50books – jaar 2015 – vraag 20

Deze blog­post is deel 20 van 49 in de serie 50books — 2015

Het zal voor mijn trouwe volger(s) geen ver­rass­ing zijn om te lezen dat ik niet of nauwelijks nog TV kijk. Hoo­gu­it het jour­naal van acht uur ’s avonds en een inci­den­tele doc­u­men­taire (hoewel ik die meestal opneem en lat­er terugk­ijk). In de loop der jaren heeft me dit uren aan vri­je tijd opgeleverd die ik veel liev­er invul met lezen, schri­jven en bloggen dan onderuit op de bank al zap­pend van de ene zen­der naar de vol­gende om er tegelijk­er­ti­jd via twit­ter ver­slag over te doen (beet­je gen­er­alis­erend, ik weet het).

Waar ik echter een uit­zon­der­ing voor maak is Net­flix. Lekker laat op de avond voor het slapen gaan nog een aflev­er­ing kijken van een serie die tot dan toe aan me voor­bij is gegaan. Waar­bij het dan ook tot één aflev­er­ing beperkt bli­jft, want een binge-watch­ing doe ik niet.

Zo kijk ik nu bijvoor­beeld Dead­wood. Een serie over het lev­en in een kleine gemeen­schap eind negen­tiende eeuw ten tijde van ‘the gol­drush’ in de Verenigde Stat­en. Van heinde en ver komen de goud­zoek­ers hun geluk beproeven en in hun kiel­zog vol­gen de ‘vri­je onderne­mers’ die via saloons en bor­de­len hun por­tie opeisen. Het heeft die typ­is­che west­ern sfeer met illus­tere fig­uren zoals Wild Bill Hickok en Calami­ty Jane waar ik vroeger zo graag over las. Zoals bij de meesten is het ook bij mij begonnen met de boeken van Jan Nowee (lat­er voort­gezet door zijn zoon Paul) over Arend­soog en Witte Ved­er. Daar­na vol­gden al snel de avon­turen van Old Shat­ter­hand en Win­netou door Karl May. Verder ver­slond ik stapels stripver­halen vari­erend van Lucky Luke tot The Lone Ranger.

Die tijd is voor­bij. Ik kan me niet voor de geest halen wan­neer ik voor het laatst een west­ern­ver­haal heb gelezen. En het­zelfde is het geval met mijn fas­ci­natie voor sci­ence fic­tion. Tij­dens mijn mid­del­bare school­jaren las ik alles wat ik kon vin­den in dit genre, dit tot onge­noeg van mijn ler­aren Ned­er­lands, Engels en Duits die liev­er zagen dat ik me bezighield met de ver­plichte leesli­jsten die zij opgesteld had­den. Het was vergeefse moeite. Ik was er toen niet aan toe.

Nu is het omge­keerd. Ik lees al jaren niets liev­er dan de zoge­naamde serieuze (klassieke) lit­er­atu­ur waar ik in mijn jeugd de con­cen­tratie niet voor kon opbren­gen. Ergens rond mijn twintig­ste is de ken­ter­ing gekomen. Toen het een­maal niet meer ver­plicht was kwam de belang­stelling. Fan­ta­sy, mis­daad of detec­tive zijn gen­res waar ik sinds­di­en nog maar bij uit­zon­der­ing iets van lees. Het kan raar verk­eren.

Tijd voor de nieuwe vraag.

vraag 20:
Welke genre(s) lees jij tegen­wo­ordig (nog steeds)?

Heb jij ook tij­den gehad dat je alles van een bepaald genre wilde lezen tot­dat je er genoeg van had? Of ben jij alti­jd een trouw lez­er gebleven van dat ene genre wat je tot op de dag van van­daag telkens opnieuw weet te boeien? Wat is het dan dat dit genre zo spe­ci­aal voor je maakt? Het kan natu­urlijk ook dat je die hele onderverdel­ing in gen­res maar onzin vin­dt. Maakt het dan niet uit wat je leest zolang het maar goed geschreven is? Of heb je nog steeds bepaalde voorkeuren?

Ik ben weer erg benieuwd naar jul­lie inzendin­gen.

vraag201520
Pride and Prej­u­dice and Zom­bies by Seth Gra­hame-Smith

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« 50books – jaar 2015 – vraag 1950books – jaar 2015 – vraag 21 »

5 Comments

Och bij mij is het zoals ik eerder als ergens ver­melde… het hangt wat af van de stem­ming waar ik in ben. Soms kan ik een hele peri­ode in het­zelfde genre bli­jven hangen tot het me de keel uitkomt en ik naar iets totaal anders gri­jp 🙂

Geef een reactie