Eén dag missen, ok. Maar twee…

Deze blog­post is deel 18 van 29 in de serie Zen Habits — Leo Babau­ta

Naast de sporthal waar menig keer de vlo­er met mij werd aangeveegd was een wijk­cen­trum geves­tigd met de iet­wat sin­is­tere naam ‘de Gesel­donk’. Er werd van alles op aller­lei gebied geor­gan­iseerd. Ook cur­sussen. Het was daarom dat ik me er op een dag inschreef voor gitaar­les. Ik had een gebruikt instru­ment van mijn oom gekre­gen die er erg goed op was maar helaas te ver van ons van­daan woonde om mij te begelei­den bij mijn eerste wankele schre­den op het muziek­pad.

Lang heeft het niet mogen duren.

Of ik de eerste keer niet heb zit­ten oplet­ten (wat een vaak terugk­erend euv­el was in die tijd) staat me niet meer zo voor de geest. Wel dat ik de tweede les gevraagd werd een bepaalde greep te lat­en zien waar­van ik geen flauw benul had hoe ik dat voor elka­ar moest kri­j­gen. Blijk­baar had­den we de vorige keer huiswerk meegekre­gen. Om de gênante impasse te door­breken sloeg ik een willekeurig akko­ord aan dat ik van mijn oom geleerd had maar waar­van de docent niet echt onder de indruk was. Na afloop van de les druk­te hij me op het hart iedere dag te oefe­nen anders kon ik net zo goed weg­bli­jven.

Een week lat­er durfde ik hem niet meer onder ogen te komen omdat ik het idee had lang niet genoeg geoe­fend te hebben. Een nieuwe verned­er­ing wilde ik mezelf besparen. Met de gitaar op mijn rug ben ik wat in de omgev­ing gaan fiet­sen tot­dat de les voor­bij zou zijn. Een aan­tal weken heb ik dit vol­ge­houden tot­dat ik mijn oud­ers vertelde dat de gitaar toch niet voor mij was weggelegd. Ze had­den er begrip voor want tenslotte had ik het in ieder geval geprobeerd.

Einde hoofd­stuk 1 van mijn muziek­car­rière1.

Bij Leo Babau­ta lees ik over een cur­sist die op een gegeven moment niet meer kwam opda­gen en niets meer van zich liet horen. Het bleek dat wan­neer zij een­maal een dag haar oefenin­gen niet had uit­gevo­erd zij in een negatieve spi­raal terechtk­wam vol schuldgevoel. Ik herken dat wel van vroeger. Nu stap ik daar makke­lijk­er over­heen. Shit hap­pens. Jam­mer, maar helaas.

De tip die we in Zen Habits te leren kri­j­gen met betrekking tot dit onder­w­erp is erg prak­tisch en sluit aan op wat we gis­ter al lazen over dat we flex­i­bel moeten zijn omdat alles aan veran­der­ing onder­he­vig is:

It’s OK to miss one day, but nev­er miss two days in a row. […] Use the missed day as feed­back that your habit method needs to be adjust­ed.
[p.70–71, Zen Habits, Leo Babau­ta]

Net zoals we na een week terugk­ijken hoe het gegaan is en de ervar­ing gebruiken om het plan voor de komende week daar waar nodig bij te stellen, zo kun­nen we dat ook doen na een ‘ver­loren’ dag (die pas echt ver­loren is wan­neer we er niets mee doen om het een tweede keer te voorkomen):

  1. Use mis­takes as feed­back […] They’re signs that you need to adjust;
  2. Fig­ure out what caused the mis­take and write down an adjust­ment to your plan […] In this way, you’ll get bet­ter at the habit over time;
  3. Cre­ate a bar­ri­er for miss­ing two days in a row.

De hin­der­nis waar in punt 3 naar ver­wezen wordt is een verve­lende con­se­quen­tie waaraan je jezelf moet ver­plicht­en indi­en je toch die tweede dag op rij verza­akt. Het is de bedoel­ing dat je er van­daag nog een­t­je verzint en aan je Zen Habits plan toevoegt.
Hoewel ik erg aarzel (want die rek- en strekoe­fenin­gen zijn niet voor niets hard nodig) beloof ik bij deze een buikie te plaat­sen mocht het bij mij zo ver komen dat ik twee dagen over­sla. Dat moet meer dan vol­doende aans­poring zijn om daar nog eens serieus over na te denken.

~ ~ ~

Achter­grond:

Vorig jaar deed ik mee aan de crowd­fund­ing actie die Leo Babau­ta was ges­tart om zijn nieuwe boek Zen Habits – Mas­ter­ing the Art of Change te financieren. Eind mei 2015 viel het boek door de brieven­bus. Ik dacht het opz­ij te kun­nen leggen om er tij­dens de zomer­vakantie in te begin­nen.

Dat liep anders. Inmid­dels heb ik het boek een eerste keer hele­maal doorgelezen. De komende weken wil ik er regel­matig over bloggen omdat het een echt doe-boek is en ik op deze wijze mijn vorderin­gen kan delen. Zo maak ik mijn voorne­men pub­lieke­lijk (vol­gens de Zen Habits meth­ode erg belan­grijk voor suc­ces) maar hoop ik tevens te bereiken dat som­mi­gen van jul­lie ook mee gaan doen.

Lijkt je dit wel iets, kies dan hier een uitdag­ing uit de lijst van tien mogelijkhe­den. Wees niet bang, het zijn slechts kleine veran­derin­gen om allereerst gevoel te kri­j­gen bij de meth­ode zelf. Heb je een keuze gemaakt, laat dit dan weten bij de reac­ties. Ver­vol­gens kun je de blogserie gaan vol­gen en je vorderin­gen delen onder mijn blog­posts, of ga er zelf over bloggen en laat een link achter naar je web­site. Hoe dan ook, veel plezi­er en suc­ces wan­neer je besluit mee te gaan doen!

Love moved me to write this for you, and I hope that you will pass it on for me.
[p.204, Zen Habits, Leo Babau­ta]

Mijn eigen vorderin­gen leg ik hier vast.

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« Alles is uniek en van voor­bi­j­gaande aardDe eerste weer­stand »

  1. Lat­er vol­gden er nog enkele korte hoofd­stukken, maar een pub­liceer­baar boek is het nooit gewor­den 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets