50books – jaar 2015 – vraag 17

Deze blog­post is deel 17 van 49 in de serie 50books — 2015

Het is ‘by far’ het meest onheil­spel­lende boek dat ik ooit gelezen heb: Amer­i­can Psy­cho door Bret Eas­t­on Ellis. Nog steeds kan ik som­mige pas­sages niet hele­maal uitlezen zon­der af en toe even weg te kijken om aan iets anders te denken. Op een dag zag ik in de trein een oud­ere vrouw met dit boek op schoot. We zat­en schuin tegen­over elka­ar en ik was benieuwd of zij wel onver­stoor­baar zou kun­nen door­lezen. Niet dus. Het duurde niet lang voor­dat ze met een zucht het boek dicht­sloeg en haar blik over de reizigers in de trein liet gaan. Ik bleef haar aankijken tot­dat we oog­con­tact kre­gen. Toen knik­te ik naar het boek. Wat denk je? vroeg ik haar. Droomt hij het alle­maal?

Bin­nen de kort­ste keren waren we in een geanimeerd gesprek gewikkeld over Amer­i­can Psy­cho in het bij­zon­der en lit­er­atu­ur in het alge­meen. In Utrecht namen we afscheid van elka­ar alsof we al jaren bevriend waren. Ik heb haar nooit meer gezien hoewel ik nog jaren over het­zelfde tra­ject reis­de. Wel ben ik nog regel­matig een gesprek aange­gaan met een lezende mede-trein­reiziger die door lichaam­staal liet blijken hier geen bezwaar tegen te hebben. Alti­jd waren het leerzame uitwisselin­gen over onze leeser­varin­gen die helaas al te vaak abrupt afge­bro­ken moesten wor­den door­dat de plaats van bestem­ming bereikt was.

Zelf ben ik slechts een enkele keer aange­spro­ken ter­wi­jl ik in de trein zat te lezen. De grap­pig­ste herin­ner­ing is die op het tra­ject Den Bosch naar Eind­hoven waar een mid­del­bare scholi­er mij vra­gen begon te stellen over La place de la Bastille van Leon de Win­ter. Hij was het ook aan het lezen voor zijn boeken­li­jst en maak­te driftig aan­tekenin­gen ter­wi­jl we het boek geza­men­lijk door­na­men. Ook hem heb ik nooit meer gespro­ken om te vra­gen hoe het afgelopen is met zijn besprek­ing.

Tegen­wo­ordig reis ik niet meer met het open­baar ver­vo­er en buiten het gemis van lezen in de trein mis ik ook de spon­tane inter­ac­tie die zich soms voor­doet wan­neer je de moeite neemt om zo af en toe con­tact te zoeken met een andere liefheb­ber van lezen en lit­er­atu­ur. Hoe is dat met jul­lie? Hebben jul­lie ook wel eens iets bij­zon­ders meege­maakt in het open­baar ver­vo­er wat te mak­en had met boeken of lezen? Daar ben ik deze week benieuwd naar.

vraag 17:
Wat is jouw meest bij­zon­dere boekgere­la­teerde gebeurte­nis in het open­baar ver­vo­er?

Ben jij zo iemand die prob­leem­loos aan de praat raakt met Jan en Alle­man die ook met een boek in de hand door het ganse land reist? Of sluit jij je liev­er af achter de bescherming van je boek en hou je de rest van de wereld zo op een afs­tand? Probeert er dan toch wel eens iemand con­tact met je te zoeken nieuws­gierig gewor­den naar wat je zit te lezen? Wat was je reac­tie? Bleef je onver­stoor­baar door­lezen of ben je toch maar het gesprek aange­gaan? Of heb jij de ervar­ing dat van­daag de dag iedereen zo verdiept is in zijn/haar smart­phone dat er nog maar weinig con­tact gezocht wordt. Hoe dan ook, laat ons weten wat jouw ervarin­gen zijn met lezen in het open­baar ver­vo­er.

vraag201517

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« 50books – jaar 2015 – vraag 1650books – jaar 2015 – vraag 18 »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets