Geef niet toe aan de wolken

Deze blog­post is deel 22 van 29 in de serie Zen Habits — Leo Babau­ta

Je zult onder­tussen wel door hebben dat het de afgelopen dagen over ver­schil­lende vor­men van weer­stand gaat waar we bij een nieuwe gewoonte mee te mak­en kri­j­gen.

In De eerste weer­stand lag de nadruk op aflei­d­ing (‘noisy chil­dren) die ons een excu­us kan geven om de dagelijkse activiteit voor­ti­jdig te beëindi­gen. Daar­na zagen we in Hef­boomw­erk­ing hoe belan­grijk het is om een min­i­male han­del­ing te verzin­nen (‘lace up your shoes’) die je in beweg­ing kan zetten wan­neer je geen zin hebt. En gis­teren leer­den we in Hier en nu hoe een onre­al­is­tisch beeld van de toekomst ons kan demo­tiv­eren om door te gaan wan­neer de resul­tat­en achter bli­jven (‘turn from the sto­ry to the moment’).

Wan­neer we weer­stand ondervin­den bij het aan­leren van iets nieuws dan is de stan­daardreac­tie om ervoor weg te vlucht­en. Neem het voor­beeld dat je aan een grote klus moet begin­nen waar je jezelf van­wege de hier­boven genoemde vor­men van weer­stand niet toe kunt zetten, dan gri­jp je elke mogelijkheid tot uit­stellen aan die voor de hand ligt. Opeens is het heel erg belan­grijk om je mail nog even te check­en voor­dat je echt aan de slag gaat, daar­na het nieuws op te zoeken, ver­vol­gens waar men het in je face­book en twit­ter tijdli­jn zoal over heeft (inclusief het bek­ijken van de gelink­te film­p­jes en artike­len) en wan­neer dit alle­maal achter de rug is start je weer van voor af aan. Of je gaat eerst een kop koffie/thee zetten.

De bedoel­ing is natu­urlijk om hier niet aan toe te geven. Maar hoe doe je dat? Leo Babau­ta heeft er het vol­gende op gevon­den:

I learned a trick to han­dle these urges: I see them as clouds float­ing in the sky.
[…]
I didn’t have to imme­di­ate­ly act on the urges — I could just watch them. This wasn’t easy. The urges would get real­ly strong, and I’d get a pan­icked feel­ing inside.
[…]
But I learned the pan­icky feel­ing is just anoth­er cloud.
[p.86–87, Zen Habits, Leo Babau­ta]

Isoleer de drang tot uit­stellen (of vlucht­en) en probeer deze drang onschadelijk te mak­en door het te zien als een tijdelijk iets wat vanzelf verd­wi­jnt wan­neer je er geen gehoor aan geeft.

Waar­door het zelf een vorm van uit­stelge­drag is (met hopelijk afs­tel tot gevolg): stel uit om toe te geven aan de drang (tot het check­en van je mail ter­wi­jl je eigen­lijk aan die grote klus moet werken) en wan­neer je voelt dat het min­der urgent is ga dan weer verder met waar je mee bezig was.

Niet alti­jd zal dit lukken, maar probeer alti­jd min­i­maal één of twee keer de drang te onder­drukken voor­dat je uitein­delijk toegeeft. Je zult er beter in wor­den en de ervar­ing kan goed van pas komen wan­neer we lat­er gaan werk aan het afleren van slechte (min­der goede) gewoontes.

Begin er van­daag al mee tij­dens het uitvo­eren van je dagelijkse bezigheid. Wat voor soort drang herken je en hoe voel je je wan­neer je er niet (meteen) aan toegeeft?
~ ~ ~

De achter­grond bij deze serie blog­posts over Zen Habits – Mas­ter­ing the Art of Change door Leo Babau­ta en mijn eigen vorderin­gen met betrekking tot het voor­taan dagelijks uitvo­eren van rek- en strekoe­fenin­gen zijn hier te lezen.

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« Hier en nuGrensver­leggend bezig zijn »
  • Naar aan­lei­d­ing van jouw blog­posten #zen­hab­its ben ik meer begin­nen lezen van Tom Hannes, schri­jver van Zen of het koni­jn in ons brein. Veel van wat hij zegt strookt met wat in deze blog­post staat.
    Nu had ik ook kun­nen opteren voor het me verder verdiepen in de tek­sten en het boek van Leo Babau­ta zelf maar mijn ken­nis van het engels staat me dat niet echt toe. Het staat me enkel toe om wat hij schri­jft te lezen en te begri­jpen maar het is belange niet vlot genoeg om echt gefo­cust te kun­nen bli­jven.

    • Nooit van Tom Hannes geho­ord of gelezen, maar ik zit dan ook niet zo in de zen behalve via Babau­ta. Ik zal ‘m eens opzoeken.
      Wat dat engels betre­ft, het is dat ik via uni­ver­siteit en daar­na voor mijn werk bij­na alti­jd via die taal com­mu­niceer, anders had ik miss­chien een ander voor­beeld gehad. Maar zo is het nu een­maal gelopen.
      Ik hoop dat je door mijn blog­posts toch iets meer van zijn denken meekri­jgt.
      En voor de rest heb ik soms wel het idee dat het veel van het­zelfde is. Wat hele­maal niet erg is, trouwens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets