Een onderzoek naar waarden

Deze blog­post is deel 1 van 19 in de serie Zen — Robert Pir­sig

De kogel is door de kerk. Ik heb gekozen voor het boek van Robert Pir­sig, Zen and the Art of Motor­cy­cle Main­te­nance. De komende weken of miss­chien zelfs wel maan­den1 zal ik er dagelijks enkele bladz­i­jdes uit lezen en naar aan­lei­d­ing van wat ik gelezen heb een blog­post schri­jven. Mijn plan is niet dat er op deze manier een samen­vat­ting ontstaat die het voor de haastige lezer(es) ver­lei­delijk maakt om het boek dan maar te skip­pen. Dat staat hele­maal haaks op de gedachte die we al vroeg in het ver­haal te lezen kri­j­gen en die te mak­en heeft met het reizen per motor:

[…] you spend your time being aware of things and med­i­tat­ing on them. On sights and sounds, on the mood of the weath­er and things remem­bered, on the machine and the coun­try­side you’re in, think­ing about things at great leisure and lenght with­out being hur­ried and with­out feel­ing you’re los­ing time.
[p.17, Zen and the Art of Motor­cy­cle Main­te­nance, Robert Pir­sig]

Wan­neer ik probeer te achter­halen wan­neer ik voor het eerst in Zen begon te lezen en waarom, dan valt me dat alti­jd moeil­ijk. Het zal waarschi­jn­lijk tij­dens mijn mid­del­bare schoolti­jd zijn geweest toen ik dagen door­bracht in de bib­lio­theek en vanzelf dit boek ooit tegen ben gekomen. In mijn herin­ner­ing heb ik zowat elk boek wel min­i­maal één keer door mijn han­den lat­en gaan. Maar om in een boek over motoron­der­houd te gaan lezen? Ik kan me voorstellen dat het op aan­raden van iemand anders moet zijn geweest dat ik er daad­w­erke­lijk in begonnen ben. Zek­er weten doe ik het niet. Wat ik wel weet is dat ik er de eerste keer niet doorheen gekomen ben.

Pas jaren lat­er, toen ik Geschiede­nis studeerde in Utrecht heb ik een vol­gende poging onder­nomen. Dit­maal met suc­ces. Het was de start van vele her­lezin­gen. Van­daag is het opnieuw zover en bij mijn keuze voor dit boek is vooral het aspect dat ik weet wat ik ga kri­j­gen doorslaggevend geweest. Net zoals je regel­matig terug­gri­jpt naar de muziek van gri­js­ge­draaide LP’s uit vroeger jaren, zo is het heer­lijk om te lezen in een tekst die vertrouwd aan­voelt maar tegelijk­er­ti­jd nog niets van zijn oor­spronke­lijke aantrekkingskracht ver­loren heeft.
In de Black Swan edi­tie uit 1989 die ik zelf heb staat vooraf­gaand aan het ver­haal de vol­gende Author’s note:

What fol­lows is based on actu­al occur­rences. Although much has been changed for rhetor­i­cal pur­pos­es, it must be regard­ed in its essence as fact. How­ev­er, it should in no way be asso­ci­at­ed with that great body of fac­tu­al infor­ma­tion relat­ing to ortho­dox Zen Bud­dhist prac­tice. It’s not very fac­tu­al on motor­cy­cles either.

Voor mij is het wel­haast evi­dent dat iemand die zo humor­vol weet te rel­a­tiv­eren vanzelf­sprek­end een goed ver­haal kan neerzetten. Na de afs­lui­tende zin bli­jf ik alti­jd met een grote gri­jns op mijn gezicht zit­ten. Tegelijk­er­ti­jd hebben me de eerste zin­nen wat weemoedig doen wor­den (logis­cher­wi­jze pas nadat ik het boek een eerste keer hele­maal gelezen had) van­wege het auto­bi­ografis­che gehalte van deze roman.

Een lach en een traan. Dat belooft wat.

Pirsig - Zen

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tionThe here­ness and now­ness of things »

  1. Zek­er wan­neer ik er ook nog eens Lila — An Inquiry into Morals achter­aan ga lezen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets