Geef niet toe aan de wolken

Deze blogpost is deel 22 van 29 in de serie Zen Habits - Leo Babauta

Je zult ondertussen wel door hebben dat het de afgelopen dagen over verschillende vormen van weerstand gaat waar we bij een nieuwe gewoonte mee te maken krijgen.

In De eerste weerstand lag de nadruk op afleiding (‘noisy children) die ons een excuus kan geven om de dagelijkse activiteit voortijdig te beëindigen. Daarna zagen we in Hefboomwerking hoe belangrijk het is om een minimale handeling te verzinnen (‘lace up your shoes’) die je in beweging kan zetten wanneer je geen zin hebt. En gisteren leerden we in Hier en nu hoe een onrealistisch beeld van de toekomst ons kan demotiveren om door te gaan wanneer de resultaten achter blijven (‘turn from the story to the moment’).

Wanneer we weerstand ondervinden bij het aanleren van iets nieuws dan is de standaardreactie om ervoor weg te vluchten. Neem het voorbeeld dat je aan een grote klus moet beginnen waar je jezelf vanwege de hierboven genoemde vormen van weerstand niet toe kunt zetten, dan grijp je elke mogelijkheid tot uitstellen aan die voor de hand ligt. Opeens is het heel erg belangrijk om je mail nog even te checken voordat je echt aan de slag gaat, daarna het nieuws op te zoeken, vervolgens waar men het in je facebook en twitter tijdlijn zoal over heeft (inclusief het bekijken van de gelinkte filmpjes en artikelen) en wanneer dit allemaal achter de rug is start je weer van voor af aan. Of je gaat eerst een kop koffie/thee zetten.

De bedoeling is natuurlijk om hier niet aan toe te geven. Maar hoe doe je dat? Leo Babauta heeft er het volgende op gevonden:

I learned a trick to handle these urges: I see them as clouds floating in the sky.
[…]
I didn’t have to immediately act on the urges – I could just watch them. This wasn’t easy. The urges would get really strong, and I’d get a panicked feeling inside.
[…]
But I learned the panicky feeling is just another cloud.
[p.86-87, Zen Habits, Leo Babauta]

Isoleer de drang tot uitstellen (of vluchten) en probeer deze drang onschadelijk te maken door het te zien als een tijdelijk iets wat vanzelf verdwijnt wanneer je er geen gehoor aan geeft.

Waardoor het zelf een vorm van uitstelgedrag is (met hopelijk afstel tot gevolg): stel uit om toe te geven aan de drang (tot het checken van je mail terwijl je eigenlijk aan die grote klus moet werken) en wanneer je voelt dat het minder urgent is ga dan weer verder met waar je mee bezig was.

Niet altijd zal dit lukken, maar probeer altijd minimaal één of twee keer de drang te onderdrukken voordat je uiteindelijk toegeeft. Je zult er beter in worden en de ervaring kan goed van pas komen wanneer we later gaan werk aan het afleren van slechte (minder goede) gewoontes.

Begin er vandaag al mee tijdens het uitvoeren van je dagelijkse bezigheid. Wat voor soort drang herken je en hoe voel je je wanneer je er niet (meteen) aan toegeeft?
~ ~ ~

De achtergrond bij deze serie blogposts over Zen Habits – Mastering the Art of Change door Leo Babauta en mijn eigen vorderingen met betrekking tot het voortaan dagelijks uitvoeren van rek- en strekoefeningen zijn hier te lezen.

~ ~ ~

2 gedachten over “Geef niet toe aan de wolken

  1. Naar aanleiding van jouw blogposten #zenhabits ben ik meer beginnen lezen van Tom Hannes, schrijver van Zen of het konijn in ons brein. Veel van wat hij zegt strookt met wat in deze blogpost staat.
    Nu had ik ook kunnen opteren voor het me verder verdiepen in de teksten en het boek van Leo Babauta zelf maar mijn kennis van het engels staat me dat niet echt toe. Het staat me enkel toe om wat hij schrijft te lezen en te begrijpen maar het is belange niet vlot genoeg om echt gefocust te kunnen blijven.

    1. Nooit van Tom Hannes gehoord of gelezen, maar ik zit dan ook niet zo in de zen behalve via Babauta. Ik zal ‘m eens opzoeken.
      Wat dat engels betreft, het is dat ik via universiteit en daarna voor mijn werk bijna altijd via die taal communiceer, anders had ik misschien een ander voorbeeld gehad. Maar zo is het nu eenmaal gelopen.
      Ik hoop dat je door mijn blogposts toch iets meer van zijn denken meekrijgt.
      En voor de rest heb ik soms wel het idee dat het veel van hetzelfde is. Wat helemaal niet erg is, trouwens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *