Niet storen svp

Het is mooi weer om wat klus­jes bui­tens­huis te ver­rich­ten. Dus wordt mij vrien­de­lijk doch drin­gend gevraagd het over­vloe­di­ge onkruid rond­om ons huis te wie­den. Mak­ke­lij­ker gezegd dan gedaan. Na ruim een uur zwoe­gen heb ik al enke­le vuil­nis­zak­ken gevuld maar voor­als­nog ziet het er niet naar uit dat de klus snel geklaard zal zijn.

Ik besluit dat het tijd is voor een kor­te pau­ze en ga op het bank­je in onze voor­tuin zit­ten met een kop­je kof­fie. Niet veel later komen er twee fiet­sers voor­bij. De jong­ste, naar wat al snel blijkt de doch­ter van de man die haar volgt, voor­op. Ze zijn in een gesprek gewik­keld waar ik mid­den in val bij de opmer­king van de man dat zij (zijn doch­ter dus) wan­neer haar zadel al een tijd­je niet meer de juis­te hoog­te heeft, dit best wel aan hem mag ver­tel­len zodat hij het kan ver­hel­pen.

Sor­ry, papa. Ik weet het. Maar je bent altijd zo druk bezig met je tele­foon. En ik wil­de je niet sto­ren.

Zwij­gend fiet­sen ze ver­der. Ik pak een nieu­we vuil­nis­zak.

2 Replies to “Niet storen svp”

  1. Sign of the times.

    1. Het lijkt er wel op.

Comments are closed.