50books – jaar 2015 – vraag 29

Deze blog­post is deel 29 van 49 in de serie 50books — 2015

Het duurt nog wel een tijd­je voor­dat mijn zomer­vakantie begint (pas op vri­jdag 14 augus­tus gaat vol­gens plan mijn werk­lap­top drie weken dicht) maar ik merk aan alles dat in mijn leesge­drag het vakantiegevoel al toeges­la­gen heeft. Dat zal gedeel­telijk te mak­en hebben met het feit dat ik weer een bib­lio­theek­pas heb.
Nu ik regel­matig als een kind zo blij door de gan­gen vol boeken dwaal om me te ver­gapen aan alles wat zomaar voor het gri­jpen staat kan ik het niet lat­en om af en toe een onver­val­ste page­turn­er mee te nemen. Niets zo fijn dan ’s avonds na een drukke dag op kan­toor achter het huis onderuit te zakken in een luie tuin­stoel met een span­nende ‘wie-heeft-het-gedaan’. Mooi meegenomen als het ook nog een lit­eraire insteek kent maar echt noodza­ke­lijk is dat niet. In de zomer­maan­den kijk ik niet zo nauw.
De laat­ste jaren is dit er een beet­je bij ingeschoten omdat ik door mijn eigen verza­mel­ing heen ben en al eerder besloten had om alleen nog ‘klassieke’ lit­eraire romans aan te schaf­fen. Om zo mijn uit­di­jende boekverza­mel­ing wat bin­nen de perken te houden. Het lid­maatschap van de bib­lio­theek was een welkome gele­gen­heid om de schade in te halen.
Alleen weet ik niet meer zo goed wat er te halen valt in dit genre. Er is de afgelopen jaren naar wat ik er van meegekre­gen heb een hoop goeds ver­sch­enen (zo heb ik zelf onlangs nog erg genoten van Gone Girl door Gillian Fly­nn, een boek dat ik niet kon weer­staan om alsnog te kopen) maar veel is aan me voor­bij gegaan. Momenteel lees ik De waarheid over de zaak Har­ry Que­bert door Joël Dick­er en dat bevalt goed hoewel ik niet onder de indruk ben van de ver­tal­ing. Wat ik hier­na zou kun­nen gaan lezen weet ik nog niet.
Dus schakel ik bij deze jul­lie hulp in.
vraag 29:
Welke (lit­eraire) thriller mogen we deze zomer zek­er niet over­slaan?
Welk boek zou jij willen aan­raden in het genre ‘span­ning’ dat met kop en schoud­ers boven de rest uit­steekt? Het lief­st een recente titel van na 2010. Je mag deze keer meerdere titels opgeven maar liev­er geen com­plete reeks. De voorkeur gaat uit naar op zich zelf staande ver­halen. Het hoeft niet per se een boek te zijn dat je zelf al gelezen hebt. Als het iets is wat je zelf op je lijst hebt staan dan is dat ook goed, maar geef wel aan waarom. Het spreekt voor zich dat spoil­ers ver­me­den moeten wor­den.
Span­nund!

crimefiction

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« 50books – jaar 2015 – vraag 2850books – jaar 2015 – vraag 30 »
    • Voor­namelijk ruimtege­brek. Ik heb niet zo heel veel boeken maar nog min­der ruimte. Na de vorige ver­bouwing ben ik begonnen met afscheid te nemen van boeken en ben ik selec­tiev­er gewor­den in wat ik aan­schaf.

  • De waarheid over de zaak Har­ry Que­bert’ door Joël Dick­er heb ikzelf op de avon­den van ons verlof in Duit­s­land gelezen 🙂 Het duurt een tijd­je voor er echt wat vaart inkomt… ’t is dan ook een turf van een boek.
    Nadi­en las ik ‘Het meis­je in de trein’ van Paula Hawkins — de num­mer 1 best­seller in Enge­land en Ameri­ka. Als je meer leest over de mar­ket­ingstrate­gie die erachter zit kan dat ook niet anders. Toegegeven het boek is meer dan gemid­deld goed. Al zou ik er zek­er geen super­latieven voor gebruiken. Wel een dikke aan­rad­er voor wie van het genre houdt 🙂 Zelf bleef ik zo goed als tot op het einde in het ongewisse van ‘who did it’… al is dat geen garantie 😉

    • Klopt. Dat boek van Joël Dick­er komt erg traag op gang. Wat vond jij van de sti­jl? Afgaande op de ned­er­landse ver­tal­ing kan ik nauwelijks geloven dat het zo goed staat aangeschreven. Het zit weliswaar ger­af­fi­neerd in elka­ar maar de schri­jf­sti­jl vind ik verre van bij­zon­der.
      Over het boek van Paula Hawkins heb ik ook een hoop voor­bij zien komen en dan ga je al snel twi­jfe­len in hoev­erre de hype een vooropgezet plan is (voor zover je een hype kunt plan­nen). Miss­chien dat ik het een kans geef mits het al in de bieb te leen is.

      • De sti­jl stelde niet veel voor. En dat heb je wel vak­er bij ver­talin­gen, dat de per­soon­lijke sti­jl van de schri­jver gro­ten­deels ver­loren gaat. Het ver­haal op zich zit goed in elka­ar.
        Het boek van Paula Hawkins stond al hoog aangeschreven en werd al gepro­moot en verkocht aan een film­maatschap­pij nog voor het plot geschreven was. Dus reclame tot en met… tenslotte moet het geld opbren­gen. En hoe zijn mensen soms hé… ongewild beïn­vloed­baar. Want als de film­recht­en al verkocht zijn dan moet het wel goed zijn.
        Thrillers die echt wel goed zijn, echte nagel­bi­jters, daar­voor moet je tegen­wo­ordig bij de scan­di­navis­che lan­den zijn. En die hebben belange niet alti­jd een ‘hap­py end’

    • Leuke aan­bevelin­gen in je blog. Het boek van Marelle Boers­ma spreekt me wel aan. Ook omdat ik werk heb (in Ede) waar het ver­haal zich schi­jnt af te spe­len. Eens zien wat ik ervan herken.

  • Geen enkele thriller is aan­beve­lenswaardig. Het is al een jaar of 15 absolu­ut mijn genre niet meer. Ik lees ze dus niet meer. En de enkele die ik wel lees, bijvoor­beeld ter recen­sie, ach, die zijn soms aardig, maar om aan te beve­len? Mwah­hh. En die so called lit­eraire thrillers van de Pauws, de Van de Vlugts en de Ver­ho­even van deze wereld? Wat een enorme papierver­spilling en milieu­vervuil­ing!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets