sief bij het over­li­j­den van een groot schri­jver?

Waar ik deze week nieuws­gierig naar ben is wat het met jul­lie als lez­ers doet wan­neer een bek­end schri­jver komt te over­li­j­den en het grote media-offen­sief barst los met aan­dacht op tv en radio, artike­len in kran­ten en tijd­schriften, en aller­lei soorten nieuwe uit­gaves in boek­winkels. Ben je er gevoelig voor en ga je plots vanalles van deze auteur aan­schaf­fen en lezen? Zie je het als welver­di­ende aan­dacht en hoe meer des te beter? Of vind je het te com­mer­cieel en te hijgerig? Meer op verkoop dan op her­denk­ing gericht?

Zoals elke week ben ik weer erg benieuwd naar jul­lie reac­ties.

vraag201516

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« 50books – jaar 2015 – vraag 1550books – jaar 2015 – vraag 17 »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets