50books – jaar 2015 – vraag 23

Deze blog­post is deel 23 van 49 in de serie 50books — 2015

Van­daag dan ein­delijk aan­dacht voor de vraag waar­van je wist dat hij ooit ging komen. De vraag die schi­jn­baar alti­jd aan bod moet komen wan­neer je de boek­liefheb­ber met zijn/haar hob­by con­fron­teert. Kan die vraag dan op #50books ont­breken? Ja, dat kan. Ik ga er gewoon een kleine twist aan geven zodat de vraag weer als nieuw is. Want wees eerlijk, ofwel je hebt die voor de hand liggende vraag allang (miss­chien wel vak­er dan je lief is) beant­wo­ord, ofwel iedere keer wan­neer je die weinig inspir­erende vraag voor­bij ziet komen haak je geeuwend af.

Wat is dan die vraag, zul je denken? Nog heel even geduld alsje­blieft. Eerst wil ik wat vertellen over een inter­view met Jhumpa Lahiri (schri­jf­ster van o.a. The Name­sake) waar ik bij aan­wezig was. Zij vertelde toen over haar besliss­ing om te ver­huizen naar Ital­ië en het voorne­men om de Ital­i­aanse taal eigen te mak­en. Het was een vorm om zich via deze nieuwe taal opnieuw uit te vin­den. Als schri­jf­ster maar ook als mens. Eigen­lijk, zo gaf zij toe, had ze nooit een moed­er­taal gehad. Geboren in Enge­land als kind van Indi­ase immi­granten maar opge­groeid in de VS was het Engels/Amerikaans haar voer­taal. Doch vooral haar moed­er was het die de Indi­ase wor­tels niet wilde ver­looch­enen en zodoende ging het gezin regel­matig voor lan­gere tijd op fam­i­liebe­zoek in India. In die zin bleef het Indi­aas min­stens zo belan­grijk voor haar. Echter in geen van bei­de tal­en voelde zij zich com­pleet thuis.

Ik vond haar ver­haal erg boeiend en had er best meer over willen horen dan ze er tij­dens het inter­view de kans voor kreeg. Lat­er, in de trein naar huis, bedacht ik me dat ik op dat moment meer geïn­ter­esseerd was in wat deze schri­jf­ster te vertellen had dan dat ik zin had om romans van haar te lezen. Het is een ervar­ing die ik wel vak­er heb wan­neer ik bijvoor­beeld een auteur op tv in een pro­gram­ma of doc­u­men­taire zie, of dat ik er een artikel over lees. Wat nu als ik de kans kreeg om eens een tijd­je met die auteur door te bren­gen in plaats van zijn/haar boeken te lezen?

En dat brengt me bij de vraag van van­daag. Wees gerust, dat is dus niet: Als je moest kiezen, welk boek zou jij dan meen­e­men naar een onbe­woond eiland? Nee, van­daag lat­en we de boeken even voor wat ze zijn en richt­en we ons op de schri­jvers.

Vraag 23:
Als je mag kiezen, met welke auteur zou jij dan een week op een onbe­woond eiland willen door­bren­gen?

Gemak­shalve geef ik je de mogelijkheid om ook reeds overleden auteurs uit te nodi­gen. In lev­ende lijve, vanzelf­sprek­end. Maak je van de gele­gen­heid gebruik om alles te weten te komen van je favori­ete lievel­ingss­chri­jver, of is er soms een schri­jver waar­van je eigen­lijk weinig tot niets gelezen hebt die je des­on­danks heel inter­es­sant lijkt? Ga je voor lange gesprekken over de boeken die hij/zij geschreven heeft of ben je veel meer benieuwd naar hoe de auteur in het lev­en staat? Kies je noodged­won­gen voor een schri­jver die wat te zeggen heeft, of laat je je niet afschrikken door die intro­verte man/vrouw waar­van het maar de vraag is of die uit zijn/haar schulp kruipt? Lijkt het je wel wat om aller­lei schri­jftips te leren omdat je diep van bin­nen ook wel aan een boek wilt begin­nen of kies je als heimelijke groupie voor de schrijver/schrijfster die je woest aantrekke­lijk vin­dt? Maar het kan natu­urlijk ook dat je veel liev­er in je een­t­je op dat ver­lat­en eiland een paar dagen door­brengt. Lekker even weg van alle druk­te en ver­plichtin­gen. Als dat het geval is ben ik erg nieuws­gierig te weten welk boek je dan mee zou nemen.

vraag201523

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« 50books – jaar 2015 – vraag 2250books – jaar 2015 – vraag 24 »

13 Comments

Opmerke­lijk. Zo goed als iedereen die heeft geant­wo­ord, wil op zijn minst in eerste instantie hele­maal niet met een schri­jver op een onbe­woond eiland zit­ten. Er zijn ver­schil­lende rede­nen voor maar toch is het op zijn minst opmerke­lijk te noe­men.

Dat viel mij ook op. Ik vond jouw invulling trouwens wel orig­i­neel. Ruimte schep­pen zodat je lievel­ingsauteur weer iets nieuws kan schri­jven.
Zelf zou ik het best wel eens willen om met een auteur een week­je op een eiland door te bren­gen.

Als ik nu zou moeten kiezen zou het Leo Babau­ta zijn omdat ik mid­den in zijn boek over het aan­leren van nieuwe gewoontes zit. Maar het mag ook één van die ontel­baar veel andere goede auteurs zijn die mij sinds mijn jeugd weten te verbli­j­den met van die geweldige lit­er­atu­ur. Ik zou ze alle­maal wel een voor een nad­er willen leren ken­nen.

Geef een reactie