Reacties 13

50books – jaar 2015 – vraag 23

Deze blog­post is deel 23 van 49 in de serie 50books — 2015

Van­daag dan ein­de­lijk aan­dacht voor de vraag waar­van je wist dat hij ooit ging komen. De vraag die schijn­baar altijd aan bod moet komen wan­neer je de boek­lief­heb­ber met zijn/haar hob­by con­fron­teert. Kan die vraag dan op #50books ont­bre­ken? Ja, dat kan. Ik ga er gewoon een klei­ne twist aan geven zodat de vraag weer als nieuw is. Want wees eer­lijk, ofwel je hebt die voor de hand lig­gen­de vraag allang (mis­schien wel vaker dan je lief is) beant­woord, ofwel iede­re keer wan­neer je die wei­nig inspi­re­ren­de vraag voor­bij ziet komen haak je geeu­wend af.

Wat is dan die vraag, zul je den­ken? Nog heel even geduld als­je­blieft. Eerst wil ik wat ver­tel­len over een inter­view met Jhum­pa Lahi­ri (schrijf­ster van o.a. The Namesa­ke) waar ik bij aan­we­zig was. Zij ver­tel­de toen over haar beslis­sing om te ver­hui­zen naar Ita­lië en het voor­ne­men om de Ita­li­aan­se taal eigen te maken. Het was een vorm om zich via deze nieu­we taal opnieuw uit te vin­den. Als schrijf­ster maar ook als mens. Eigen­lijk, zo gaf zij toe, had ze nooit een moe­der­taal gehad. Gebo­ren in Enge­land als kind van Indi­a­se immi­gran­ten maar opge­groeid in de VS was het Engels/Amerikaans haar voer­taal. Doch voor­al haar moe­der was het die de Indi­a­se wor­tels niet wil­de ver­loo­che­nen en zodoen­de ging het gezin regel­ma­tig voor lan­ge­re tijd op fami­lie­be­zoek in India. In die zin bleef het Indi­aas min­stens zo belang­rijk voor haar. Ech­ter in geen van bei­de talen voel­de zij zich com­pleet thuis.

Ik vond haar ver­haal erg boei­end en had er best meer over wil­len horen dan ze er tij­dens het inter­view de kans voor kreeg. Later, in de trein naar huis, bedacht ik me dat ik op dat moment meer geïn­te­res­seerd was in wat deze schrijf­ster te ver­tel­len had dan dat ik zin had om romans van haar te lezen. Het is een erva­ring die ik wel vaker heb wan­neer ik bij­voor­beeld een auteur op tv in een pro­gram­ma of docu­men­tai­re zie, of dat ik er een arti­kel over lees. Wat nu als ik de kans kreeg om eens een tijd­je met die auteur door te bren­gen in plaats van zijn/haar boe­ken te lezen?

En dat brengt me bij de vraag van van­daag. Wees gerust, dat is dus niet: Als je moest kie­zen, welk boek zou jij dan mee­ne­men naar een onbe­woond eiland? Nee, van­daag laten we de boe­ken even voor wat ze zijn en rich­ten we ons op de schrij­vers.

Vraag 23:
Als je mag kie­zen, met wel­ke auteur zou jij dan een week op een onbe­woond eiland wil­len door­bren­gen?

Gemaks­hal­ve geef ik je de moge­lijk­heid om ook reeds over­le­den auteurs uit te nodi­gen. In leven­de lij­ve, van­zelf­spre­kend. Maak je van de gele­gen­heid gebruik om alles te weten te komen van je favo­rie­te lie­ve­lings­schrij­ver, of is er soms een schrij­ver waar­van je eigen­lijk wei­nig tot niets gele­zen hebt die je des­on­danks heel inte­res­sant lijkt? Ga je voor lan­ge gesprek­ken over de boe­ken die hij/zij geschre­ven heeft of ben je veel meer benieuwd naar hoe de auteur in het leven staat? Kies je nood­ge­dwon­gen voor een schrij­ver die wat te zeg­gen heeft, of laat je je niet afschrik­ken door die intro­ver­te man/vrouw waar­van het maar de vraag is of die uit zijn/haar schulp kruipt? Lijkt het je wel wat om aller­lei schrijf­tips te leren omdat je diep van bin­nen ook wel aan een boek wilt begin­nen of kies je als hei­me­lij­ke grou­pie voor de schrijver/schrijfster die je woest aan­trek­ke­lijk vindt? Maar het kan natuur­lijk ook dat je veel lie­ver in je een­tje op dat ver­la­ten eiland een paar dagen door­brengt. Lek­ker even weg van alle druk­te en ver­plich­tin­gen. Als dat het geval is ben ik erg nieuws­gie­rig te weten welk boek je dan mee zou nemen.

vraag201523

~ ~ ~

Series Navi­ga­ti­on« 50books – jaar 2015 – vraag 2250books – jaar 2015 – vraag 24 »

13 reacties

  1. Pingback: #50books vraag 23: op een onbewoond eiland - Martha blogt privé

  2. Niekchen

    Opmer­ke­lijk. Zo goed als ieder­een die heeft geant­woord, wil op zijn minst in eer­ste instan­tie hele­maal niet met een schrij­ver op een onbe­woond eiland zit­ten. Er zijn ver­schil­len­de rede­nen voor maar toch is het op zijn minst opmer­ke­lijk te noe­men.

    • Dat viel mij ook op. Ik vond jouw invul­ling trou­wens wel ori­gi­neel. Ruim­te schep­pen zodat je lie­ve­lings­au­teur weer iets nieuws kan schrij­ven.
      Zelf zou ik het best wel eens wil­len om met een auteur een week­je op een eiland door te bren­gen.

        • Peter Pellenaars

          Als ik nu zou moe­ten kie­zen zou het Leo Babau­ta zijn omdat ik mid­den in zijn boek over het aan­le­ren van nieu­we gewoon­tes zit. Maar het mag ook één van die ontel­baar veel ande­re goe­de auteurs zijn die mij sinds mijn jeugd weten te ver­blij­den met van die gewel­di­ge lite­ra­tuur. Ik zou ze alle­maal wel een voor een nader wil­len leren ken­nen.

  3. Pingback: Onmogelijke opdracht – #50books | De wereld van Hendrik-Jan

Schrijf een reactie