Cliffhanger

Er waren twee boeken voor mij bezorgd. Pas van­daag had ik tijd om ze te bek­ijken. Ik dacht dat ze alle­bei voor de blog­ger­sleesclub waren, maar dat bleek slechts voor een­t­je het geval te zijn. Het andere exem­plaar had ik opges­tu­urd gekre­gen omdat ik (vol­gens de begelei­dende brief geschreven door de uit­gev­er van het boek) een ‘fer­vent lez­er’ ben.

Nu lees ik best wel regel­matig een boek (en op mijn online leesli­jst kun je zien welke dat dat zijn) maar om te zeggen dat ik een fer­vent lez­er zou zijn gaat me iet­wat te ver. Hoo­gu­it een gele­gen­hei­d­slez­er die de spaarzame momenten probeert te pakken om in ieder geval twee boeken per maand weg te tikken. Ik zou graag fer­ven­ter willen zijn.

Hoe dan ook. Ik had een boek toege­zon­den gekre­gen. En dan ook nog eens ‘geheel vri­jbli­jvend’, zo las ik. Zelfs wan­neer ik zou besluiten om na een aan­tal pagina’s het boek niet verder uit te lezen was dat geen prob­leem, want ‘wij verwacht­en niets van u’. Goh. Gelukkig. Deze keer geen ongevraagd boek via de post met de tegen­presta­tie dat ik het moest redi­geren. Graag dezelfde week nog. Niet dat me dit ooit overkomen was. Maar je wist maar nooit.

Ik las verder. De brief eindigde als vol­gt: ‘Ik kan u deze leeser­var­ing van harte aan­raden en ik hoor graag uw bevin­din­gen!’ Ver­dorie. Toch nog een ver­plicht­ing. Wat nu als ik voor­lop­ig geen tijd of zin heb om aan dit boek te begin­nen? Of dat ik na afloop mijn bevin­din­gen niet wil delen? Omdat ik bijvoor­beeld het boek reteslecht zou vin­den. Kan ik dan beter besluiten om het boek maar meteen retour te sturen?

Het boek had ik nog niet nad­er bekeken. Uit gewoonte las ik de achter­flap en daar­na bladerde ik er wat doorheen. Geen verdere infor­matie op de bin­nenkant van de omslag. Ter­wi­jl op de achterkant toch duidelijk stond dat het hier een paper­back betrof met flap­pen. En 320 pag­i­na’s. Ik liet het aan­tal pagina’s op me inwerken. Driehon­derdtwintig. Waarom kwam me dit zo vreemd voor. Nog­maals sloeg ik het boek open om naar de laat­ste pag­i­na te bladeren. Twee­hon­derdtwintig. Het daad­w­erke­lijk aan­tal pagina’s van het mij toege­zon­den ongecor­rigeerde lee­sex­em­plaar.

Op de laat­ste pag­i­na geen dankwo­ord of iets dergelijks. Wel een cliffhang­er van jew­el­ste. ‘Wilt u weten hoe dit won­der­schone, gruwelijke ver­haal afloopt? Laat het ons weten en we sturen u de mis­sende bladz­i­j­den!’ Ik had dus maar 2/3 van het hele boek in han­den. Stel je voor dat ik in mijn ent­hou­si­asme er van­mid­dag in begonnen was en, gegrepen door het meeslepende ver­haal, er niet mee zou kun­nen stop­pen voor­dat ik bij de laat­ste bladz­i­jde zou zijn om dan rond mid­der­nacht gefrus­treerd te ont­dekken hoe hon­derd essen­tiële bladz­i­jdes pas voor mij beschik­baar komen wan­neer ik een email heb ges­tu­urd of de uit­gev­er heb gebeld. Alsof die 24/7 beschik­baar zijn.

Ik weet niet of het ver­standig zou zijn wan­neer ik op dat moment mijn bevin­din­gen zou delen.

~ ~ ~

PS: Omdat ik niet aan ‘nam­ing & sham­ing’ wil doen, heb ik bewust de naam van de uit­gev­er­ij en de titel van het boek onver­meld gelat­en. Het gaat mij veel meer om deze voor mij vreemde vorm van boekpro­motie.

  • He, jij ook al? Ik heb ‘m ook gekre­gen. Ik ben er van­daag in gaan lezen, zon­der verder naar de pagina’s of wat dan ook te kijken.
    Fijn dat je me waarschuwt. Ik zit al ver genoeg in het boek om te weten dat ik verder wil lezen en erover wil bloggen. Ik zal dus eerst een mailt­je sturen en ver­vol­gens heel langza­am gaan lezen, zodat ik straks niet met een kater bli­jf zit­ten en het nog dagen duurt voor ik de rest van het boek heb.
    Maar je hebt gelijk. Ik vond het al een vreemde manier om ongevraagd boeken te ver­s­turen, nu het ook nog eens halve boeken zijn is het wel echt heel vreemd.

    • Ik denk niet dat ik er in ga begin­nen. Miss­chien dat het boek wel degelijk goed is en dat ik de resterende 100 pagina’s na zou bestellen, maar wat dan als ik het uit heb? De 100 pagina’s uit­print­en en erbij stop­pen. Het gehele boek alsnog bestellen ter­wi­jl ik het al gelezen heb?
      Eigen­lijk vind ik het maar niks om op deze wijze een incom­pleet boek te kri­j­gen. Beet­je zonde van dat papi­er.

  • En ik zat al hele­maal mijn hoofd te breken: wie stu­urt mij een boek waar ik niet om heb gevraagd? Het is zo niet mijn genre. Ken­nelijk een nieuwe mar­ket­ingsstrate­gie, maar hele­maal met je eens Peter dat het papierver­spilling is. Eeuwig zonde.

    • Klopt. Wat heb je nu aan een half boek? Als het je aanspreekt wil je het hele boek hebben, lijkt me. Hoe dan ook bli­jf je alti­jd met dat halve boek in je maag zit­ten. Vreemde actie hoe meer ik erover denk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets