De oude routine in ere hersteld

Gis­ter liep alles meer uit dan ik had gehoopt. Dat had niets met de warmte te mak­en. Wel met druk­te. Op mijn werk. En soms neem ik dat mee naar huis.

Dus toen ik ’s avonds rond elf uur alles achter de rug had en aan mijn oefenin­gen wilde begin­nen (ja, het is langza­mer­hand al een echte rou­tine aan het wor­den) bedacht ik me dat ik nog niets geblogd had. Na de oefenin­gen, zo nam ik me voor.

Na de oefenin­gen dronk ik nog een drankje met mijn Inge en viel daar­na in slaap.

De komende weken staan in het teken van een groot Europees project (onderdeel van een nog grot­er inter­na­tion­aal project) om alle nationale verkoop­kan­toren te migr­eren naar een ander bedri­jfsvo­er­ingssys­teem. In dit geval betre­ft het Ned­er­land en Oost­en­rijk nadat we hier­voor Hon­gar­i­je hebben gedaan. De datum staat gep­land voor 27 juli.

Dit betekent dat ik nog wel even druk bli­jf met alle voor­berei­din­gen vanu­it mijn rol als coör­di­na­tor voor de fab­riek in Ede. Wan­neer alles ver­loopt vol­gens plan kan ik dan zo omstreeks 13 augus­tus van mijn welver­di­ende zomer­vakantie gaan geni­eten.

Waarom deze infor­matie? Nou, voor­namelijk omdat ik bang ben dat het bloggen er af toe wel vak­er bij zal inschi­eten. De afgelopen weken kon ik het bloggen mooi com­bineren met het aan­leren van de nieuwe gewoonte om dagelijks rek- en strekoe­fenin­gen te doen. Nu dit dreigt te lukken en ook de kor­tere hoofd­stuk­jes in het boek van Leo Babau­ta bespro­ken zijn is deze ‘makke­lijke’ manier om elke iedere dag te bloggen weggevallen.

Wat ik probeer te zeggen is dat tussen nu en mijn vakantie de blog­posts op dit blog weer als vanouds onregel­matig fre­quent zullen ver­schi­j­nen. Of regel­matig min­der fre­quent. Nor­maal gespro­ken zal zodra ik vrij ben de tijd voor het bloggen weer toen­e­men. Dat is althans mijn ervar­ing in alle voor­gaande jaren.

Daar kan alleen nog een kink in de kabel komen van­wege het lid­maatschap dat ik zojuist ben aange­gaan bij Sur­vival Arn­hem. Het kan zomaar zijn dat ik alle dagen op de hin­dernis­baan te vin­den ben om aan mijn tech­niek, kracht en con­di­tie te werken. Hard nodig maar helaas te laat voor de Mud & Water Chal­lenge die deze zater­dag op het pro­gram­ma staat.

Voor de geïn­ter­esseer­den: de toe­gang als fan is gratis.

Er is een cen­trale locatie waar vanalles te doen, eten en drinken is en waar­van­daan je ook nog eens het groot­ste gedeelte van het par­cours kunt overzien. Wil je getu­ige zijn van mijn ges­tun­tel dan noteer maar in je agen­da dat ik om 14:05 uur in wave H van start ga.

MudAndWater

~ ~ ~

  • Oh Peter, ik zie nu je uitn­odig­ing pas! Ik heb van­daag een afspraak met een oude vriendin in Ams­ter­dam. Anders was ik je miss­chien wel komen zien stun­te­len, eh, ik bedoel, win­nen. Wat dat bloggen betre­ft, ik lees je ook heel onregel­matig tegen­wo­ordig (ik lees nu gewoon regel­matig terug wat ik gemist heb) dus we zijn wel aan elka­ar gewaagd.

    • Geen prob­leem Elja. Je kunt beter in Ams­ter­dam met een oude vriendin op het ter­ras zit­ten dan getu­ige zijn van mijn ges­tun­tel. Win­nen doen we van­daag alle­maal want alleen de eerste wave ’s ocht­ends is een wed­stri­jd. Voor de rest van de dag zijn het recre­an­ten zoals mijzelf (de een heel wat fanatiek­er dan de ander) die ‘gewoon’ gaan proberen het par­cours te bed­win­gen in hun eigen tem­po.
      En wat het bloggen betre­ft hebben wij vol­gens mij allang een vertrouwde rou­tine gevon­den om elka­ar te vol­gen op een manier waar­bij we ons alle­bei pret­tig voe­len. Ik hoop dat dit nog lang zo mag bli­jven 🙂
      Heel veel plezi­er van­daag in Ams­ter­dam!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets